Novel & Cerita Pasasalamat Sa Magulang

Buong puso niyang niyakap ang mga magulang at humingi ng tawad. "ofcourse patatawarin ka namin.... anak ka namin at magulang mo kami. Tandaan mo, wala kaming palaging hangad ng mommy Leila mo kung hindi mapabuti ka at malayo sa mga taong masasama." "Salamat po mommy and Daddy! sorry po talaga." _________________

“Huwag kang mag-alala ang magulang ay magulang. Hindi nila gagawin ‘yan sa’yo.” Umiyak na naman siya ulit. “Kaya nga po naghahabol ako sa boyfriend ko kasi natatakot akong wala ng malapitan pag pinalayas na ako ng mga magulang ko.” “Ganito na lang, huwag ka ng umiyak. Subukan mo munang puntahan ang mga magulang mo. But don t expect na hindi sila magagalit. Saluhin mo lahat ng gusto nilang sabihin sa’yo. Alam mo namang walang ibang hangad ang mga magulang kundi ang mapabuti ang kanilang mga anak. Kaya kung ano man ang masasakit na salita ang sasabihin nila sa'yo tanggapin mo at magmakaawa ka at humingi ka ng pasensya."

Pathetic. Oras na para magbigay ako ng aking speech. Ito ang aking inihanda: “Gaya ng nalalaman ng ilan sa inyo, ako po si Eliana Garcia. Sa 10th anniversary ng matagumpay na paglago ng G.E Company, nais kong batiin si Jackson Garcia, ang aking ama, ang pinakahanga-hangang lalaki sa buong mundo. Ang pinakamahusay na parent na maaari nating hilingin. Hindi kailanman siya lumiban sa mahahalagang bahagi ng aking buhay, maging sa mga parties, mga school events, at iba pa. Masasabi ko na hindi naging madali ang journey patungo sa puntong ito, binalanse niya ang trabaho at ang pagiging magulang, at ngayon, isa siya sa pinakamatagumpay na lalaki sa lungsod. Dad, ang iyong kahanga-hangang halimbawa

Nakangiting bigkas ko Masarap sa feeling na makatulong ka sa sarili mong mga magulang at ngayung pumapanig na sa akin ang swerte, hindi ko na ito pakakawalan. Pati mga magulang ko ay isasama ko na sa aking pag-angat. Hinding hindi ko talaga sila pababayaan kahit na ano ang mangyari

Nasanay naman akong maglinis lalo pa ito ang ginagawa ko noon sa bahay ng mga magulang kong mapagsamantala. Bumaba naman ako pagkatapos kong mag-ayos sa aking sarili, nakakahiya naman kasi kung magtatagal pa ako lalo pa at ako na nga lang ang hinihintay niya. "Pasensya na sa paghihintay," sabi ko naman sa kaniya at agad naman akong yumuko. "Ayos lang," sabi niya naman sa akin. "Pasensya na talaga," sabi ko ulit sa kaniya.

Napangiti rin ako ng itaas nito ang isang palad at marahang hawakan ang aking mukha. “Salamat anak, ha? Sobrang pasalamat ko sa panginoon at isang responsable at mapagmahal sa magulang ang binigay niya aming panganay.” inabot ni Tatay ang tutok ng ulo ko at marahang ginulo ang buhok ko. “Alam kong nahihirapan ka na. Salamat sa pagtitiis anak, ha at pasensya na ganitong buhay lang ang kayang ibigay namin ng tatay mo,” naluluha ako ngunit pinigilan kong wag tumulo ang mga iyon bagkus ay ngumiti ako ng mas malapad.

pagmamalaki ng anak ko. " Nag-thank you ka ba kay ninang mo?" tanong ko sa anak ko. Tinuroan ko kasi siyang mag-pasalamat sa mga taong nagbibigay sa kanya. "Opo Mama, binigyan ko pa nga po si ninang ng super big hug, tapos po kiss ko po siya."

At ang pagkakataong ito na ibinigay sa akin ng panginoon ay hindi ko na sasayangin alang alang sa aking munting anghel. " Thank you po papa! Thank you! Dahil hindi po kayo tumigil na hanapin ako. Maraming maraming salamat sa pagpaparamdam ng pagmamahal niyo sa akin. Salamat nakauwi na ako kung saan talaga ang tunay na bahay ko!" Buong puso na sabi ko ng pasasalamat sa aking ama. Hindi ko alam kung paano ko ipapadama sa kanila lang lahat ang abot abot na pasasalamat at pagmamahal na meron din ako para sa kanila. Kapag pala tunay mong pamilya kahit ilang araw pa lang kayo na magkakasama, ay parang alam na alam na ng puso mo na talagang sila ay karugtong ng buhay mo.

“Salamat po… Sa lahat.” Hinaplos ni Mama ang kanyang likod. “Anak, hindi mo kailangang pasalamatan kami. Magulang kami. At sa puso ng magulang, kahit anong hirap, basta para sa anak—kayang-kaya.” Tahimik ang paligid. Tanging tikatik ng orasan at banayad na hangin mula sa bintana ang maririnig. Hanggang sa biglang—

"At kung sakaling saktan ka man niya sa kahit anong paraan, tumakbo ka lang sa amin, babawiin ka namin sa kanya." "Maraming-maraming salamat po sa pagkupkop sa akin dito, tita..." Emosyonal kong sinabi. Naninikip ang dibdib. "Talagang hindi ko po alam kung saang lupalop ako ng mundo naroon ngayon kung hindi dahil sa pamilya ninyo... Maraming-maraming salamat po dahil ipinaramdam ninyo sa akin ang pagmamahal na ipagmakaawa ko sa sariling magulang na maibigay sa akin. Salamat po sa pagpaparamdam na mahalaga ako, salamat po sa pagpaparamdam na may pamilya ako, masayang-masaya po ako."