Novel & Cerita One Missed Call Japanese

Tumango ito bago tumalikod ng mabilis. "I already try to call them pero naka off ang mga phone nila Ate!" Ngayon ko lang nakitang nag aalala si Fiona ng ganito kaya pati Ako ay kinabahan na rin. Maya-maya pa ay biglang nag ring ang cellphone ni Fiona."Mom? Where are you? Bakit naka off ang phone ni'yo ni Dad?" Sunod sunod na tanong ni Fiona. Parehas kaming nabunutan ng tinik ni Fiona sa pagtawag ni Mommy na nasa Japan.

Hindi na ito pwedeng maulit. Bandang hapon, habang binabaha na ng mga tauhan niya ang mga checkpoint sa paligid ng lungsod, dumating ang isang hindi inaasahang tawag. Walang numero. Walang ID. Tanging puting background at isang manipis na linya ng static ang lumitaw sa screen ng kanyang telepono. Nagdalawang-isip siya sa loob ng isang segundo. Pagkatapos ay sinagot niya.

​12 Missed Calls: Tita Susan 5 Missed Calls: Dean's Office 1 Unread Message: Bea ​Wala ni isang missed call mula kay Isobel. ​Tinitigan ni Leandro ang pangalan ni Isobel sa phone contacts niya. Ang thumb niya ay nakatapat sa green button, gustong-gusto niyang pindutin. Gusto niyang marinig ang boses nito. Gusto niyang sabihin sa dalaga na kailangan niya ito ngayon nang higit kailanman.

Tinawag niya ang binata na naghuhugas ng pinggan sa kusina na mayroong tumatawag sa phone nito, but he just told her to answer it. At first Aiesha didn’t want to answer it because it might be personal or confidential. Ngunit nang lapitan niya ito ay napansin niyang walang caller ID saka number lang. Curious, she answered the call. But what she heard next made her heart drop on the floor, and shattered into pieces that can’t be counted… [“Shion… baby… I miss you. I enjoyed that hot steamy sex we had last monday. Are you available tonight? Come here to my place.”]

Bihira lang magsalita pero mapapa-speechless ka. Nag-thank you ako at sinuklian niya ulit ako ng isang matamis na ngiti. Nakakainggit talaga ang mga anak Japanese na may halong pagka pinay, gustong gusto ko yung mga mata nilang hindi gaanong singkit. "Pwede ko ba ulit hingin ang number mo?" Si Yuki ulit. "Hindi ko memorize e, saka naiwan ko sa bag yung cellphone." "Gano'n ba, ibibigay ko nalang ang number ko sa'yo. Text mo'ko ha."

Nakahiga na ako nang maisipan ko na i-check muna ang cellphone ko kasi last kong tinignan iyon ay kanina pang alas dos ng hapon. Napakunot ang noo ko ng makita kong may mahigit thirty missed call ako at limang text messages. Unang sumagi sa isip ko'y si Auntie Julie. Ngunit kumalabog ang puso ko nang makita ko na galing ang missed call na iyon mula sa unregistered number. Dali-dali ko iyon dinial dahil baka may emergency. Panay ring lang ang kabilang linya ngunit ilang sandali pa'y may sumagot na dito.

“Ayan ba yung galing kay Robert sa Japan? I know it;s a herbal tea pero bukas ko na lang titikman.” Akmang hihigop na si Mechille ng kanyang inumin nang biglang bumasag sa komportableng katahimikan ng kanilang sala ang matinis na ring ng landline phone nila. Bumuntong-hininga siya at ibinaba ang baso bago lumapit para sagutin ang tawag.. "Hello, this is Mechille,” pagsagot ni Mechille sa tawag. “Who is this?”

Pinaglalaruan ang baso ng kapeng hawak niya habang nakikinig sa usapan sa kabilang cubicle. Tinikom ni Uno ang labi niya at tumayo. “Bakit di na lang ganito, subukan niyang isipin ng mabuti kung may maalala kayo tapos tawagan niyo na lang ang numerong ito kung may maalala kayo.” nilagay niya ang calling card sa harap ng apat na babae. “Aalis na ko. Nabayaran ko na ang bill. Enjoyin niyo ang natitirang oras ng gabi.”

Alexander asked. "Hm, I'm sorry. Earlier, tawag ako nang tawag kay, Mr. Youtan, pero hindi niya sinasagot ang lahat ng tawag ko." Agad kong kinuha ang cellphone ko, binuksan ko ito, 50 miss called. Nakalimutan ko, naka-silent pala ang cellphone ko.

Nagising ako sa sunod-sunod na pagtunog ng cellphone. I immediately grab it mula sa side table at ‘di man lang nag-abala na basahin ang pangalan ng caller. “Hello.” “Good morning, Mrs. Sinatra, I would like to inform you that Mr. Kachigawa will approve that deal if you agree to have lunch with him on Wednesday.” Napalikwas ako nang bangon nang marinig. “Really? I would love to. Thank you so much. I assure you that I will not waste that opportunity.” Magiliw na wika ko pa.