Novel & Cerita ลูกหนี้

“ดะ...เดี๋ยวจ้ะคุณธรรศ คือฉันเป็นลูกหนี้ ฉันไม่- “เอ็งเป็นลูกหนี้ แต่เด็กพวกนั้นฉันไม่นับ” หนี้เป็นสิ่งที่พ่อแม่สร้างขึ้นมาด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะขอมาเลี้ยงลูกหรืออะไรก็ตามแต่ทว่าเด็กพวกนั้นก็ไม่ได้มีส่วนในการร่วมตัดสินใจในการยืมเงินคนอื่น

เขาเปิดสมุดตรวจรายได้ในแต่ละวัน มีรายชื่อลูกหนี้นับร้อยที่ต้องนำเงินมาชดใช้ รวมทั้งบุคคลที่คาดว่าจะเป็นหนี้สูญ “ไอ้แก่ทะนงนี่...ยังไม่มีญาติมาไถ่ตัวอีกเหรอวะ?” กวงเปรยถามลูกน้องหน้าเหี้ยมที่ยืนหลบอยู่มุมห้อง

ไม่มีการอธิบาย ไม่มีการปลอบโยน มีแต่คำสั่งจากเจ้าของชีวิตชั่วคราวที่ชื่อว่า 'หนี้' ที่มันจะตามหลอกเธอไปทุกลมหายใจ หลังจากลาริสาเดินออกจากห้อง

ทศที่ตกใจไม่แพ้ลูกสาวจึงรีบเอ่ยขึ้น " แกมีสิทธิ์ต่อรองด้วยหรอ แกเป็นลูกหนี้ไม่ใช่เจ้าหนี้ฉัน ฉันมีทางเลือกให้แกเท่านี้ถ้าไม่ทำตามที่ฉันบอกก็เอาเงินสิบล้านมาคืนฉัน แล้วก็ออกไปจากที่นี่ซะ "

ผู้ชายคนนี้มีธาตุแท้เป็นพวกชิมแล้วชิ่งนะยะ! ไม่สิ...เขาไม่เพียงไม่ชิ่ง แต่ยังหน้าด้านหน้าทน ทำตัวเป็นลูกหนี้ประเภท “ไม่มี ไม่หนี ไม่จ่าย” แถมยังคิดขับไล่เจ้าหนี้อีกด้วย!

เขาต้องการเธอ และบางความรู้สึกที่พูดออกมาไม่ได้ “ลองคิดดูว่าเจ้าหนี้อย่างไอ้กำนันนิยมมันมีแต่พวกผีพนันเข้าสิง หรือไม่ก็ติดยาบ้า คนดีๆที่ไหนจะไปกู้ยืมเงินกำนันนิยม ขนาดลูกน้องของนาย นายยังไม่ให้มายุ่งกับกำนันเลย นายต้องแยกให้ออกว่าหนี้สินมันเกิดจากอะไร ถ้าเล่นพนันไม่ลืมหูลืมตาเป ็นหนี้สี่ห้าล้านแบบนี้ เป็นเรานะไม่เอาด้วยหรอก ต่อให้เป็นคนในครอบครัวก็เถอะ”

เจ้าของใบหน้าเข้มขมวดคิ้วถามกับลูกหนี้พนันของเขาพรางจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ และใช้หัวคิดไปพรางว่าจะจัดการกับลูกหนี้ที่เหลือแต่ตัวแบบเขายังไงดี “ท่านครับ...ให้โอกาสผมหาเงินมาใช้หนี้สักสองอาทิตย์ได้ไหมครับ หากว่าท่านกรุณาผมจะขอทุนไปต่อยอดสักล้านนึงแล้วเดี๋ยวผมจะเอามาคืนท่านท ั้งต้นทั้งดอกเลยครับผมสัญญา” เสียงของลูกหนี้ที่ถูกจับมัดมือซ้อมจนอ่วมพูดขึ้นใกล้ปลายเท้าของไทต์ในขณะที่เขานอนหมอบหน้าอ้อนวอนอยู่ที่พื้น

'หนี้ทั้งหมดสองแสนใช่ไหม' เซนต์ถามเจ้าหนี้ 'ใช่ครับคุณอคิราห์' เจ้าหนี้วัยกลางคนบอกกับเซนต์ด้วยท่าทีสุภาพ เพราะเขารู้ว่าเซนต์เป็นทายาทเจ้าของแฟรนไชส์ร้านสะดวกชื้อชื่อดังในประเทศ 'มีดอกเบี้ยด้วยไหม' 'ยอดสองแสนนี้รวมดอกเบี้ยเรียบร้อยแล้วครับคุณอคิราห์' 'งั้นผมจะโ อนเงินให้คุณตอนนี้เลย'

ฉันจึงเอ่ยบอกคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงเเละสีหน้าที่จริงจัง ถ้าไม่กลับไปทำ ฉันจะได้เงินจากไหนมาใช้หนี้เขาละ เขาไม่อยากได้เงินคืนหรือไงกัน เเต่ก็เป็นไปไม่ได้หรอก เพราะเขาคือไอ้เจ้าหนี้หน้าเงินฉายาที่ฉันเอาไว้เรียกเขา "ไม่ต้องทำเเล้ว! อย่า..." สก๊อตพูดยังไม่จบประโยคด้วยซ้ำ ฉันเริ่ มรู้สึกว่าเหมือนโลกมันหมุนเร็วยังไงก็ไม่รู้เเล้วมันก็เริ่มมืดมัวขึ้นมาเรื่อยๆทั้งที่ตอนนี้มันยังเช้าอยู่เลย

อิงฟ้าเงียบไป พ่นลมหายใจยาวด้วยความอ่อนล้ากับเรื่องราวน่าปวดหัวที่เข้ามาทดสอบความอดทนของเธอไม่ได้หยุดหย่อน “แล้วคนเมื่อเช้าคือใคร” “ลูกหนี้เก่า ไม่ได้มีรายชื่อในคาสิโนแล้ว คงหาเงินมาคืนไม่ไหว ไม่ก็หวังใช้ลูกสาวจับคุณเควินเพื่อล้างหนี้”