Obsessive Love Disorder 소설 & 이야기

“Tingnan ka naman—gusto mo na namang halikan ako?” Pilyong pinilas niya ang ilong ni Livia. Sino bang gustong halikan ka?! Bakit biglang huminto? Kailangan ka bang dalhin sa psychiatrist? Naisip ni Livia, pinipigilan ang pagsambit nang malakas. Naghihinala na akong may chronic narcissism ka. “Na-lost lang ako sa iniisip, tapos bigla kang huminto,” sagot niya nang depensibo.

utos nito at hinarap ang laptop sa akin. Isa isa ko tiningnan ang mga photos. “Yan ay mga nakukuha ko sa mga taong may obsession. Marami klase ang obsession pero ang tungkol sa tao? That’s love obsession hindi opisyal itong diagnosed pero ito ang tawag sa kanila. Kung tama ako ng hinala na ikaw ang cause nito sure ako na nasa delikado ang buhay mo.” Narinig kong wika nito.

Nang mapatingin ito sa kanyang mga indoor plants ay mas lalong lumakas ang palahaw nito. "Ahhhhhhhhh my babies no,no,no, nooooooo!!!!! my babies!!!!!!" Kinuha nito ang isang succulent at kinarga itong tila sanggol sa kanyang mga kamay habang tumatangis. May obsessive compulsive disorder ito at ang kalat sa kanyang harapan ay nakakapag trigger ng kanyang ibang pagkatao.

“Doesn’t matter. I missed you already.” “Anthony, ang OA mo. Wala pa tayong thirty minutes na magkahiwalay.” He knelt beside the bathtub at hinawakan ang kamay ko. “Time is precious, Kira. I don’t want to waste a single second away from you.” Umirap ako. “Drama king.” “Honest lang ako. Don’t you like it when your husband is obsessed with you?” “Obsessed? That sounds unhealthy.” “Love is obsession. At least sa akin. I don’t love halfway. I want all of you, every second, every breath, every moan.”

Kung alam lang ni Odessa kung gaano kahalaga ang araw na ito sa kaniya. Sunod-sunod siyang napalunok. Nasa shower room ang kaniyang asawa at naliligo. Naiinitan daw ito at gusto sana niyang tanggalin ang init na nararamdaman nito, nagpipigil siya. Hindi sex ang habol niya sa babae kahit asawa niya ito. Mas nangibabaw ang kaniyang pagmamahal kesa libog ng kaniyang katawan.

Napatingin ako sa right side at napansin kong hindi pantay ang pagakaka-ayos ni Mommy ng mga books ko sa maliit kong bookshelf na katabi ng body mirror. Iniayos ko ang aking books according sa kulay nito. Kasabay ng pagiging autistic ko ay ang aking OCD - Obsessive-Compulsive Disorder. Kumukunot talaga ang aking noo at tumatabingi ang labi kapag nakakakita ako ng mga bagay na wala sa ayos. Gusto ko pati kulay at size ng isang bagay ay dapat in order. Kaya rin hindi ako nagpapabili ng bagong cellphone kay Mommy dahil ayaw kong napapalitan ang isang bagay na nakasanayan ko nang gamitin.

Sumandal ako sa headboard ng kama dahil kailangan kong mag research tungkol sa sitwasyon ni Dawn. Obsessive love disorder. Isang psychological condition na kung saan ang taong nakararanas nito ay tila ba wala ng kontrol sa emosyon at nararamdaman niyang pagkahumaling sa isang tao. " Ilang beses siyang nag attempt na magpakamatay sa tuwing tinatalikuran ko siya. Ilang beses din akong pinakikiusapan ng magulang niya na huwag iwanan ang anak nila dahil sa tuwing nangyayari iyon, palaging may nangyayaring masama kay Dawn..." ang mga salitang binitawan ni Joaquin na paulit-ulit kong naririnig sa isip ko at patuloy na bumabagabag sa dibdib ko.

“He refused to leave the hospital.” I froze. “He sat outside your room for three days.” That didn’t sound like obsession. It sounded worse. Dependency. Madness. Love twisted into possession. “After that,” Adrian continued quietly, “he became convinced losing you would destroy him.” I closed my eyes briefly. Everything suddenly made horrifying sense. Julian’s control. His fear. His obsession. The surveillance. The possessiveness. The emotional instability. None of it began with marriage. It began years ago. “I tried to keep you away from him,” Adrian admitted.

Seryoso naman na nakikinig si Jillian sa sinasabi ni Harold at mataman pa niya itong tinitigan habang nagsasalita ito. “Wife, gaya nga ng sinabi mo kanina ay napakarami na nating pinagdaanan na dalawa pero mas hanga ako sa tatag mo dahil mas marami pa ang pinagdaanan mong problema noon. Aaminin ko sa’yo na bukod sa na love at first sight ako sa’yo ay talagang humanga rin talaga ako sa tapang na meron ka dahil nagawa mong harapin ang lahat ng pagsubok sa buhay ninyo ni nanay Leony. Sino ba naman ang mag aakala na ang isang simpleng babae ay may mabigat palang pinapasan na problema sa buhay at handang isakripisyo ang lahat para lang sa kanyang ina at dyan talaga ako mas humanga sa’yo at mas la

Damon's Obsessions Chapter 1 Mahirap lamang kami pero lagi ko iniisip noon na kahit anong mangyari ay tutulungan ko na inangat ang pamilya ko sa hirap. Kahit anong trabaho siguro tatanggapin ko basta may pangbigay lang sa magulang ko, nakakahiya na rin kasi kapag walang man lang akong maibigay sa kanila.