One Of Us Is Lying Book Novels & Stories

Ang tanging naiwan lang sa akin ay isang sulat sa lamesa pati na rin ang pagkaing inihanda sa akin. Who would it be? "I did not save you. You can leave even without saying thank you." Kumunot ang noo ko nang mabasa ang sulat na iyon. "You don't have to eat if you think it was poisoned." What kind of note is this? Nire-reverse psychology ba ako ng taong ito?

Tanong ko but he chuckled. "Anong nakakatawa?" Naiinis kong tanon. "It depends on you, if gusto mo pa itong papalitan." Nakangiti na ani nito. "Lagi ka nalang naiinis sakin, may laman na siguro yan." Inirapan ko lang ito at tinalikuran. "Sinabi na kasing wala pa." "Halika, lalagyan natin." Mukhang disido talaga ang lalaki na ito na lagyan ang tiyan ko pero hindi niya alam na may first baby na kami.

Lumang-luma, pero malinaw. Dalawang lalaki—magkahawig. Bata pa. Magkatabi. At sa likod ng litrato, may nakasulat: “One of you was erased. The other is living a lie.” Ayesha felt her knees weaken. “He’s closer than we think,” she whispered. Rohan folded the photo carefully. “Then it’s time we stop pretending this is just about us.” She looked at him. “What are you saying?” “I’m saying,” he said, eyes hardening, “that whoever is doing this wants to control the narrative.”

Baka isipin pa nya na nagpapaawa ako sa kanya. "A-ah.. W-wala n-na p-po.. I-iyon -lang t-talaga.." "You're lying.. It's too obvious." Pano naman nya nasabi yun?? "A-ah.! H-hindi p-po. Y-yun -lang P-po t-talaga." Ngumiti si Clyde ng pilit. "I never thought na may tao pa pala hanggang ngayon na hindi magaling

This wasn’t a lie that protected us. This was the moment everything collapsed. Because now— Julian wasn’t guessing. He knew. And I was the one who showed him. “I thought I chose the safer lie… but I didn’t realize I had just told Julian exactly how to break us.” Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!” (next chapter…)

"There's no use of covering it. Orderan mo na lang 'ko. Nagugutom na ako. Hindi pa ako nag-aagahan. At saka kunin mo na rin para sa 'kin 'yung 'It ends with us' na book ni Colleen Hoover." Maraming nagsasabi na sad story daw ang book na 'yon kaya susubukan ko. Mahilig talaga ako sa mga novel na sad ang theme. Siguro dahil malungkot at puro pasakit ang naranasan ko sa buhay ko kaya gano'n rin ang taste ko pagdating sa mga libro. "Right up," tumayo siya saka tinungo ang cashier. Tumingin-tingin naman ako sa paligid habang naghihintay.

Papasok na ako sa loob ng bahay nang humarang ito sa pinto. “You lied,” diin niyang sabi. Napalunok naman ako. “A-anong ibig mong sabihin?” namamawis na rin ang palad ko. Kinakabahan ako sa itsura niya. “Why do you keep lying to me?! Huh? Damn, Snow! You're a student, right? And you're only eighteen!” “It's not what you think-.” Tumaas naman ang boses nito. “It doesn't matter what I think anymore! You think I'm dumb enough to buy it?!”

Pareho silang obsessed sa iisang bagay: anak na lalaki. Nagulat si Caizer. Mabilis siyang tumayo at hinawakan ang braso ni Iris. "You're joking, right, Ris?" tanong niya nang mabilis, tumataas na ang boses niya nang hindi niya namamalayan. "Is this a prank? Or are you just mad at me?" Tinabig ni Iris ang kamay niya nang malakas. "Totoo 'to," sagot niya habang nanginginig. "Our baby is a girl. And yes, I lied. To you, to Mama, to everyone in that mansion."

Ang front page doon ay isang kuhang larawan ng isang bata kasama ang isang sikat na modelo. Binuklat niya ang karugtong ng balitang iyon at binasa. Hindi makapaniwalang si Alex at si Johnny ang nakikita niyang magkasama at masayang nakikipag usap si Johnny sa anak nila. Inilapag niya ang tabloid sa mesa at agad tumayo. "Paano nangyari ito?" nagtatakang tanong ni Angela sa sarili habang nanlalaki ang mga mata.

Sa unahan naman si Lukas—sa gilid naming dalawa ni Lira. Napangiti ako habang pinagmamasdan si Lira nang magdasal siya. Hindi nakaligtas sa paningin ko ang pagkrus ni Lukas kahit nakatuon ang buong atensyon ko kay Lira. Habang nagdadasal sila ay nakatingin lamang ako—manghang pinagmamasdan kung gaano kabuting tao ang mag-ama ko. Bakit ba kami pa ang naging biktima ng kabaliwan ni Alicia? Hindi deserve ni Lira at Lukas ang ganitong kasinungalingan. Hindi nila deserve na maloko at paikutin.