Ok In Korean Novels & Stories

Suhestiyon nito habang matamis na nakangiti sa kaniya. "Sige. Next week mag-unwind tayo." Napa-yehey naman ito. "Good! Hanap tayo oppa. Alam ko naman iyon lang nagpapa-unwind sa'yo," nakangising wika nito. "Oppa?" nagtatakang tanong niya. Ano 'yon? Beki language ba 'yon? Mukhang kailangan pa niya aralin ang salitang bakla a'. "Oppa. In Korean. Ginagamit 'yon bilang endearment o tawag sa boyfriend. Puwede rin sa nakakatandang lalaki."

tanong ulit nito. “ Nae.. ” sagot ko sa kanya sa hangul na salita ulit. Nakita kong napangiti na ito. ‘ Ahhh! Ang pogi pag nakangiti. Lalong naniningkit ang mga mata niya.’ ( An interesting tip worth noting is that because 예[ye] was the original word for “yes” in Korean, the older generation tends to use it more. On the other hand, the younger generation tends to use 네[ne]... so it’s good to know both!)

“You’ll be fine. I’ll teach you. First lesson: ‘chu-eo-yo’ means ‘It’s cold.’” “Chu… chuwe… chuweyo?” seryoso kong sinubukan, pero mali-mali pa rin. Napailing siya, natatawa. “Close enough.” Grabe naman kasi bakit ang hirap matuto ng Korean. Pagkapasok namin sa women's section ay napanganga na lang ako sa magagandang mga kasuotan na nakikita ko. Ang iba ay nakita ko sa ilang K-drama na napanood ko.

“Okay.” “Good.”

ko. kya maraming salamat po.

"J-Just do anything you want, Klyton---" "It should be babe, not Klyton." What the h*ll. "Anong katarantaduhan---" "You should talk calmy. Japanese people hold their temper like how they hold a glass of wine on their hands," sermon sa'kin nito. Palihim naman akong napairap. "F-Fine." "Put your hands on my arms, okusan." "Okusan?" "It means wife."

Pakiusap, huwag ninyong sasaktan ang mama ko. Ani ko sa malamig na tinig, napansin ko na sandaling napaisip ang isang opisyales na mas mataas ang ranggo sa kanila. Sa pamamagitan ng tingin nito ay sumenyas siya kay Ok-Sung. Maya-maya ay binitawan nito ang aking ina, mabilis na tumakbo sa akin si Mama at mahigpit na yumakap sa akin. “Eomma, geogjeonghaji maseyo, da gwaenchanh-eul geoyeyo. Hm?”

Op, op, op, op Oppan Gangnam style Eh, sexy lady Op, op, op, op Eh-eh-eh, eh-eh-eh Jeongsukhae boijiman nol ttaen noneun yeoja Ittaeda sipeumyeon mukkeotdeon meori puneun yeoja Garyeotjiman wenmanhan nochulboda yahan yeoja Geureon gamgakjeogin yeoja Naneun sanai Jeomjanha boijiman nol ttaen noneun sanai Ttaega doemyeon wanjeon michyeobeorineun sanai Geunyukboda sasangi ultungbultunghan sanai Geureon sanai Areumdawo sarangseureowo Geurae neo, hey, geurae baro neo, hey Areumdawo sarangseureowo Geurae neo, hey, geurae baro neo, hey

“Annyeonghaseyo (Hello)! Taga Perry Express ako!” Pagkarinig pa lang niya ng karaniwang Korean greeting ay agad na binuksan ng may-ari ang pinto at napatingin sa magandang babaeng ito. "Lumalabas na mayroon kaming mga Korean courier sa Orlando ngayon." Dahil sa plano ni Jordan, ang mga dayuhang babae ay nagtrabaho bilang mga courier sa bawat top-tier na lungsod, kaya matagal nang nasanay ang lahat.

Pagkatapos ay matagumpay niyang naipares ang kanilang mga device para isalin ang Korean sa English. Matapos mai-set up ang lahat, magalang na nagpakilala si Park Chan-young. "Auntie Marissa, my name is Park Chan-young. I'm an admirer of yours. Welcome to South Korea. Tiyak na itrato ko ang isang kagandahang tulad mo na may pinakamataas na pamantayan!"