Pag-asa Stands For Novels & Stories

Isang bukas na puno ng pagmamahal, ng pamilya, at ng pag-asa. Isang bukas na walang takot, walang pag-aalinlangan, isang bukas na puno lamang ng pag-ibig. Isang bukas na puno ng pag-asa, ng pagmamahal, at ng isang maliit na takot. Isang maingat na pag-asa, isang maingat na pag-ibig. Ngunit sa ngayon, hawak ko pa rin ang alaala ng kanyang paghawak sa aking kamay, at sa alaalang iyon, makikita ko ang pag-asa. Ang pag-asa para sa isang mas magandang bukas.

Natigilan ako nang makita ko ang ilang pangungusap sa mga kondisyon. ‘Mula ngayon, IKAW AY AKIN.’ ‘ANG PAG-IBIG AY IPINAGBABAWAL.’ ‘ANG PAGBUBUNTIS AY KARUMALDMAL.’ Huminto ang puso ko habang binabasa ko ‘yon. ‘Kailangan mong dumaan sa tatlong rounds ng pagsusuri, pagkatapos mo lamang pumasa ay magiging karapat-dapat ka sa mga benepisyo sa ibaba:’

Sana,kong saan man siya naroon sa sandaling ito, maramdaman niya ang pagmamahal naming hindi kailanman nawala, kahit gaano man kalayo ang pagitan. At sa gabing iyon, sa ilalim ng mga bituin, tinanggap ko ang isang payapang katotohanan:Ang pag-asa ay hindi laging dumarating bilang sagot. Minsan, dumarating ito bilang lakas—ang lakas na bumangon muli kinabukasan at piliing magpatuloy.

Magaera ay tumugon nang may isang salita nang basta-basta. 'Sa kakaibang mundo, ang kailangan ko lang gawin ay itago ang aking pagkakakilanlan, at hindi mahalaga ang pangalan.' 'Magaera?' Naririnig ang dalawang salitang iyon, natigilan si Paya ng ilang sandali. 'Ang pangalang ito ay tunog na kakaiba. Tila wala sa mga elite ng pamayanan ang pinangalanan Magaera.'

Ang tao lang sa tabi ko ay ang batang nagligtas sa akin. Sinabi niya sa akin na ang pangalan niya ay Lucas Peterson at ang ama niya ang nagpangalan sa kanya. Kung willing ako na ampunin siya, papayag siya na baguhin ang kanyang pangalan. Tinapik ko ang ulo niya at umiling-iling habang kumokontra. “Willing kita na ampunin, pero hindi mo kailangan palitan ang pangalan mo. Puwede mo gawin ang kahit na anong gusto mo ng hindi nakikipagkumpormiso, okay?”

Nakipagkamay ito kay P. Inabot naman ito ni Pietra. "I'm P." "Isang letra lang?" May pagtataka sa mukha nito. "P is short for Pietra. It's nice to meet you, Maui. Matagal ka na rito?" Kung sa Siargao ay naiinis itong may kasama s'yang ibang babae, ngayon naman ay friendly kay Maui. Hindi niya talaga maintindihan si P.

Para sa isang mapagpalayang sandali, habang nag iisip ako, kung paano makatakas. Sa sobrang sama ng loob ko sa ginawa ni Papa, kailanman ay hindi ako nawawalan ng pag asa. Pero ngayon lang ako nakaramdam ng pag asa na may bigat, at nag iisip ng masama. Marahil ay delikado ang salitang "pag asa" kasi habang tumatagal, ay para bang paunti unti ako nitong kinakain ng buhay hanggang sa ako ay mamamatay.

Alera Pag-ibig Ng Bayaran "Mahal mo ako Hitler! Kaya hindi mo ako pwedeng iwan!" sigaw ko sa harap ng taong pinakamamahal ko habang umaagos ang malalaki at malulusog na mga butil ng luha mula sa aking mga mata. I was in pain, I was suffering from the emotion I can't control right now. The pain is killing me right in front of my fiance.

Puno ng lungkot at gusto nang maging masaya at malaya. Tumayo mula sa pagkakaupo ang batang si Asula nang makita ang ina na may bitbit na mga basket. Naglalako kasi ito ng kung anong kakanin o pagkain para lang may mapagkunan silang pera at makain sa araw-araw. Ang Papa naman niya'y isang driver ng pedicab — isang klaseng di-pedal na sasakyan— kung saan kakarampot lang rin ang kita.

Pero ngayon, masahol pa yata ito sa aso. "Asa ka," pang-aasar niya. Ngumisi ito ulit, "You can't do anything about it, Miss Del Rosario. Titira ka sa mansyon ko sa ayaw at sa gusto mo," pagbabanta nito na nagpakaba sa kanya.