Mr Chips Chips Novels & Stories

” Pagkatapos, lumapit si Harvey sa isang mesa sa pangunahing bulwagan bago niya itinapon ang isang tumpok ng chips. Malaki at Maliit? Lalabanan ko nang husto! Malaki naman ako, sa huli! ” Ilang matipunong lalaki na may amoy ng pulbura sa paligid ng mesa ang nakayakap sa kanilang mga kasama. Tila sila mapanlait nang makita nila ang payat na mukha ni Harvey. Pero pagkakita nila sa mga chips na itinapon niya, bigla silang napahinga.

Merong pakete ng chips, spicy fries, cheese, at chocolate biscuits. May makikita pa nga na maliit na tsokolateng nakapahid sa whiskers ni Fudge. “Kaunti lang ang pinakain ko kay Fudge. Sobrang liit lang.” Pinakita niya pa gamit ang hintuturo at hinlalaki niya kung gaano kaliit ang pinakain niya. “Pinepeste ako ni Fudge na bigyan siya kaya wala akong choice kundi—”

Walang kamalay-malay akong napahiyaw sa hallway. Yay. Nagsilingunan man ang ilan, pero nevermind sa akin. As if may care din ako sa kanila diba? Talikod. Infairness sarap ng Chippy. Super thin and crunchy pa! Bili na kayo! Charrr… Wala pang bayad ang advertisement na yan kaya chilaks lang dear author.

Ang amoy ng tunay na lutong bahay ay nagbigay ng init at kasiyahan sa mga bata, na masayang nakapalibot sa kanilang mga magulang. Habang hawak ni Mason ang isang supot ng chichirya, hindi niya napigilang mapatingin sa ibang pamilya roon. Ang kanyang mga mata ay bahagyang namula. Bigla niyang ramdam ang kaibahan: sila ay nagluluto ng masarap na pagkain, samantalang siya ay kumakain lamang ng mga mumunting chips. ~CJ

Itinulak niya ang karamihan sa kanyang chips nang sabay-sabay at muli siyang nanalo! “Peste, walang makakapantay sa suwerte ko ngayong gabi!” Gayunpaman, ang suwerte ng isang sugarol ay parang hangin. Mabilis itong dumarating at mas mabilis ding nawawala. Isa, dalawa, tatlo... Ang tambak ng chips na kanina ay parang maliit na bundok ay unti-unting nabawasan. Mula sa namumulang mukha, naging maputlang-maputla ang mukha ni John, at sa huli ay naging kulay abo ito sa sobrang panghihina.

sabay hablot naman ni Mikee sa candy aisle. “Hindi po fair! Si Mikee may gusto, ako din dapat meron!” reklamo ni Mike na abala rin sa pagtuturo ng paborito niyang chocolate milk drink. “Sandali lang, sandali lang,” natatawang sabi ni Cherry habang tila hirap na kontrolin ang tatlo. Bitbit niya ang basket ng ilang pagkain, sabay karga ng isang pack ng diapers. “Isa-isa lang. Hindi tayo bibili ng lahat ng makita niyo ha.”

"Hold this." He gave me two bag of chips and I looked at him with a confused look. "Are you serious? I don't wanna be fat with these kinds of food." "Mabuti din yan para magkalaman ka. You've lost a lot of weight." I groaned in frustration. As much as possible, ayokong nakakahawak ng chips dahil baka hindi ko mapigilan ang kumain nito at isa ito sa bawal na pagkain ng isang model because chips contains too much carbs.

Natigilan ako nang makita ilagay ni Craig ang pamilyar na brand ng potato chips sa cart. Napatingin ako sa kanya. Ngumiti siya sa akin. "That's your favorite, right?" wika niya sa akin. "We used to buy that before. Everytime we go to the groceries." Ibinalik ko ang tingin sa chips. Pringles sour and cream. That's my favorite. Hindi ko alam na hanggang ngayon ay natatandaan niya iyon. He told you he remembers everything, right? So, bakit nagtataka ka pa ngayon?

Sa wakas ay nilingon niya na ako at inalok ng kinakain niya. Sumimangot ako bago inabot ang lagayan ng pringles para kumuha ng chips. Ganoon na lang ang pagsigaw ko nang may makapang ibang bagay sa loob. Hugis bilog at mahaba, matigas at maugat! "Oh, my God!" Humagalpak siya ng tawa habang nasa dulong bahagi ako ng sofa. Nanginginig dahil sa matinding gulat.

anunsyo ko at tumayo na ako. “Teka natata* pa ako pataihin mo muna ako!” Reklamo ni Bryant na kina tawa ko. “Bastos ka!” Hiyaw ko dito at binato ko pa ito ng isang pirasong potato chips. Tumawa lang ito ng malakas at dali dali nag tungo na sa banyo. Ako naman ay umupo na lang at hinintay ito habang kumakain ako ng chips.