Nakakatuwa talagang pag-usapan ang mga pangngalang ginagamit natin ngayon — parang nagliliparan ang bagong salita mula sa social media hanggang sa karaniwang tsismisan. Madalas, kapag naglalaro ako ng salita sa ulo ko, nahahati ang mga halimbawa sa ilang malinaw na kategorya: pambalana (mga bagay o tao), pantangi (mga pangalan), kolektibo (grupo), at abstrak (mga ideya). Halimbawa ng pambalana: bata, kotse, bahay, libro, aso, telepono, emoji. Pantangi naman: Manila, Maynila, Jose Rizal, Ateneo, SM; kolektibo: hukbo, tropa, pangkat; abstrak: pag-ibig, hustisya, kalayaan, ideya.
Sa modernong konteksto maraming hiniram na salita o bagong likha: 'selfie', influencer, vlogger, hashtag, blog, email, smartphone, app — ginagamit na talaga sa pang-araw-araw. May mga tambalang pangngalan din gaya ng bahay-kalakal, puno-puno (pag-uulit na ginagamit minsan sa paglalarawan), at mga salitang may afiks tulad ng 'pagkakaibigan', 'kagandahan', 'kabuhayan' — nagpapakita kung paano gumagawa ng bagong pangalan ang Filipino gamit ang mga unlapi at hulapi.
Bilang palatandaan kapag ginagamit, tandaan: may mga bilang na pangngalan (mga libro, dalawang aso) at may mga mass nouns na hindi direktang binibilang (gatas, kape). At syempre, ginagamit natin ang 'mga' para gawing maramihan: bata → mga bata. Personally, natutuwa ako kung paano nag-e-evolve ang wika — bawat bagong salita ay parang maliit na kuwento ng kultura at teknolohiya na dumarating sa ating pang-araw-araw na usapan.