Tula Sa Sarili Novels & Stories

I couldn’t even find the words to say. Libulan wiped off his tears before speaking, “I’m sorry, Sidapa. It was selfish of me to confuse you like that. But you were the one who taught me to hold on to my beliefs. And that’s what I wanted to believe—that you’re someone special regardless of who you are or what you look like,” he said. “Why did you have to say that now?” I almost said it in a whisper. “What?” Libulan said in confusion.

sagot nya sa akin Pinunasan ko ang luha ko, "Ang hina mo naman pala eh. Hindi ka marunong sumugal. Wala ka bang sariling utak ha Wade? Kung anong gusto nila, dapat ikaw din ganon? Ang hina mo! Hindi mo ako kayang ipaglaban! Simpleng gulo palang ito pero nag papadala ka na agad sa iba?"

Ano bang ginawa ko para gawin sa'kin 'to! Marahan akong tumayo mula sa pagkakadapa ng mapatid ako ng sarili kong mga paa. Napadaing pa ako sa kirot na naramdaman ko sa tuhod ko. At kung 'di ko lang mahal ang sarili ko at ayos lang sa akin ang mapahiya, baka umiyak na ako sa sunod-sunod na kamalasan ko.

"tapos ka na pala," Halos mapatalon siya nang mapansin siya nito, namumula ang mukha na humarap siya. Gusto niyang kastiguhin ang sarili dahil alam niyang wala siyang hiya. "Common, self. Kailan ka pa nahiya?" bulong niya na para bang may sagot siyang makukuha sa sarili niya.

Mabuti pang pumasok na. "Huwag mo nga akong itulad sa'yo, Ate!" inis kong sabi at saka dumiretso na sa banyo para maligo. "Mahal ko naman ang sarili ko kahit papano! Hindi ko ibebenta ang dignidad ko!"

Umangat ng kusa ang aking kamay patungo sa kaniyang pisngi at marahan itong hinaplos. “Nakakasawa. Akala ko dahil paulit-ulit lang ang nangyayari o dahil wala tayong napapala.” saad ko sa sarili ko habang nakatingin pa din sa kaniya. “Nakakasawa pala kasi kahit anong pagpapaalala ko sa sarili ko, pinagsisinungalingan ko lang.” Whatever I will say, I won’t ask for a return. I don’t need him to take what I can give. It’s my love for him that is talking.

kahit isang pagkakamali hindi mo na makikita ang nagawa mong tama' pero iba ako Kahit kailan hindi ako gumawa ng tama,makasarili ako pero bakit sa akin lahat ang parusa? Gusto ko lang namn mahalin ang sarili ko.. sa paraang hindi nagawa ng magulang ko mali ba ako? Am i wrong?

Gumagaralgal na sagot niya. Ang ibang tao ay nagsialisan na, samantalang ang iba naman ay naroon pa rin titig na titig kay Thana at animo'y kakainin ito ng buhay. Halatang napaniwala ni Tiffany ang lahat maliban sa'kin na sa simula pa lang ay alam ko na kung ano nga ba ang totoo niyang nakaraan.

I'm blaming myself for everything. "If you're still blaming yourself then I am too," may bahid ng sakit ang tono niya. "Kung hindi lang manipis ang lubid na pareho nating hawak noon, masaya pa sana tayo ngayon, I chose the wrong string."

Daphny rings in Hurl added, “You have no control over us since we don’t live in anxiety toward not being acknowledged by our loved ones the most any longer! You’re simply a little smear of shadow! You’re a parasite, however presently, you don’t have a host since not a single one of us is lying!” “The falsehoods we tell to ourselves as well as other people are no more. You can’t hurt us any longer.” Rica was crying as she said that “I acknowledge who I am and reality since it is superior to the untruths we tell,” Luke says