Novel & Cerita Paano Ipakilala Ang Sarili

Isipin naman nila paki-usap, anong kabutihan ng pag aaral kung mamatay kana, hindi ba? Lumuha na pala ako hindi ko napansin. Sinampal ko ang sarili ko, ""Ralph, hu 'wag kang mag alala. Malapit na tayong maka 'laya."" Mahinang sambit ko sa 'king sarili. Nag patuloy nalang ako sa'king pag lalakad habang sinusundan ang liwanag ng buwan. ""T-tulong...

agad na nilahad ang kamay sa unang nilapitan. “I’m Janelle,” pagpapakilala ng isa. Nakikita lang niya ito sa TV. Maganda talaga siya sa personal. “Yeah. I know you. Janelle Salvatori, right?” Ngumiti ito sa kanya at tumango.

Nodding, I furrowed my eyebrows, thinking for another one, "Afternoon?" "Magandang hapon." "Thank you?" I asked. "Salamat." He replied. We continued on and on. I jotted down everything he said to me into my small notebook, where a few pages of my so-called 'masterpiece' (what Eion strongly disbelieved) was left unfinished. I turned to another page. Biting my bottom lip, I looked up in wonder, "But how do I have to introduce myself?" "Then it's Ako po si Snow Waterstrings." He answered. I mumbled thanks.

'Di pa ba sapat ang sakit at lahat Na hinding hindi ko ipararanas sa'yo Ibinubunyag ka ng iyong mata Sumisigaw ng pagsinta More and more people are dancing. Hope everyone is happy. I hope everyone has the courage to say how they feel. Ba't 'di pa patulan Ang pagsuyong nagkulang Tayo'y umaasang Hilaga't kanluran Ikaw ang hantungan At bilang kanlungan mo Ako ang sasagip sa'ýo There is a student who confesses his feelings for his crush. The woman answered yes and the two hugged. Ouch, is this destiny? Face to face?

Kinurap niya ang mata upang magising sa saglit na panaginip. "Hi-hindi ko siya kilala, Mother," pagsisinungaling niya. Hinding-hindi niya aaminin na ito ang nagpaiyak sa kanya. Na first time niyang maranasan na hiniwalayan ng lalaki. "Sigurado ka? Baka naman minsan na kayong nagkita o nagkausap o napakilala by your random friends at hindi mo lang matandaan? Kasi ikaw parang kilalang-kilala ka niya. Panay nga ang tanong niya tungkol sa'yo. Natsika ko na rin sa kanyang nag-file ka ng indefinite leave kasi uuwi ka sa probinsiya."

Parang katulad lang ng dati, ngayon nga lang alam kong nilalayo niya talaga yung sarili niya. “Pa music ako ha,” paalam ko at binuksan ang radyo niya. Nakikisabay pa ako sa kanta lalo kapag maganda yung chorus at alam ko yung music. Sana nga parang music na lang yung feelings ng mga tao o kahit kay Jeo lang. Na isang awit ko lang, pwede niya na akong mahalin o hangaan. “Can I ask you something? Since you know kung saan ako galing kagabi, can I ask kung saan ka galing?” seryosong tanong ko kaya naman napalingon sa ‘kin si Jeo.

Halos umiyak na ako subalit pinigilan ko pa rin ang sarili ko. Sa ikatlong pagkakataon ay muli kong sinubukan siyang kausapin. Iwinagayway ko pa ang aking kanang kamay sa tapat ng kanyang mukha para lang mapansin niya ang aking presensiya. Bahala na kung magmukha man akong bastos! Iyon na lang kasi ang tanging paraan na naiisip ko. "Hey!What's wrong with you Mr. CEO?"

Sa ganitong paraan ay hindi siya nakakalimot magdasal at makinig ng mga aral ng Diyos. “Pangalawa, love and value yourself first. May mga taong ang pagpapahalaga sa sarili ay sa panlabas lang pero walang totoong dangal sa kalooban. You are God’s greatest creation so act like a royalty because your dad in heaven is the real King. Hindi ibig sabihin nito na magiging mayabang ka, pero hindi ka rin papayag na tratuhing mababa o mumurahin ng iba.”

I handed him my CV and plaster my patented professional smile. "Good morning. How are you today, ahm, Genessia? May I call you by your first name?" My smile was automatic. "Yes, Sir. Or you can call me Gen. I'm great. A bit nervous but I'm good, thank you." "Perfect.Gen it is," wika nitong nakangiti man sa 'kin bakas ko ang pagiging istrikto. Isa-isa n'yang ipinakilala ang mga kasamahan. Ganito pala ang feeling ng sasabak sa American Idol or sa Talentadong Pinoy, kinakabahan ka't nasusuka at the same time.

"Goodnight Daddy." He did not answer. But I knew this was only the beginning. I went up to my room with his taste still on my tongue and his fingers still burning inside me. The rain kept falling but I was no longer scared of it. I was scared of how much I wanted more. **100 Ways to Damn Yourself**