Romans & histoires Not Love - ไม่รัก(อย่ากั๊ก)

รัก รอเรือ กอไก่ ใส่ไม้หันอากาศเข้าไปอีกตัวเป็นคำที่สั้นๆ อ่านง่ายๆ ว่ารัก. และอยากยืนยันว่ารักจริงๆ...ไม่มีอย่างอื่นแอบเร้นอีก หรือหากจะมี อาจจะเพราะรสรักนั่นมันฉ่ำ ซาบซ่าน เลยทำให้ติดตราตรึงใจ

กรกันตะเบ็งเสียงใส่ “ไม่รักก็คือไม่รัก ต้องหาเหตุผลทำไม ก็คนมันไม่รัก มันไม่มีเหตุผลหรอก” เธอย้ำอีกครั้ง

" คุณไม่ได้รักฉันหรอก คุณกำลังสับสน คุณแค่สงสารฉัน แค่รู้สึกผิดก็แค่นั้น" " ไม่ ผมไม่ได้สับสน ผมรักคุณจริงๆ แค่ผมรู้ตัวช้าไปหน่อย ทำไมคุณถึงไม่เชื่อผม"

แพรวพิลาศเบิกตากว้าง กัดกรามแน่น ส่ายหน้าไม่ยอมรับ “คุณไม่มีทางรักนังเด็กนั่นจริง อย่าโกหกตัวเองเลยค่ะแปง คุณไล่แพรวด้วยวิธีนี้ไม่สำเร็จหรอก เพราะแพรวไม่มีทางยอมเสียคุณไปแน่”

ฉันพูดแล้วลอยหน้าลอยตาใส่ "จำไว้นะ คำว่ารักของฉันที่เคยพูดกับเธอ..มันไม่ใช่รักที่แท้..จริง ฉันไม่เคยรู้สึกรักเธอสักนิด"คำพูดที่เขาพูดกลับมา ทำเอาฉันชะงักจ้องมองเขาตาเขม็ง แล้วกัดฟันพร้อมกับกำหมัดแน่น

“รักแท้รักคืออะไร ตับไตไส้พุง หรือรักกางเกงที่นุ่งว่าดูสวยดี รักที่นามสกุล รักยี่ห้อรถยนต์ รักเพราะว่าไม่จน มีสตางค์ให้จ่าย รักแท้ต้องทำอะไร ต้องเดินห้างกัน กุ๊กกิ๊กซึ่งกันและกันไม่สนสายตาใคร ซึ่งฉันไม่เข้าใจ ไม่ขอรักใครละกัน[1]”

พยักหน้ารับให้พี่รัน “แล้วเขารู้ไหมว่าแพรอยากฟัง” “ไม่รู้หรอกค่ะ แพรไม่ได้บังคับแพรแค่อยากฟังมันแบบไม่ใช่เป็นแพรที่ทักท้วง” “ก็จริงนะ คำว่ารัก คำว่าชอบมันต้องออกมาจากใจไม่ใช่การบังคับ”

"ครางชื่อผัวหน่อยที่รัก" ตับๆๆ "อ๊าาาา ผัวขา" "จะเสร็จแล้ววว อ๊างงงง" "กัสอย่า อย่าแตกใน อ๊ะๆๆๆ" ตับๆๆ "พร้อมกันนะ" "อ๊ะๆๆๆๆ /อ๊างงงง"

ผมตอบหน้านิ่งและจริงจังไม่แพ้กัน “อย่าคิดจะจีบแฟนฉันเด็ดขาด” เจ้าวินมันมองผมนิ่ง อีกครั้ง ก่อนจะหลุดขำก๊ากออกมา ผมว่าแล้วว่ามันจะต้องไม่เชื่อเพราะมันไม่ใช่คนที่จะเชื่ออะไรง่าย ๆ ถ้าไม่เห็นด้วยตา ไม่ได้ยินกับหู มันไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

พบอะไร พบทำไมอีก น้ำหวานพึมพำ เธอเข้าใจในสิ่งที่เค้าบอกทั้งหมดแล้ว มือบางแกะห่อราดหน้า อุ่นในไมโครเวฟ แล้วมานั่งกินเงียบๆคนเดียว แก้วน้ำอีกใบถูกหยิบมาใช้ แก้วคู่รูปหัวใจอีกด้วย ตายแล้วววว เค้าจะทันมองไหมเนี่ย แก้วรูปหัวใจ เขียนว่าlove อีกใบที่เธอใช้เขียนว่าyou น้ำหวานก ินราดหน้าหวานๆด้วยใจเต้นตุบตับ