ขันที นิยาย & เรื่องราว

เธอถามพลางเลิกคิ้วขึ้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขบขันแบบหยาบคาย อะไรวะเนี่ย? เป็นคำทักทายที่ยอดเยี่ยมจริงๆ หลังจากปลุกคนอื่นให้ตื่นจากการนอนเนี่ยนะ

ชะนี "นังชะนีเป็นอะไรฮือยิ้มไปพิมพ์ไปแอบมีผัวไม่บอก" "โอ๊ยตกใจกะเทยมาเรียกซะดังเชี่ยนะ" "แม่คนขวัญอ่อนฉันแหกปากตั้งนานแล้วค่ะแกนั้นแหละมั่วคุยกับใครอยู่ไหนมาดูชิ" บอมบี้ไม่พูดเปล่ารีบยกมือไปดึงโทรศัพท์ไอซ์กะจะเอามาดูเพราะวันนี้มันมาแปลก

ลัดดาภรณ์ขอบ้าง "เราก็ขอด้วย" เข็มขอบ้าง "ไอ้เข็มแกนี่หนักกว่าไอ้นิ่มอีกนะ ไม่เคยทำการบ้านมาเลย" อรวีว่าเพื่อน

ขันทีก้มศีรษะรับคำ ฮ่องเต้หัวเราะเบา ๆ ในลำคอ พลางใช้สองนิ้วขยุ้มกระดาษภาพวาดอย่างไม่ใยดี แล้วเอ่ยเสียงเรียบ “ฆ่านางเสีย” “พ่ะย่ะค่ะ” เมื่อรับพระบัญชา ขันทีก็หมุนตัวกำลังจะก้าวออกจากตำหนัก แต่เสียงของฮ่องเต้ดังขึ้นอีกครั้ง

ไม่พูดเปล่า ธีต์ยังยกมือขึ้นไปบีบปลายจมูกโด่งของอีกคนด้วยความมันเขี้ยว ซึ่งกานเองไม่ได้หันหน้าหนี แต่กลับยอมนั่งนิ่ง ๆ ให้แฟนเล่นจมูกตัวเองไป จนกระทั่งธีต์พอใจจึงละมือออกมา ก่อนจะถามถึงใครบางคน “เออกาน มึงรู้จักน้องที่ชื่อเจ้าขาไหม” “เจ้าขาไหนอีก กูไม่รู้จ ักหรอก”

เขตคามเลิกคิ้วถาม “ค่ะ” “มันชอบเค้กอะสิ ถึงได้เหมาขนาดนั้น ชื่ออะไร เป็นพวกไฮโซที่ชอบเก็บแต้มดาราดังหรือเปล่า”

“พันอะไร” นิรันดร์ขมวดคิ้วอย่างงุนงง “พรรณิการ์ พันวา พรรษา หรือพันอะไร” “นี่ผมพูดชื่อด้วยหรือ”

ขันทีหัวเราะ “พ่ะย่ะค่ะ!” เซียวหลิงเยวียนหัวเราะออกมาอย่างไม่อาจห้าม “ดี!” “ดีมาก!” “ตบรางวัล!” “ทุกคนในตำหนักเฟิ่งอี๋ตบรางวัลทั้งหมด” “หมอหลวงก็ตบรางวัล”

จันอับหัวเราะหึ “ถ้ามีคนจะนินทากู คงไม่พ้นนายขันทีนั่นชัวร์” “พี่เขาชื่อกันต์ธีร์ มึงก็ไปเรียกเขาขันที ถ้าเขาได้ยินเข้าล่ะก็” “ได้ยินก็ดี ฮึ!”

ขันทีเซี่ยจึงหัวเราะเหอะ ๆ พลางเอ่ย “ลูกของพวกท่านเติบโตถึงเพียงนี้แล้วจะให้สินสอดใหม่ก็คงมิได้! ท่านก็ลองคิดดูว่าฮองเฮาชอบสิ่งใด แล้วส่งของกำนัลที่ล้ำค่ามากพอไปชดเชยให้นางเถิดพ่ะย่ะค่ะ!” ขันทีน้อยเซี่ยกับขันทีเหอค่อนข้างเด็กจึงคิดรวดเร็ว แล้วขันทีเหอก็เอ่ยแท รกขึ้นมา