Novel & Cerita Paano Ipakilala Ang Sarili

Dinig kong wika ni ginoong sungit habang pinagmamasdan ako. Idinilat ko ang aking mga mata at nagkasalubong ang aming paningin. Agad itong ngumiti ng napakatamis sa akin. "Paano mo ako na kilala?" Nagdadalawang isip kong tanong. Ngumiti itong muli pero sa sandaling ito nakalabas na ang kanyang mapuputi't magagandang mga ngipin. "Sa peklat mo" saad nito.

Callum Johnson (P.O.V.) With a new pep in her step, Lisa sauntered over next to the projection, again shaking her round a*s at me. She pointed at the image, which was titled with the first step of my list followed by a blank page and continued. "Okay, the first thing you recommend is to 'know Yourself before I meet you,' and the one thing about me is that I know exactly who I am," Lisa began, before hitting the clicker, causing some images to enter the blank page of the presentation.

Senyales ng pagpapakilala niya marahil. "Ako si Perla. Tawagin mo na lang akong Aling Perla o kahit ano. Kung saan ka komportable." Nakangiting sinabi niya iyon sa akin habang nakalahad pa rin ang kanyang kamay sa akin. "Rie ho, nay. Larie ang pangalan ko pero Rie lang ang tawag sa akin." Iyon lang ang sinabi ko bago ko kunin ang nakalahad na kamay niya sa akin.

Wala bang Superman d'yan na magliligtas sa'kin? Uto-uto pa naman ako. Isang yaya lang sa'kin sasama talaga ako! Kasi I always believe in the goodness of people. Binilisan ko ang lakad ko kaya natapilok ako sa isang lalaki. Ano ba 'yan, napakamalas naman ng araw ko. Ganito ba talaga ang experience kapag first time? Ganito ba talaga ang nangyayari kapag kinakabahan?

While mama, hindi niya alam kung paano ito gamitin. “Ito, Vian. Pakiramdaman mo ang bagay na ito. Once na ma-familiarize mo na ang sarili mo sa bagay na ito, Hawakan mo at pakawalan ang itim na nasa kamay mo.” Ah, this technique, I usually use this to calm myself down whenever nagiging wild ang ability ko.

Mula pagkabata ay magkasama na kami, tapos ngayon aalis na siya. Agad ko siyang niyakap nang mahigpit. "Ma-mi-miss kita. Sobra. Sana hindi mo na kailangang umalis. Alam mong ikaw lang ang nakakakilala sa 'kin nang lubos. Sana dito ka na lang. Selfish man kung sabihin pero hindi ko kakayanin kapag wala ka. Ikaw lang ang kaibigan ko,” bulong ko sa kanya.

CHESKA LAURET POV: "Good Morning everyone so lahat naman na kayo ay nakapagpakikila, and now may bago ulit tayong makakasama." Pag aanounce nito sa buong klase. "Come here and introduce yourself iha." Sabi nito, nagpilit naman akong ngumiti bago pumunta sa harap. "I'm Cheska Lauret and-" napatingin ako kay Ma'am Teila dahil hindi ko alam kung anong susunod kong sasabihin.

Masakit na sila mismong magulang mo, ang nananakit sa'yo. Heto ako nasa sala at nanonood ng t.v. Pinapanood ko kung paano ipakilala nila mommy and daddy si XzyXzy sa buong mundo. Kung pa'no nila purihin sa harap ng tao si XzyXzy. Kung gaano ito katalino, etc.

"You're going to do it. There's no better way to introduce yourself. They need to know exactly who you are. That's the only way you can stake Your claim and keep it.” He pushed me towards the stairs of City Hall. I took my time walking upon them, wondering whether my feet were strong enough to hold my weight. Finally, I reached the top of the stairs and was handed the microphone. "Is this something?" I asked myself. My eyes found Ted in the crowd. He lifted his hand and gave me an okay sign. I took hold of the mic and was greeted with feedback. "Many of you don't know who I am," I said after taking a deep breath.

"Ilang taon mo ng sinisisi ang sarili mo sa pagkawala nila. Ang tagal tagal mo ng pinaparusahan ang sarili mo Grace, tama na. You're not at fault, so let go. Forgive yourself so you can forgive other people." Huminga ako ng malalim. Alam ko ang tamang gawin, pero hindi ko alam kung kaya ko ba. Dahil mukha yatang mas mahirap mag patawad ng sarili kaysa ng ibang tao..