Novel & Cerita Old Tagalog Names

At s'yempre hindi mawawala ang aroma diffuser, kaya pagkapasok mo pa lang ay hindi mo maiisip nasa cementeryo, para kang nasa 5 star hotel. This chapel is located here at Tagaytay. Isang ranch ang kabuuan nito at may tatlong chapel. 'Yong unang chapel ay puno ng rebulto at doon nakalibing ang asawa ni Lolo Alsonfo, maging ang magulang at kapatid niya. Firts generation sila kumbaga. 'Yong pangalawang chapel ay dito naman sa inaapakan namin ngayon. Puro ng ginto ang paligid. At si Daddy ang kauna-unahan na maiilbing sa pangalawang chapel na 'to.

Sinuot niya ang kaniyang short. "Aya, Aya pala pangalan ko. Ikaw? "Bakit?” "Sungit naman ne’to. Ano nga?" "Dindo." "Dindo? Parang hindi pang-probinsyang pangalan.” “Bakit may dapat bang pangalan ang tiga probinsiya?” “Kasi dito madalas kong naririnig na pagalan ng mga tao, Caloy, Dodoing, Boy, Dado, mga gano’n.”

sabi ni Aling Maria kaya naisipan kong magtanong tungkol sa matandang kausap ko kanina “Sino po ba yung mga tinutukoy niya? Ano po ulit ang pangalan ni lola?” “Ang nanay ko ay si Soledad Fabian, pero kilala siya sa tawag na Choleng noong kadalagahan niya.” Napaisip ako at doon ko naalala ang pangalang iyon. Siya ang kasambahay nila Dorina na nagiging tulay nila ni Manuel.

Tumango naman ang old Master Shaw, siya ay napuno ng emosyon habang dahan-dahan siyang nautal, "Gloria..." Gloria ang pangalan ng anak ni old Master Shaw na matagal nang nawawala. Ang buong pangalan ng anak niya ay Gloria Shaw, isang pangalan na ibinigay ng kabit na hindi niya man lang tiningnan nang pangalawang beses. Tinanong siya ng kabit niya kung nagustuhan niya ba ang pangalan nung oras na yun, pero hindi niya ito masyadong binigyang pansin. Nung ang anak niya ay lumayas sa bahay at nawala, saka lang naalala ni old Master Shaw na ang anak niya ay pinangalanang Gloria. Samakatuwid, nung tinawag niya itong "Gloria" sa sandaling yun, kakaiba ang naging tunog ng pangalan at hindi pamilyar

Sinara ko ang bibig niya dahil baka pasukin ng insekto. “Ay wow, yun lang pala yun.” Sabi niya at nagpatuloy sa pag kain. “Tsaka alam mo naman kapag sa Pilipinas ka nakatira, ang mga palayaw karamihan inuulit o di kaya ang layo ng palayaw sa totoong pangalan. Halimbawa na lang sa kapitbahay namin noon, ang ganda ng pangalan niya, Jonalyn. Ang palayaw, tilapya. Yung isa naman, Jovit tapos kapag tinawag nila, betlôg. Asan naman ang hustisya dun?”

Baka naman iba talaga ang gusto niyang sabihin. “Killian said that he thought he bumped into Daddy’s weiner. He said ‘tòtoy’ and that’s weiner or penis in English, mommy. It was called ‘bòrat’ in Tagalog, too.” Napatingin na lang ako kay Trace na tumatawa lang at parang natutuwa pa sa mga kalokohan ng mga bata. Narinig ko na ang salitang tòtoy dahil iyon talaga ang direct na Tagalog term para sa ari ng lalaki pero ang bò–bòrat? Where was that coming from?

"Ang alam ko lang po, iyong nanay niya ang taga-rito. Nanggaling sa mayamang angkan saka paroon at parito na sa America. Nakakilala ng isang environmentalist at nagpasyaang doon na manirahan sa ibang bansa. May pinagkakatiwalaan silang namamalakad ng kanilang mga property rito noong hindi pa bumanalik si Sir. "Ano ang apelyido ng nanay ni Rafael?" tanong ko ulit. "Natividad. Adelaida Natividad. Ang buong pangalan naman niya'y Lance Rafael Natividad Dela Vega." Tila bombang sumabog iyon sa aking harapan. Nahawakan ko ang dibdib dahil sa kaba. Malamang, siya ang pinsan ni Lance. Sana'y hindi niya mabanggit ang aking pangalan sa kanyang pinsan.

Kung napanood o nabasa man niya ang mga balita ay baka naapektuhan na ang pagtingin niya sa akin. Muling lumitaw ang dimple niya nang ngumiti siya. Now, I can see the resemblance of his current face sa noon. Noon pa man ay may hitsura na itong si Alvaro, 'yon ngalang ay madungis siya at may pagka-basagulero. He aged but I will be lying kung sasabihin ko na hindi siya guwapo. In fact, mas lalo siyang gumuwapo. Ang tawag nga sa kaniya ng mga taga-Poblacion ay Tisoy o Toy dahil sa tatay niyang Amerikano, at evident ang nanalaytay na dugong kano sa hitsura niya. Hindi rin naman niya nakilala ang kaniyang Tatay dahil after nitong madestino sa Poblacion at bumalik ng Amerika ay nawalan na sila ng

Nakita kong may bahid ng dugo ang labi ko sa repleksyon ng salamin sa gilid. Marahil napansin niya rin iyon. Pati ang gasgas ko. Pati ang malaking sako kong halos mas malaki pa sa akin. Pati ang luma kong sapatos. Unti-unting nawala ang iritasyon sa mukha niya. Napalitan iyon ng kung anong hindi ko mabasa. "Ano pangalan mo?" "Tina." "Surname?" "Batumbakal."

"Nagpunta ng aplaya sinamahan si Migo na mamili ng sugpo." Napasimangot siya ng marinig ang panagalan ni Migo. "Bakit si Papa pa? Hindi na lang si Mang Simmeon?" tanong niya habang nagtitimpla ng gatas sa baso niya. Natawa naman ang Tita niya at nilingon siya. "Bakit ba lagi na lang mainit ang ulo mo kay Migo? Naglilihi ka ba kay Migo? Baka paglabas ng anak mo kamukha niya."