Novel & Cerita Pag Ibig Sa Magulang

“Hoy bata, at saan mo naman napulot ang mga salitang yan ha?” “Iiii, Mama minsan lang naman po tayo mamamasyal na kasama si Papa e, first time nga lang po ngayon di ba.” “I know anak, pero dapat iniisip din natin ang gastos. Mahal kaya ang family go out sa amusement park.” Natatawa naman si Ibrahim habang sumusubo ng pagkain. “Mama mayaman naman po si Papa e.” “Ay, no, hindi, porke mayaman ang Papa nyo e sasamantalahin na ninyo.”

Even without their money, my parents can provide me anything. Sa katunayan nga, labis labis pa ang naibigay ng mga magulang ko na hindi matutumbasan ng kahit ano. They feed, clothe, and even give me education! My parents taught me things, made my feel how valuable the father and motherly love, never pressured me with anything, supported me in any ways, and made me feel complete. Namulat ako na hindi lahat ng bagay na gusto ko ay agarang naibibigay dahil mahirap lang kami.

Alam kong iniiwasan niya lang ako kaya niya ginawa iyon kaya nagpaalam na agad ako. Bago bumalik ng grocery store ay dumaan muna ako sa pamilya ni Loida. Kahit maraming utang ang mga magulang ng kaibigan ko ay mas okay pa rin ang pamilya niya kumpara sa akin. Mahal siya ng mga magulang niya lalo na at palagi siyang nagbibigay ng pera. Kung dati-rati’y ay madalas siyang palayasin ng ina niya, ngayon ay halos baby na ang turing ng ina ni Loida sa kaniya. Well, that’s life. May mga magulang kasi talaga na investment ang tingin sa anak. Kung sino ang pinakamalaki at palaging nagbibigay, iyon lang ang mahal.

"Pati ba ikaw madadamay?" Huminga siya ng malalim. "Kung sino man ang mga magulang mo Mahalia, masasaktan kapag nalaman ang totoo. Kung mayaman sila katulad namin, gagawin nila ang lahat para managot ang lahat ng kasabwat including me," paliwanag niya. Umiling ito. "P-Pero, alangan... gumamit ka naman ng pera, buyer ka eh. Bakit..." nalilito nitong tanong.

Pakiramdam niya ay ibenebenta siya ng mga ito sa ibang tao for business naa hindi naman kailangan. They were already on top, what more do they want? "Hija, this is for your own good okay? Mga magulang mo kami at alam namin na makakabuti sayo to," muling paliwanag ng kanyang mommy pero sarado na ang utak niya para makinig pa.

sagot ng anak ko sa kanya. "Mula nang maging famous si Papa sa showbiz lumaki ang binibigay niya sa amin, Ma nagbabago naman ang price sa Pilipinas kaya tinataasan niya ang allowance namin kapag lumilipas ang taon." sagot ng anak ko sa amin napangiti na lang ako ginagawa pa rin ni George responsibilidad niya kahit nagkaroon siya ng babae sa buhay niya.

paliwanag ng panganay, parang may sentido komun ang sinasabi, “hindi mo na kailangang gumastos para sa pagkain at damit. Wala ring silbi na hawak mo ang ganyang kalaking pera. Bata ka pa. Hindi ligtas na nasa’yo ’yan. Ibigay mo ang bank card mo sa kuya. Ako na ang mag-iingat.” Huminga siya saglit, saka idinugtong, may halong pangangaral. “Alam mo naman kung gaano kahirap ang sitwasyon sa bahay. Alam mo ’yon, Apple. Maraming gastusin. Ituring mo na lang ’yang isang milyon bilang tulong mo sa pamilya. Kapag nalaman ni Papa, tiyak na matutuwa siya. Sasabihin pa niyang mabuti kang anak.”

Na may masabi din siyang maganda about sa pagkatao ko. Nakakahiya lang talaga na tumabi pa dito eh. kung susumain ko ay isa na itong bilyonaryo ng sariling sikap lang nito na walang implowensya ng mga magulang nito. Para pa ngang mas ma implowensya pa siya kaysa sa kanyang mga magulang eh. Kaya siguro nakiusap na si Dad dito na pakasalan ako dahil nag secure na nito ang aking kinabukasan. Lalo pa nga at alam nito an pa bagsak na ang company. Hayst Hindi ko man lang nalaman na ganun na pala ang sitwasyon namin. Kung hindi pa nangyari ito ay baka mamalayan ko na lang na pinupulot na kami sa kangkungan.

May mali ba sa tanong ko? "A-Ano kasi... Mahirap kasi ang buhay noon. Wala pa kaming kakayahang bumuhay ng d-dalawa o higit pang anak. Gusto kasi naming ibigay sa magiging anak namin ang magandang buhay na nararapat sa kanila. Kaya lang hanggang ngayon yata ay hindi ko pa rin naibibigay sa'yo iyon," paliwanag ni Papa. "Papa, binigay ninyo na po ni Mama ang lahat ng makakaya ninyo at naa-appreciate ko po iyon," pagpapagaang loob na wika ko sa kanila. Ngumiti naman silang parehas.

"Maigi na lang pala at hindi ka marunong magluto, salbahe ka!" "Yan ang huwag mong gagawin, hija." singit ng papa niyang kanina pa tahimik, pare-pareho nila itong nilingon sa kaniyang puwesto. His face remained empty and cold. "Mga hindi lang matitino ang nag-iisip ng ga—" "Pa!" saway agad dito ni Rain. "Joke lang naman po—" "Joke dahil tumatawa kayo, pero sa'ming mga magulang ay hindi magandang biro iyon. Tama bang dahil gusto namin kayong itama ay pag-iisipan ninyo kami ng kabastusan?"