One Missed Call Japanese の小説・ストーリー

Kung kailan gabi na, saka mawawala. Kinuha ko ang cellphone ko mula sa bulsa. Tatawagan ko na sana siya para sermonan. Hindi ko gusto ang ganitong pabaya. Pero bago ko pa mapindot ang pangalan niya, tumunog ang cellphone ko. Isang maikling tunog lang. Tiningnan ko ang screen. Missed call. Hindi nakarehistro ang number.

"Tara, magbakasyon tayo sa Japan? Deserve natin 'yon. Trending ngayon mga scenes natin sa movie, kita mo ba? grabe, mga halinghing mo, galing mo talaga umu--" Hindi na niya pinakinggan ang iba pang sinasabi nito, pinatay na niya agad ang tawag. "Wala ako panahon sa mga kagaya mo." Pabulong na bigkas niya at pinaandar na ang kotse. Habang nagmamaneho, nakatanggap siya uli ng tawag. Si Alona naman ngayon. Sinagot niya ang tawag at pinindot ang loud speaker.

Siguro naman sapat na yon para makapag isip isip ako. Matapos ang kaunting linis at kaunting drama ay naghanda na ako sa pagpasok. Nafull na ang charge ng phone ko kaya agad ko itong binuhay. Sunod sunod ang tawag sa isang unknown na number at may iniwan din s’yang message. 375 missed calls??????! From: +6394546***** Gab Ibañez I'm coming to your campus tommorow. Don't you ever dare ditch me, you drunk head.

Ilang minuto na siyang nanatili roon nang mayamaya pa ay tumunog ang kaniyang cellphone, nag taka pa si Monique kung sino ang tumatawag dahil bukod sa hindi naman rehistradong numero ang lumabas sa screen ng kaniyang cellphone ay hindi rin galing sa Pilipinas ang numero. Kunot noo at walang pag dadalawang isip na sinagot ni Monique ang tawag and was even more surprised nang marinig na umiiyak ang babaeng nasa kabilang linya. “Monique is this you sweetie?’

Natatawang puna niya sa sarili. Kinuha niya ang kanyang cellphone sa dala niyang maliit na pouch para tawagan ang kanyang pinsan at ikwento ang nakakakilig na pangyayaring ito. Ofcourse nakakakilig na ito para sa kanya kahit na simple gestures lang ito para kay Calex. At nang maunlock ito ay gayun na lamang ang pagkagulat niya nang makita ang limang missed calls mula kay Calex!

Ibinaba niya ang tawag. Nakita niyang may tatlong missed calls si Anya at isang message. Binasa niya iyon. Dumating na raw ito from out-of-town kasama ang boss nito at baka bukas ay pupuntahan siya nito sa condo. Tinawagan niya ito pabalik, ngunit patuloy lamang na nagri-ring ang phone nito at hindi ito sumasagot. Baka tulog na iyon sa pagod. Hihintayin na lang niya ito bukas.

Parang sasabog ang cellphone ko dahil sa sobrang dami ng notification na dumating. Bigla namang nagpop ang pangalan ni Tristan. Sinagot ko ang tawag niya. "Yes? " "What the fuck, Annika? Bakit may kasama ka ng ibang lalaki sa Japan?! Ngayon ka lang sumagot sa lahat ng tawag ko sayo! Hindi mo na nga ako isinama sa Japan, ganito pa ang mga makikita ko! Noong isang linggo pa kita tinatawagan at tinetext pero kahit isa wala kang reply! "

Iyon ang kanyang lumang cell phone, na naiwan niya sa bahay noong umaga at nakalimutan niyang kunin. Nang damputin niya, nakita niya ang numero ng telepono at si Patrick ang tumatawag at meron pa itong l 33 beses na missed call. Marahil ay dahil hindi nagtagumpay ang pagliligtas, kaya tumatawag ito sa kanya upang ibalita. "Hello." Sinagot ni Yuna ang telepono habang nakatayo sa tabi ng bintana.

Sa pag-aakalang business related ang tawag, hinintay nalang ni Graciella na tumawag ulit ang caller. Hindi naman siya nabigo dahil sa mga sumunod na oras, muling nagring ang cellphone. Subalit nang tingnan niya ang caller ay isa iyong unknown number. Gayunpaman, dinampot niya ang cellphone at pinindot ang answer button. "Hello, This Hannah Nagamori Yoshida speaking... What can I do for you?" Magalang niyang bungad. "G—graciella..." Ani ng isang nanginginig na boses.

Parang bagong gising lang ito gayong alas dos na malapit nang mag-ala una ng hapon. "Ramona, nakabalik kana?" "Uh huh, kadarating ko lang," sagot ko. Ni-loud speaker ko ang tawag at ipinatong sa ibabaw ng dresser ko ang cellphone. Sinimulan kong hubarin ang suot kong pantalon. "How's Japan?" excited na tanong nito. "Ayon, maraming Hapon," pamimilosopo ko sa kaniya. "Dapat iniwan mo na sa Japan iyang pagiging walang kwentang kausap mo," pikon na wika nito na ikinatawa ko.