Novel & Cerita Not Love ห้วงพันธะ

ฉันเดินตามพี่กะปอมมาในจุดที่ยืนกันแค่สองคน พี่เขาเท้าเอวมองฉันก่อนจะยิ้มๆแล้วก็หันไปมองพี่เตอร์ที่อยู่อีกฟาก “มันรักเธอแล้วสินะ” “ค๊ะ?” “ไอ้เตอร์ไง มันรักเธอแล้ว” “….” “คนอย่างมันเนี่ย ไม่ซี้ซั้วกระชากปกเสื้อใครง่ายๆหรอกนะ ถ้าพูดง่ายๆก็ไม่ชอบยุ่งเรื่องของคนอื่น แต่เมื่อ กี้.. หน้าตามันพร้อมต่อยฉันมากกกก(ประโยคนี้พี่กะปอมกระซิกน้ำตาซึมเลยนะ น่าเอ็นดูจัง) ถ้าฉันโดนหมัดมันนะ ดั้งแพงๆที่อุตส่าห์บินไปโมที่เกาหลีของฉันได้ไหลกองที่คางแน่ๆ==^”

So Love คลั่งรักเพื่อนสนิท [ไรเฟิล-ณิชา] Bad Love พันธะรัก [คิมหันต์-พริกหวาน] (ถึงจะเป็นเซ็ทซีรีย์ก็หาสามารถอ่านแยกเล่มได้ค่ะ) ฝากติดตาม นิยายซีรีย์เซต 3 ด้วยนะคะ เมีย Bad boy - ดินแดน เมียลับคนใจร้าย - พัตเตอร์ อยากเป็นเมียที่เฮียรัก - วายุ เจอกันเร็วๆ นี้ นะคะ

I love you more than yesterday but not as much as tomorrow รูปถ่ายขนาดสองนิ้วพื้นที่เล็กเกินกว่าจะเขียนทุกข้อความตรงตามใจ ปรเมศวร์จำเป็นต้องพูดส่วนในสุดท้ายที่สำคัญที่สุดด้วยตัวเอง “แต่งงานกันนะ” เขารักญาตาวีมากขึ้นทุกวัน รักดวงตาคู่อ่อนเยาว์ที่จ้องมองมา รักร่างกาย จิตใจ รักทุกอย่างที่หลอมรวมเป็นผู้หญิงคนนี้ ให้โลกหยุดหมุนตอนนี้เลยก็ได้ เพราะคงไม่มีช่วงเวลาไหนที่เขาจะรักเธอน้อยกว่านี้

Watch a few thousand miles away , I love you to the moon and back ฉันรักคุณเท่าระยะไปกลับดวงจันทร์ เพื่อเฝ้าดูมันเพียงไม่กี่พันไมล์ นี่แหละคือคำคมสุดกินใจประจำเรื่องที่ยาหยียังจำได้ดี ถึงเรื่องราวจะไม่ค่อยซับซ้อนแต่สะท้อนมุมมองคนแอบชอบได้ไม่ยาก อนึ่งลองมุมหนึ่งก็สามารถแฝงความหมายในรูปแบบความรักที่ไม่หวังสิ่งตอบแทนจากอ ีกฝ่าย ทุกคนคงเคยเป็นเคนของใครสักคนเสมือนดวงดาวที่ไม่เคยเลือนหายไปไหนแม้จะดวงจันทร์จะไม่เคยมองเห็น

น้ำเสียงผะแผ่วแววตาอาวรณ์ "ตอนที่ณิชบอกว่าอยากเป็นแฟนของพี่ ตอนนั้นถ้าพี่บอกว่าพี่มีคนรักอยู่แล้วณิชก็จะไม่ไปวุ่นวายกับพี่เลย"

ภาพนั้นมันสะท้อนอยู่ในสายตาของภารัณเต็ม ๆ และมันเกินจะทนกรามเขาขบแน่น เส้นเลือดข้างขมับเต้นชัด สายตาวาวโรจน์เหมือนพร้อมจะลุกขึ้นไปกระชากคนออก เลือดในกายสูบฉีดขึ้นมาจนหน้าร้อนวูบตอนนี้มันชัดเจนแล้วว่าเขาไม่ใช่แค่ไม่ชอบ แต่ยังหวงและหึงไม่อาจปฏิเสธความรู้ได้อีกต่อไป

ปากเล็กอ้าออกเปิดรับลิ้นชื้นที่รุกล้ำเข้ามาอย่างจาบจ้วง เพื่อกอบโกยความหวานจากโพรงปากอุ่น แม้เขาจะไม่ได้บอกรักกันตรง ๆ แต่เธอเคยอ่านเจอ I love you to the moon and back. มันหมายถึง รักคุณเท่ากับไปกลับดวงจันทร์ มันอาจจะมีสองสามทฤษฎีที่พูดถึงประโยคนี้ แต่ที่เธอชอบที่สุดคงจะเป็นการที่นักค ณิตศาสตร์คนหนึ่งนำระยะทางไปกลับของดวงจันทร์มาถอดค่าหาความน่าจะเป็น

ศาสตราจารย์ดอกเตอร์อรรถพันธ์ถอนหายใจเฮือก ๆ ไม่นึกว่าเวรกรรมจะติดจรวด ตอนที่เขารวบหัวรวบหางดอกเตอร์พันธวรรณ เขาก็ไม่เคยนึกถึงจิตใจของพ่อแม่เธอ ตอนนี้พอถึงตาตนเองบ้างเลยรู้ซึ้งว่าคนเป็นพ่อเป็นแม่ต้องเจ็บช้ำใจแค่ไหน *** I love you. I never wish to be parted from you, from this day on. Will you do me the honor of becoming my wife ? ฉันรักเ� �อ และไม่อยากจะอยู่ห่างจากเธอเลยนับจากวันนี้ไป เธอจะให้เกียรติฉันโดยการมาเป็นภรรยาของฉันไหม ?

ความรู้สึกด้อยค่ายังคงเกาะกินอยู่ในใจ "ความรักมันไม่ใช่การทำธุรกิจนะลิตา มันไม่ต้องหาผลประโยชน์มาแลกเปลี่ยนกัน" ภวินท์จูบซับน้ำตาที่หางตาให้เธออย่างแผ่วเบา "หนูรู้ไหม ว่าตั้งแต่หนูกับพีทก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ ชีวิตที่เคยว่างเปล่าและน่าเบื่อของพี่มันมีความหมายมากแค่ไหน... การไ ด้ตื่นมาเห็นหน้าหนู การได้กินข้าวฝีมือหนู การได้กอดหนูทุกคืน... นั่นแหละคือสิ่งที่คู่ควรที่สุดสำหรับพี่แล้ว"

พันธะผูกพันที่มีต่อกัน แม่กระถินต้นน้อยของเขาต่อไปนี้จงมีแต่ความสุขตลอดไป “เออ! เข้าใจก็ได้” สินธรรับคำแบบงง ๆ เพราะไม่รู้จะพูดอะไร รักมันไม่มีเหตุผลหรอก ก็คงเหมือนกับที่เขารักภัทรทิรา จะยังไงเขาก็ รักเธอ