มาเฟียลูกติด Novels & Stories

@คฤหาสน์หวงเฟยหง มาเฟียหนุ่มเดินเข้ามาหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาข้างๆ เมียสาวหลังจากเพิ่งกลับมาจากทำงานข้างนอกก่อนโน้มลงไปพรมจูบทั่วท้องกลมโตที่ใกล้คลอดของเมียสาวเบาๆ อย่างอ่อนโยน "รีบออกมาดูโลกภายนอกได้แล้วไทเกอร์น้อย ป๊าอยากเห็นหน้าลูกจะแย่แล้ว" ไทเกอร์คือ ชื่อของบุตรชายที่มาเฟียหนุ่มตั้งอกตั้งใจตั้งให้บุตรชายหัวแก้วหัวแหวนที่จะออกมาลืมตัวดูโลกในอีกไม่กี่วันข้างหน้า โดยให้เหตุผลว่าจะได้น่าเกรงขามเหมือนกับตัวเอง

ร่างสูงคำรามลั่นมือหนาเลื่อนไปจับที่ศีรษะของเธอพร้อมกับกดท่อนล่างยัดอัดเข้าเน้น ๆ “ลิเดีย ๆ ๆ” มาเฟียหนุ่มครางเรียกหาชื่อเมียตัวเองลั่นห้อง เขาจับหัวของเธอเข้ามาใกล้จนหน้าผากของทั้งคู่จรดเข้าหากัน ใบหน้าหล่อร้ายเสียวกระสันครางชื่อเมียลั่น ก่อนจะกระหน่ำกระแทกจนน้ำรักทะลักคาร ูของเธอจนล้นออกมาอย่างไม่อาจกักเก็บได้อยู่

เธอเป็นแบบนั้น เธอยังไม่อยากตาย เธออายุแค่สิบเก้าเธอไม่ควรต้องมาเจออะไรแบบนี้ “คริสตี้ คริสตี้...โถ่ถถถถถ...สาวน้อยไร้เดียงสา...เมื่อเธอพลาด เธอก็ต้องรับผลในความผิดพลาดนั้น...เธอคงรู้จักมาเฟียน้อยเกินไป ‘ลูกไม้มาเฟีย’ เธอเคยได้ยินคำนี้มั้ย...เพราะฉันเป็นทายาทของ ‘ลูกไม้ม าเฟีย’ ที่ล่วงหล่นใต้ต้นอย่างไม่ไปไหนไกลเลย...

เด็กน้อยพลิกตัวนอนตะแคงข้าง หันก้นใส่เขาอย่างแรง "แต่ฉันจะเป็นแฟนเธอ เธอขอฉันเป็นแฟนแล้วเธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธฉัน" มาเฟียหนุ่มอุ้มเด็กน้อยขึ้นมานอนบนใบหน้าคมคาย เขาถลกเสื้อของเด็กน้อยขึ้น แล้วกดจูบหน้าท้องป่อง ดูดดึงผิวอ่อนนุ่ม จนเด็กน้อยรู้สึกเจ็บแปลบ "อื้มม" มาเฟียหนุ่มครางในลำคอหนาออกมาเบาๆ

สร้อยฟ้าร้องไห้ “ฉัน…ฉันถูกสั่งมา คุณวิชิต กับ ดวงใจ…” ทั้งงานเงียบกริบ “ให้ฉันขโมยเด็กไปขาย แล้วเอาลูกตัวเองมาแทน” เสียงดังสะเทือนทั้งห้อง ธนากรแทบทรุด ศศิภาน้ำตาไหล “ลูกฉัน…” เหนือหงส์มองนิ่ง ก่อนจะพูดต่อ

รักร้าย มาเฟียลูกติด [แทน แทนไท X พาย พรพระพาย] รักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อาชิ...My Hero) [อาชิ อินทัช X ชะเอม พรรณวรท] You're my lover. ผู้ชายคนนี้เป็นของฉัน [บัว เอมมาลิน X ธาม ธีธัช]

มาร์เวลเอ่ย "มึงจะฆาตกรรมลูกกูตั้งแต่ลูกกู3ขวบ?"มาเฟียเอ่ย "ผมไม่ได้ตั้งใจเฮีย หลานผมน่ารักขนาดนี้ ใครจะทำลงเนอะไอล่าเนอะ"

มาเฟียหนุ่มรับอุปกรณ์มาจากลูกน้อง ยืนมองคนตัวเล็กอยู่ครู่หนึ่ง ถึงแม้จะฟังวิธีการทำมาจากพายุแล้ว แต่เขาก็ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนก่อนดี “ฮืออออ คุณแม่ขา คุณพ่อขา ฮึก ฮึก ฮืออ~ ~อย่าปกป้องหนู อย่างทิ้งหนูไป…” คนตัวเล็กละเมอเพราะพิษไข้ ยกมือขึ้นโบกสะเปะสะ ปะเหมือนกำลังไขว่คว้าหาอะไรบางอย่างอยู่กลางอากาศ และก็สามารถคว้าชายเสื้อของมาเฟียหนุ่มไว้ได้ เธอกำไว้แน่นเหมือนกับว่ากลัวมันจะหลุดหายไป

ชายหนุ่มบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดจนมาถึงตอนที่เบญญาป่วยและจากเขาไป มาเฟียหนุ่มก็กลายเป็นเพียงผู้ชายที่อ่อนแอ คนหนึ่ง ร้องไห้ออกมาอย่างไม่อายบิดา มาร์โกเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดเขาพร้อมจะช่วยลูกชายปกป้องหลาน ๆ จากอิทธิพลของครอบครัวลอร่าแม้ว่าอาจจะนำมาด้วยเรื่องวุ่นว ายที่จะเกิดขึ้นกับครอบครัวและธุรกิจของเขา

"ล.. ลูกติดเร็วยิ่งดี.. หาาาา...ต้องเป็นแผนของเค้าแน่เลย...ไม่ได้สิเป็นแบบนี้ไม่ได้" หญิงสาวชะงักงันกับคำพูดของชายหนุ่มเล็กน้อยเมื่อเธอคิดไปคิดมาก็คิดได้ว่าเขาอาจจะอยากทำให้ลูกติดเขาโดยเร็วแล้วก็เฉดหัวทิ้งเธอสักวันก็เป็นได้เธอจะไม่ยอมให้มันเป็นอย่างนั้นเด็ดขาดเมื่อ คิดได้ดังนั้นจึงรีบวิ่งตามชายหนุ่มขึ้นไป "คุณฟรานรอฉันด้วย"