One At A Time Novels & Stories

Paninimula ko na sabi sa kan'ya. Halata na hindi ko alam kung paano siya kakausapin, basta’t ang alam ko ay kailangan namin mag-usap dahil sa nangyari. Ganito pala kahirap ang pagtatapos ng one-night stand. Ang maganda yata na ginagawa sa ganito ay umaalis na lamang pagkagising para wala ng usap-usap na mangyari. Bumuntong-hininga muna ako at muli na itinaas ang mukha ko upang matitigan siya sa mata. Ang sarap niya na titigan, nakakalunod ang mga asul na mata niya. Focus, Atasha!

Mukhang marami pa itong baon na mga impormasyon na lalong magpapahina sa kanya ngunit nagpasya itong paandarin ang makina ng Wrangler nito. “Before sunset kailangan nasa kuwadra ka na. Walang pick-up na maghahatid saiyo roon kaya kung ako saiyo, magbihis ka na’t simulang maglakad patungo roon.” Atsaka umarangkada ang lumang sasakyan nito. ANG PROTESTA NI ANNE sa nais mangyari ni Matthieus ay iglap na nalusaw. Bentaha sa parte niya ang gusto nitong mangyari. Mag-alaga ng kabayo? Mag-alaga ng halaman?

Sa tahanan na kaniyang tinutuluyan, hindi kamag-anak ang trato sa kaniya kundi katulong, and she is enduring it up until now dahil wala siyang choice. Until now ay mabigat parin sa loob ni Sofia ang panibagong rejection na natanggap niya kahapon just because she was short of height. Kung pagbabasehan sa credentials niya at hindi sa height niya, Sofia can assure that she can excel in his job that a tall person can do.

Kung ang dalawang mabangis na hayop ay sumalakay sa Jordan sa sandaling ito, malamang na mahihirapan si Jordan na makayanan ang tatlong mabangis na hayop nang sabay-sabay! Agad na tumayo si Park Sora. "Paano mo ito magagawa? Pumayag kaming mag-away ng one-on-one! Bawal kang tumawag sa kahit ano!" Tumingin si Randall kay Park Sora at nakangiting nagsalita, "Haha, little girl, hindi mo alam ang rules. Bago ang competition, napagkasunduan namin ang one-on-one fight. Gayunpaman, one-on-one fight iyon sa pagitan ng master ko at Jordan. Hindi ito one-on-one fight ng golden-horned dragon at Jordan!

Hindi lang basta makaalis, kundi makaalis nang walang drama, nang walang pagsisisi. Tumayo ako at lumapit sa bintana. Dumilim na sa labas. Maraming ilaw mula sa mga bahay at gusali, pero mas madilim ang mga plano kong unti-unting bumubuo sa isip ko. “One step at a time, Miro,” paalala ko sa sarili ko. “First, you get out. Then, you learn. Then, you take over.” At iyon ang plano.

panimula ko at bumuntong hininga siya. "I'm not a fan of commitment kaya wala kang maaasahan mula sa 'kin. Natural lang naman sa isang tao ang magkaroon ng one night stand kaya huwag mo ng gawing big deal ang nangyari sa atin dahil hindi na 'yon mauulit." seryosong saad ko sa kaniya at masunurin siyang tumango. Madali naman pala siyang kausap, ang problema nga lang ay napaka-pabebe niya minsan.

Nakakahiya Pinaplano at inaayos nila ito para maisakatuparan ito, itinatago nila ang tunay niyang pagkatao. At ibubunyag lamang ito kapag kaya na niya ang anumang uri ng sitwasyon at pagsubok sa hinaharap.

"At talagang pinag-isipan mo ito?" "Obviously." Napairap ako. Natural. Si Damien Montenegro ito. Mukhang pinaplano niya kahit paghinga. Nagpatuloy ako sa pagbabasa. Rule Number One: One year marriage only. Pagkatapos ng isang taon, awtomatikong matatapos ang kasunduan. Rule Number Two: No real relationship. Naningkit ang mga mata ko. Excuse me? Parang ako pa ang hahabol sa kanya.

At sa gitna ng screen, isang linya lang ang nakasulat gamit ang pulang letra. "We're already in moved, watch out! We’re already inside your routine."

One------- two------- three----- four------ five------- six - - - - - - seven attempts but no answer. He tried to call again pero wala pa din sumasagot. Hannah's phone keeps on ringing. Pabalibag niyang naihagis ang cellphone sa kama sa sobrang inis.