Novel & Cerita Pag Ibig Sa Magulang

Hinawakan naman ako ni Mama para mahila palapit sakanya. “Axel, ano ba naman yan?” singhal ni Mama. “Sorry, biglang namatay yung makina e,” ani Papa. “Teka titignan ko.” Napailing nalang si Mama habang pinapanood si Papa lumabas, “Yan kasing Papa mo, marami namang pera pero ayaw bumili ng bago.” “Ma, syempre galing din naman sa hirap si Papa, gusto niya lang po magtipid,” pangangaral ko kay Mama.

Napalunok siya. "Pero may isang bagay lang siguro na hindi niya kayang ibigay sa akin." Hindi niya kayang sabihin ang salitang iyon. Ang pagmamahal na gusto niya. Ang pagmamahal na buo. "Okay lang iyon," mahinang sabi niya. "Huwag kang magagalit kay Daddy. Daddy mo pa rin siya." "Mom..." "Nandito na po tayo," sabi ng driver.

paglalakas loob kong tanong. Wala siyang makukuha sa akin dahil kung hindi nga siya nagsisinungaling, ang pamanahan ako ang huling gagawin ng mga magulang ko. Wala pa akong napatunayan sa buhay at walang ibubuga kaya para gumastos sila para sa akin ay hindi ko maintindihan. And because there is money involved in this, iisipin ko pa rin na ibinenta ako ng mga magulang ko nang walang pag-aalinlangan.

sabi ko sa kanya. Baka magulat na naman ako kung makita kong magkanu ang binigay ng kanyang papa sa amin. Para pa naman sa kanila ay ang dalawampung milyon. Pero sa akin na hindi naman ganun kayaman tulad nila ay napakalaking halaga na iyon. "Hmm, okay. It's up to you. Sayo binigay iyan nina mama at papa kaya hindi ko na pakikialaman iyan."

Humagulgol siya habang sumisigaw, “Nag-ipon ang mga magulang ko para sa’yo? Claire, kailan pa naging matinong tao ang mga magulang ko? Habambuhay kaming dukha! Kahit kailan, hindi ako nagkaroon ng bagong damit nung bata ako—lagi lang yung mga pinaglumaang gamit mo ang sinusuot ko! Noon, ang alam lang ng mga magulang ko ay magsugal. Mabait sila kapag nananalo sa mahjong, pero kapag natatalo—binubugbog nila ako. Kailan sila nagkaroon ng pera? “Pag tanda ko, tinulungan mo akong makahanap ng trabaho sa isang construction company. Oo, malaki ang sweldo, pero halos lahat ng kita ko napupunta rin sa kanila. Sa totoo lang, sa loob ng tatlong taon ko sa trabaho, halos 40,000 hanggang 50,000 pesos lan

namimilipit na usal ni Gabion kaya natawa ako. "Handa para saan? Kung para sa paglaki nila at pagkakaroon ng isip sa kung ano ang gusto nila wala tayong magawa kundi payuhan sila, sa huli susupurtahan natin sila yon ang tungkulin natin at karapatan nila, Mahal ko," paliwanag ko."Para sa pagiging magulang. Alam mong hindi siya magiging mas madali, tama? Sa katunayan, sa lahat ng sinabi sa akin, sigurado akong lalala muna sila bago sila bumuti kapag natututo na. At ang mas magandang gabayan na lang natin sila.

tanging payo ko sa kaniya "Mahal ka nila, walang magulang ang hindi mahal ang anak. May mga sariling problema lang ang mga magulang o matatandang gaya nila ngunit hindi ibigsabihin no'n kasama tayo at bubuhatin natin iyon habambuhay." payo ko sa kaniya. "Maiba tayo, anong nangyari doon kanina?" tanong ko at uminom ng tubig

Sawa na rin siyang 'Oo at Oo' lagi sa mga ito. "P-pinalaki niyo akong mabuting anak, 'Pa. Nagkataon lang na kayo mismong ang walang kwentang magulang." Matapang niyang hinarap ang mabagsik na tingin ng ama. "Minsan ba, minahal niyo ako? Minsan ba 'Pa, anak ang turing niyo sa'kin? O isang bagay na nagbibigay sa inyo ng pera? Alam ko ang pinaggagawa niyo sa sahod ko sa Japan, 'Ma, 'Pa! alam kong pinagwawaldas niyo ang perang pinadala ko. Pinagwawaldas ng mga kapatid ko pero may narinig ba kayong masakit na salita sa'kin o panunumbat, wala. Dahil iniisip ko, karapatan niyo iyon. Dahil karapatan niyo mamuhay ng masaya. Kasi akala ko nung una, pera ang tulay para matanggap niyo ako na anak niyo

naguguluhan ko ng tanong, humugot naman na muna siya ng malalim na hininga. “Nilagay nila kung sakali raw na may mangyaring hindi maganda sa mga magulang mo ay ibibigay na muna pansamantala sa mga Santos ang lahat ng kayamanan at pag nasa tamang edad ka na ay ibibigay nila sayo ang lahat ng kayamanan ng mga magulang mo pero dahil matagal na yung nangyari, nakalimutan na ng lahat ang tungkol dun. Huwag mo ng isipin ang tungkol dun, ang mahalaga ngayon ay nabigyan na ng hustisya ang pagkamatay ng mga magulang mo at maibabalik na sayo ang lahat ng dapat ay para sayo talaga.” Mariin kong naipikit ang mga mata ko, hindi ko naman pinangarap na kunin sa kanila ang lahat ng kayamanan nila dahil ang

Mabuti na lang at nasagap ng ama ang balita kaya nakapaghanda si Gabby, kahit papaano. Mabuti na lang din at hindi kapos ang mga Palencia. Halagan milyon rin ang ginastos ng magulang para sa puting bestida ni Gabby, idagdag pa ang kwintas at mga hikaw. At maging ang suot ngayon ng magulang ay hindi biro ang halaga. Inimbitahan pa nila ang ilang mga kamag-anak at kaibigan para masaksihan ang pinakamagandang araw ng kanilang mga buhay.