روايات وقصص ضمن Paano Ipakilala Ang Sarili

Kung wala siyang naaalala sa lahat, ako naman, naaalala ang ilan na parang naulit. Parang hindi tugma, pero alam mong konektado. Pinagkrus niya ang dalawang braso niya at tumawa, bago itinuloy ang sinasabi. “Alam mo yung parang nakalutang yung isip mo, hindi mo kilala sarili mo, hindi mo alam kung nasaan ka, anong lenggwahe mo, ano ang mga sinasabi ng mga tao sa ‘yo. Parang . . . total black out, pare.” Tumawa siya tsaka umiling. “First year pa lang tayo noon, pero hinding-hindi ko makakalimutan ‘yon kahit dalawang taon na ang nakakaraan.”

His scent, his body heat, made me feel a stability I had never known. Joseph's Adam's apple bobbed; his eyes were filled with pain. "But, Harper, I can't live without you. I loved you most—have you forgotten?" "You pushed me away, time after time," I pulled up my sleeve, revealing the small scars remaining on my arm. "Every scar is a witness." His gaze darkened, heavy with deep self-reproach. I leaned against Adrian. "Joseph, go home. I'm happy here." He screamed, clutching his head.

"Mas mabuting ipaliwanag mo sa sarili mo ang lahat ng nangyari kagabi. Kung hindi, sisiguraduhin kong hindi ka makakaalis dito sa sarili mong mga paa." Si Samonte ay nabigla ngayon habang siya ay patuloy na humihikbi. Pero ilang saglit lang ay pinunasan niya ang kanyang luha at snot away at ipinaliwanag ang lahat ng dapat niyang gawin.

Mabuti pang pumasok na. "Huwag mo nga akong itulad sa'yo, Ate!" inis kong sabi at saka dumiretso na sa banyo para maligo. "Mahal ko naman ang sarili ko kahit papano! Hindi ko ibebenta ang dignidad ko!"

“Do we look like a first-grader?” Aba! malay ko ba? I almost rolled my eyes and made a self-deprecating laugh. Hindi nga kayo mukhang first-graders but both of you have eight-grader syndrome. I lampooned on myself. I faked a cough para naman matakpan ang awkwardness. I fixed my gaze and stared at them seriously before explaining the second part. “Then, that would be perfect. But I have one concern, mayroon ba kayong kilala na wind attribute user?”

I was thinking if he's here, then I won't be alone anymore. "I'm sorry…" Lumabi ako. I bit the insides of my lower lip, distorting its fullness. "Hmm? What is the sorry for?" Umiling ako at hindi maamin na ako ang may kasalanan. Basta maalala niya lang na humingi na ako ng paumanhin! It's embarrassing to tell him my mistakes!

Alam kong hindi niya ako gusto, pero naniniwala akong natututunan ang pagmamahal. Mamahalin niya rin ako. Tiwala lang sa sarili at isama na rin ang taimtim na pagdarasal. "O siya, sige. Bukas na tayo mag usap at papatulugin ko pa itong pamangkin ko. Jusko, stress na stress na ako dito. Nag iisa lang pero ubos ang lakas ko at pasensiya." Pagpapaalam nito ng hindi na ako magsalita.

Kahit pa sabihin na pumunta sila rito bilang isang customer. "What do you want us to talk about?" Pinagdiinan ko talaga ang salitang talk. Hindi ko mapigilan ang sarili ko, pakiramdam ko naman nasa tama ako. Dahil kung tutuusin kahit customers pa sila, teritoryo ko pa rin naman ito. Dapat nga hindi sila pwede rito, sadyang may kakapalan lang silang taglay. Sobrang lakas ng loob nilang dalawa. Madali naman akong kausap, eh. Kung ayaw nila rito, umalis sila. Ganoon lang naman. Hindi na kailangan pang pahirapan ang mga sarili nila.

“Oo. Syempre. Dahil alam ko rin yung lugar na 'to mismo. I mean yung eksenang yun mismo.” “Eh bakit hindi ka nagpakilala sakin? Na ikaw pala yung bumili.” “Because It's too complicated. Sinabi ko na yun diba? Pero nung nakita ko 'to.. Doon ko naisip na, What if.. may pag-asa na sigurong maalala at makilala mo na ako. At tama nga ako dahil ito yung panahon na nakabalik ka na.”

Kulang lang ako non Sanay na ako sa lahat ng bagay and im proud of that. Ng matapos ako ay nag pahinga nalang ako saglit para mag ayos sa sarili. Sina sam kumuha pa ng mga alalay para ayusan pero hindi na ako marunong naman ako saka sanay na ako. Habang tinitignan ang damit ko i remember being a queen. They treat you like a god... they treasure you. I look at my self in a mirror im beautiful. It feels like im a queen na ulit. Nanv matapos ako ay agad na akong nagtungo sa venue..