Pagsasaling Wika Halimbawa Novels & Stories

Muling wika nito sa kanya. “Babalik din po agad ako Lola.” Ngiting wika niya rito. “Hindi ka pwedeng umalis Annika.” Madiin na wika ng kanyang ama sa kanya. “Tama si Pearl, mas mabuti kung magpahinga ka muna.” Muling wika nito sa kanya.

Pareho silang hingal, pagod, at sa malamang na pawis na pawis. "I want more. Damn! I miss you that much?" hindi makapaniwalang tanong nito. Pagod siyang napangisi at niyakap ang batok nito. Pagmulat niya ay nakapikit pa ang mga mata nito kaya't siya na ang unang humalik sa mga labi nito. Hindi naman siya nabigo dahil agad itong sumagot. Nagawa pa siyang buhatin. Naupo ito habang bitbit siya, ang ending bumalik siya sa kandungan nito.

seryoso niyang wika. Hindi naman ako nakaimik at the same time, nagtataka din ako. Bakit ba parang napakahirap sa kanya na sabihin sa akin ang tungkol sa bagay na iyun “And besides, dinadala mo na ang panganay natin kaya sana, huwag muna nating dagdagan ang mga alalahanin mo...” maya-maya wika niya Kaagad din namang namilog ang mga mata ko sa pagkabigla

ulong niyang wika, napangiti ako ng patago dahil sa sinabi niya, pero nag kunwari akong hindi narinig, kasi dikodin alam kung tama ba ang narinig ko o nabungol lang ako "a-ano ang sabi mo?" kunwari kung tanung "ah dimo narinig?" pagtatanung niya na ikinatango ko naman "mabuti naman" napa simangut ako sa sinabi niya "ano ngayun?" pagtatanung ko "w-wala, siguro masarap ang pagkain sa Sixias restaurant" sagot niya na marahil dahilan niya lang para baguhin ang usapan "di iyon ang narinig ko kanina" pag sasagut ko naman "akala koba dimo narinig" pagtatanung niya kaya lumaki nalang ang mata ko "diko gaanong narinig" mabilis kong sagut dahil gusto kong marinig ng malinaw mula sa kanya ang salitang

Agad niya itong sinagot, ang tinig ay may halong kaba at pagmamadali. “Hello,” maingat niyang wika, “anong nangyari?”

chapter 18 "Ano kaya iniisip niya,Bakit siya napapangiti nang ganyang ngiti?Ang saad ani nito sa kanyang sarili. Habang napapailing nalang dahil hindi niya magawang tanungin si R-lina. Uhmmm,Ang paubo ubo niyang sabi bago niya tinawag si R-Lina,halikana kumain na tayo. "Wow ,nakaluto kana? Ang nakangiti parin niyanh sabi."Thankyou sa pagkain. Ang saad nito sabay upo na sa hapagkainan at kumain sila nang sabay. Paano kaya ako magsasalita sa harap ni R-lina,Para makapag-open nang kahit anong pag-uusapan man lang. Ang saad nito sa kanyang sarili. Ngapala- ,Ang sabay na wika nang dalawa.

Palagi niyang kasama ang mga ito at tinuturuan niya itong magtagalog dahil dumudugo ang ilong niya sa purong English nito. “Teach us more Filipino words, Uncle Mason before we enter school, so we can have lot of friends.” “Oo naman, magaling kaya akong magturo.” “Salabat po, Uncle Mason!" Kitty Genuinely smile. “Anong 'salabat’? It's 'salamat’! Mukhang kailangan niyo pang magpractice ah.” “Ow . . . It's 'Salamat' po!”

In my mind, I was making faces while he’s enumerating my mistakes and what I should have said. “This is a speech, coraline. You’re speaking, meaning ang gumagana sa mga audience mo ay ang kanilang pandinig kaya dapat ay laging malinaw at naiintindihan ang mga sinasabi mo, okay? At dapat ding malinaw ang sentences mo, ‘wag mong I-compress lahat sa isang sentence, pwede namang marami basta naiintindihan ang meaning.” Iyon ang isa sa mga pinaka-tumatak sa aking utak na sinabi niya nang araw na iyon na nakapag-inspire sa akin na talagang ayusin ang mga speech ko.

paalam ko sa kanya (Sige, mamaya nalang bye)huling sabi nya bago patayin yung tawag. . . . . . . . . . . ===== 𝐏𝐚𝐬𝐞𝐧𝐬𝐲𝐚 𝐧𝐚 𝐩𝐨 𝐬𝐚 𝐦𝐠𝐚 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐬𝐩𝐞𝐥𝐥𝐢𝐧𝐠𝐬 𝐚𝐭 𝐭𝐲𝐩𝐨 𝐚𝐭 𝐰𝐫𝐨𝐧𝐠 𝐠𝐫𝐚𝐦𝐦𝐚𝐫𝐬

seryoso kong muling wika "Devi, bakit hindi ka umuwi? Bakit hindi mo man lang kami kinontak. Kung alam ko lang ang pinagdadaanan mo…” wika ni Mommy. Sa pagkakataon na ito, tuluyan nang pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. "Mom... kinaya ko naman po.” mahinahon kong wika. Walang sino man ang umimik kaya muli akong nagpatuloy.