One At A Time Novels & Stories

Oras na wala ito, mapipilitan siyang hamunin ang binata ng one on one. Tamang pagdating niya sa itaas na bahagi ng cruise, ando'n na ang lalaki naghihintay. 9 minutes nga, tama ito. Sandali niyang sinulyapan ang dalaga, namumutla ito at butil-butil ng pawis ang lumabas sa noo.

Minsan natatalo rin, chambahan na lang kung sa unang laban panalo ka ka-agad. Sabi nga nila, trust the process kasi may tamang panahon rin para sa lahat ng bagay. THE END...

pabirong wika ko naman. Sabay kaming napaupo sa sahig, parang tanggap na namin ang aming kapalaran. Napatingin ako sa kanya ng panandalian, bakit parang may kakaiba akong nararamdaman sa kanya? “1 Minute Left” mahinang wika ko Magsasalita pa sana siya ng mayroon kaming nakitang batang babae. Unti-unti akong napatayo, parang senyales siya na dapat pa kaming mabuhay.

wika pa nito sobrang seryoso. “Sus ito naman masyadong seryoso. Gano'n lang iyon si Ate Anely, kasi nga spoiled kay Mommy.” Buntong-hininga sabay mabilis akong tiningnan at ayon tahimik lang ulit sa pagmamaneho niya naka focus. “Nagagawa mo pa ipagtanggol kahit nasaktan ka na,” mahina niyang sabi kinalingon ko rito.

“Pick one.” “Ethan.” “Ave.” Napasinghap ako. “Okay. Fine. Lahat.” He nodded like that was the only reasonable answer. “Good. Acceptance is step one.” “Hindi ko naman sinabi na may steps—” “Meron,” sagot niya. “Kailangan gawin mo lahat para hindi mo maulit yung kagabi.” Namilog ang mata ko. “Hindi ko naman uulitin—”

Tinanong ni Vera, “Ano ang ibig sabihin ng one-way?” Ipinaliwanag ng matandang lalaki, “Ang ibig sabihin ng one-way ay ang kanyang identification card, passport, driver’s license, at kahit ang kanyang household registration, marriage certificate, at identification documents ay totoo. Ang kanyang identification number ay tunay din, pero kung may sinuman sa system na gustong hanapin ang impormasyon tungkol sa kanya, wala silang makikita. Halimbawa, kung gusto kong tingnan ang mga taong nagngangalang Charlie Wade sa buong bansa, hindi lalabas ang impormasyon niya sa mga resulta na ibabalik ng system. Kahit na hilahin natin ang impormasyon ng daan-daang milyong kalalakihan sa bansa, wala doon an

Hindi kailangan ng maraming salita. Pero unti-unti, nagbago ang lahat. Sa simula, maliliit lang. “Just one minute,” lagi nitong sinasabi kapag may tumatawag sa gitna ng hapunan. Isang minuto na nagiging tatlumpu. Tatlumpung nagiging isang oras. Hanggang sa tuluyan nang lumamig ang pagkain sa pagitan nila.

’ lihim na kastigo niya sa sarili niya nang mahimasmasan kung anong pinagsaluhan. Napapahiya sa paninitig ni Uno ay umayos ng tayo si Mallory at dinampot ang tasa ng kape. Sumimsim siya doon habang nakaiwas na ang mga mata sa lalaki. Kinikilig siya, iyon ang namamayani ngayon sa kanya. Hindi na niya napigilan na kagatin ang kanyang labi. Alam niya sa kanyang sarili na more than kiss ang gusto niya sa lalaki, ngunit hindi niya pwedeng ipilit iyon sa mga sandaling ito. Hindi pwede. Ika nga, one step at a time. Baka ma-shock ang doctor sa pagiging possessive niya at biglang layuan siya nito. Dinampot na rin ni Uno ang tasa ng kanyang kape at sumimsim na rin doon.

Gumuhit ang pag-aalala sa mukha niya. “Ang batas sa one-night stand ay isang gabi at limot kinabukasan pero hinabol ka niya hanggang sa trabaho.” “That’s coincidence. Galing siya sa main branch na inilagay sa branch namin.” Impossible na sundan siya nito. Ano naman ang hahabulin niya. Ang bayad?

Paninimula ko na sabi sa kan'ya. Halata na hindi ko alam kung paano siya kakausapin, basta’t ang alam ko ay kailangan namin mag-usap dahil sa nangyari. Ganito pala kahirap ang pagtatapos ng one-night stand. Ang maganda yata na ginagawa sa ganito ay umaalis na lamang pagkagising para wala ng usap-usap na mangyari. Bumuntong-hininga muna ako at muli na itinaas ang mukha ko upang matitigan siya sa mata. Ang sarap niya na titigan, nakakalunod ang mga asul na mata niya. Focus, Atasha!