Obsessive Love Disorder Novels & Stories

she said and held my hand. I think it's time to tell her the truth. Gusto kong matanggap niya pa rin ako sa kabila ng lahat. Magkakaanak na kami at kailangan kong maging tapat sa kanya. She deserves to know everything about me katulad na lang ng pagtitiwala niya sa akin. "I have a Mental obsessive disorder." pag-amin ko na ikinabigla niya. "B-But how?"

Dapat normal lang. Pero hindi. May kung anong kiliti sa sikmura niya tuwing tinitingnan siya ni Zeus na parang may gustong basahin sa mukha niya. Gusto niyang sampalin ang sarili. She's reading too much romance books lately. As in sobra. At siguro iyon ang dahilan kung bakit kahit simpleng tingin, napapaisip siya ng kung ano-ano. Noon, nung elementary pa siya ay puro Barbie at Disney princesses ang mundo niya. Walang komplikasyon.

“Pero yo, Lander, siempre seré lo primero. Su felicidad, su paz, su bienestar, ¡y ese será el momento en que me dedicaré a mí misma! ¡Y no puedes darle eso! ¡El amor no es así, Blair! ¡No puedes hacerle eso a la persona que amas, que lo hizo todo solo por ti!” (But me, Lander will always be first! His happiness, his peace, his well-being, and that will be the time that I will think of myself! And you can't give that to him! Love is not like that, Blair! You cannot do that to the person you love who did everything, just for you!) “¡Eso no es amor, Olivia! ¡Eso es obsesión!” kontra ko sa sinabi niya pero nagkibit-balikat lang siya

Sa katunayan, ang paghahanap sa asawa ay naging sentro na ng kanyang buong pagkatao—isang mapanganib na obsesyon na unti-unting lumalamon sa kanyang katinuan, katarungan, at maging sa kanyang pisikal na pangangatawan. Sa loob ng kanyang malawak na opisina sa tuktok ng Vale Group headquarters, nakatayo si Alexander sa harap ng floor-to-ceiling window. Ang nagniningning na mga ilaw ng lungsod sa ibaba ay tila mga bituing nagmamatyag sa kanyang kabiguan. Pinagmamasdan niya ang abalang kalsada, ngunit wala doon ang kanyang atensyon. Ang kanyang repleksyon sa salamin ay nagpapakita ng isang lalaking malayo sa dating imahe ng perpektong bilyonaryo—may malalim na itim sa ilalim ng mga mata, mas hap

Akala ko noon ay mayroon lang siyang matinding obsessive-compulsive disorder pagdating sa kalinisan ng katawa, kaya buong-puso ko siyang iniintindi at iniibig. ​Pero ngayon ko lang na-realize nang buong-buo… sadyang wala lang talaga siyang limitasyon, arte, o tinatawag na OCD pagdating sa babaeng si Jana Thorne. Kaya niyang magsuot ng damit na may amoy nito nang buong araw nang walang kaunting diri.

"Hindi ko alam, Adrian. Siguro dahil hanggang ngayon, hinahanap ko pa rin ang lalaking inakala kong minahal ko... bago mo ipinamukha sa akin na isa lang akong obligasyon." "You were never just an obligation," mabilis kong sagot. "Noong una, oo. Pero Stefanie... look at me. Sa tingin mo ba ay gagawin ko ang lahat ng ito kung wala lang ako pakialam sa iyo? I am obsessed with keeping you safe. I am possessive because the thought of you belonging to someone else is a nightmare I can't wake up from." "Obsession isn't love, Adrian. Control isn't affection," pilit niyang binabawi ang kanyang kamay pero mas hinigpitan ko ang hawak ko.

“Paano ka naman?” Sumagot si Jenson, “Nasusuka ako sa pandidiri kapag nakahawak ako ng katawan ng isang estranghero.” “Ano ‘tong pang-mayaman na sakit mong ‘to?” Namamanghang tanong ni Robbie. Napuno ng sakit ang mukha ni Jenson. “Obsessive-compulsive disorder.” Ngumuso si Robbie. “Sige, aalis na ako.”

Para akong nasaktan sa mga Oras na ito, parang biglang sumikip ang aking dibdib ng makita kong nag eenjoy siya habang nakipag picture sa ibang mga babae at panay sulyap pa nito sa akin habang nag eenjoy sa pag papicture na tila para bang pinapa selos pa ako nito. "Hoy Jhessa ! wag mong sabihing nag seselos ka? baka nakalimutan mong katulong ka lang at Amo mo iyan!" Pagsisita ng kabilang isip ko. Oo nga nuh? Bakit ako masasaktan ? Hindi ko Naman siya boyfriend . At alam kong impossible naman na magugustuhan ako non dahil katulong lang naman ako nito at magkaiba kami ng estado sa buhay.

nanginginig ang kanyang mga boses sa lungkot dahil sa kanyang nadarama at tumayo ito at lumapit sa akin, kaagad ko itong binigyan ng malakas na sampal. “Ang kapal ng mukha mo! Niloko mo na ko nang paulit ulit!” paos na sabi ko dito habang hindi ko mapigilang mapaiyak. “Love nagawa ko lang to dahil mahal kita, nagawa kong magpangap na may Amnesia dahil ayokong mawala kayo ni Tanisha sa akin, mahal na mahal ko kayo” natatarang sabi niya at niyakap ako, nagpupumiglas naman ako sa kanyang yakap.

Kahit nakapikit ang mata niya, malinaw pa rin ang lahat sa utak niya. Yet, despite all that, she can’t deny the fact that she still loves him. After all these years, it’s still him. Ayaw niyang sabihin na hindi na niya mahal ang lalaki dahil lang galit siya o may sama ng loob—‘that’s not her.’ Ever since she fell in love with Zoren Casius Voss, she has completely destroyed the woman she fought so hard to rebuild. “Didi?”