Novel & Cerita Oishi Potato Chips

Alanganing baka maabala si Secretary Cainhog sa amoy, itinago niya ito sa ilalim ng kaniyang desk. Unexpectedly, Secretary Cainhog sniffed the air, her eyes widening. "Ang bango, amoy spicy strips. Naamoy mo ba, Secretary Nixie?" Nixie looked down at her feet and smiled sheepishly. "Hindi 'yan spicy strips, local specialty lang mula sa probinsya. Would you like to try some?" "Pwede ba?" Secretary Cainhog's eyes lit up. Inilabas ni Nixie ang isang garapon ng peanut chili crisps at isang supot ng spicy potato chips. "Hindi naman masyadong maanghang ang mga ‘to."

" Mahilig si Andromeda sa potato chips. Doon ata siya naglilihi kaya naisipan kong gumawa ng home made potato chips." " Ang daming nabibili sa supermarket. Bakit ka pa gumagawa? " Muling nagbasa ng newspaper ang don. " Maraming chemicals yun hon. Ang daming preservatives. Gagawa na lang ako para mas safe si Rosenthal." Naibaba ni don Luis ang newspaper. "Rosenthal?" Ibinaba din ni Lindsey ang tablet. Nginitian niya ang kaniyang asawa. "Rosenthal ang pangalan ng magiging pangatlong apo natin. Ayaw mo ba?"

Kakatapos ko lang kasi mag hugas ng plato at heto may kinakain naman si Luke na Oishi at yung kulay orange pa talaga na sa pagkakaalam ko ay yun na ang pinakamaanghang kesa si red color ng oishi, paano kaya ako makaka kain noon eh sobrang anghang? Kaya pala nawala nalang siya bigla kanina ay para bumili ng makakain niya, oo para sa kanya lang talaga. “Gusto mo?” Alok niya sa akin pero umiling ako ng bahagya. “Pang iyo lang sadya yang binili mo no?” Taas ang kilay na tanong ko sa kanya at napatawa. Nangangain naman ako ng maanghang pero I think mas maanghang yung oishi na kulay orange kesa sa pancit canton na chili ang flavor.

nasa harapan niya. Sa huli, halos napuno na ni Jessica ang cart ng mga dried fruits, potato chips, biskwit, mga dessert, candies at iba pang mga pagkain, at ang makulay na packaging ng mga ito ay nagdudulot ng sakit sa ulo kay Carson. Habang itinutulak nila ang cart at bumibili ng mga gamit, nadaanan nila ang bahagi ng lutuin sa supermarket, kung saan may master na gumagawa ng candy people na nakakakita ng maraming bata.

untag niya. Ngumiti ang tindero. “Anong flavor po ng popcorn at fries? Caramel or cheese po ba sa popcorn?” “Cheese,” mabilis na tugon ni Gideon. “How about sa fries, sir? Same lang po ba ng flavor?” “Yes, that will do.” Sumulyap si Gideon sa relo niya. “Matagal pa ba ‘yan?”

I asked her gently. "I want Tokoyaki, sushie, basta lahat ng japanese food gusto ko kainin now dahil sa sobrang gutom ko," nakanguso na pabebeng sabi ni Heidi sa akin. Dahil sa sobrang cute niya pinisil-pisil ko pisngi niya dahil nakakagigil yung ka-cute-an niya. "D@mn, wifey ko, you're so adorable," may halong gigil kong sambit sa asawa ko.

Ang mga chips ay maayos na naka-palibot sa gilid ng plato, at sa gitna ay naroon ang creamy white dip topped with sliced onion leaves. Tinignan ko muna sila kung paano nila kainin iyon, baka nagmukha akong engot, eh. Nakita kong kinuha ni Moira at ni Richard sa kamay iyong chips, isinawsaw sa dip at kinain. Normal lang naman pala. Puwede naman palang kamayin. "What exactly is your designation in Frank's office?" Napa-angat ako ng tingin nang tanungin ako ni Ma'am Lucy, ang mommy ni Maui.

Binuksan naman niya ang potato chips at kumuha siya ng metal na kutsara bago ipinalaman ang puting cream sa chip at nilagyan rin niya iyon ng caviar sa ibabaw gamit ang isa pang kutsara at inilapit niya iyon sa bibig ko. Kaagad akong lumapit at binuksan ang bibig para isubo iyon lahat. Titig na titig siya sa mukha ko habang ngumunguya ako at nanlalaki ang mga mata dahil sa hindi maipaliwanag na sarap. Maalat at dry ang chichirya pero may pagka-matamis ang cream kaya sakto-sakto ang lasa sa katas ng caviar. "Your expression says it all, baby!" tuwang-tuwang aniya at pinunasan pa ang gilid ng labi ko gamit ang daliri niya. Ipinakita niyang may puting cream doon.

Merong pakete ng chips, spicy fries, cheese, at chocolate biscuits. May makikita pa nga na maliit na tsokolateng nakapahid sa whiskers ni Fudge. “Kaunti lang ang pinakain ko kay Fudge. Sobrang liit lang.” Pinakita niya pa gamit ang hintuturo at hinlalaki niya kung gaano kaliit ang pinakain niya. “Pinepeste ako ni Fudge na bigyan siya kaya wala akong choice kundi—”

Natakam siya sa amoy ng pagkain kaya dagli niya itong inilabas. Kakaib ang pagkain, may lalagyang munting plato na pahaba at malalim. At ang mismong pinapatungan ng maraming cheese na ginadgad, may gulay at giniling na karne, isang dilaw na wari malaking corn chips. “Wow! Mukhang masarap ‘to, ah,” kinikilig niyang usal. “Sir, may result na pala ang entrance exam ni Ma’am Kira,” mamaya ay sabi ni Owen.