Novel & Cerita Omise Japanese

May mga fast-food naman akong nakikita pero mas gusto ko 'ata ngayon ng Japanese cuisine kaya mas pinili kong maghanap ng mga foreign restaurant. Minuto lang ang lumipas ng makahanap ako. Sa labas palang ay kita-kita ko na ang ambiance ng restaurant. Mala-japan 'yong design. Kaya tila mararamdaman mo na nasa Japan ka. May isang babae na naka-suot ng kimono ang bumati sa'kin. "Kon'nichiwa, okusama. Irasshaimase!" hindi ko ma-intindihan ang sinabi niya pero may hula ako na wini-welcome 'ata niya ako.

Nagbigay siya ng menu sa bawat isa sa amin. Picture pa lang ng mga food sa menu nila natakam ako bigla. Naagaw ng atensiyon ko iyong ’yakitori skewers’ saka iyong ‘tonkatsu ramen’. Pero pakiramdam ko kulang pa iyon sa akin kaya naman nagdagdag ako ng ‘ganko’ para siyang simmered fish. Tapos ’yong tatlo nagkanya-kaniya rin silang order. Hindi ko narinig pa ang mga order nila dahil busy ako sa pagtingin-tingin sa loob ng restaurant. Totoo nga ang sinabi nila. Kapag andito ka para kang nasa japan. Iyong style ng restaurant pati na rin ang mga design ng bawat dingding katulad din sa mga japanese restaurant sa Japan. Natural naman Georgina japanese restaurant ’yan eh. Lately talaga nagiging weird

Si Emi, na may suot na kimono, ay naglakad sa tabi ni Charlie, yumuko nang magalang, at sinabi, “Mr. Wade, inihanda ko na ang mga pinakamasarap na pagkain sa Japan para sayo. Ang mga sangkap ay binili ngayong umaga, at inutusan namin ang mga tauhan na ipadala ang mga ito nang malamig sa airport para dalhin sa Oskia. May pinakamasarap na seafood, kahit na sea urchin, oyster, sea bream, o bluefin tuna ito, na mahahanap sa Japanese market. Mangyaring enjoyin mo ito!” Sinabi nang nakangiti ni Yahiko, “Mr. Wade, ang pinakamagaling na kakayahan ni Emi ay ang paghahanda ng lahat ng uri ng sashimi. Mas malakas ang pakiramdam niya sa mga sangkap kaysa sa mga Michelin three-star chef. Natatakot ako na

Ewan ko ba kung bakit ako pumayag sa imbitasyon nito habang andito kami sa Tokyo para sa isang business convention. "Bro, swear, masisiyahan ka rito," nakangiting sabi ni Ymilio habang inaayos ang kaniyang designer jacket. "Ymilio invites Jeriel to a Japanese maid café dahil sabi niya, kailangan ko raw ma-experience ang tunay na kultura ng Japan kapag gabi. This is what we call the premium unwind session, Jeriel."

Takot ko na lang talaga sa matanda. And speaking of him, mabuti na lang talaga at wala dito si Ojiisan. May pinuntahan sa labas, at sa gabi na raw ang balik. Thank you, Lord. Nakakaubos din kasi ng braincell kapag nag-uusap kami. Japanese kung Japanese. Naa-out of stock ang limited edition kong Japanese. Isa pa, malaya akong magpagulong-gulong dito sa sofa. Iyon nga lang at halos magpakain na ako sa sofa sa sobrang pagkabagot.

Takot ko na lang talaga sa matanda. And speaking of him, mabuti na lang talaga at wala dito si Ojiisan. May pinuntahan sa labas, at sa gabi na raw ang balik. Thank you, Lord. Nakakaubos din kasi ng braincell kapag nag-uusap kami. Japanese kung Japanese. Naa-out of stock ang limited edition kong Japanese. Isa pa, malaya akong magpagulong-gulong dito sa sofa. Iyon nga lang at halos magpakain na ako sa sofa sa sobrang pagkabagot.