Romans & histoires 7 Tungkulin Ng Wika At Halimbawa

seryoso kong muling wika "Devi, bakit hindi ka umuwi? Bakit hindi mo man lang kami kinontak. Kung alam ko lang ang pinagdadaanan mo…” wika ni Mommy. Sa pagkakataon na ito, tuluyan nang pumatak ang luha mula sa kanyang mga mata. "Mom... kinaya ko naman po.” mahinahon kong wika. Walang sino man ang umimik kaya muli akong nagpatuloy.

Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at panay ang paglalim ng kanyang hininga. “I don’t think we should be doing this,” medyo hirap niyang wika dahil sa panay na paghugot ng malalim na hininga, pinipigilan ang sariling mapadaing sa bawat kagat nito sa kanyang leeg.

Siguradong tuturuan kita ng leksyon sa sandaling matutunan ko ang salita ng mga halimaw! Iniling naman ni Darryl ang kaniyang ulo para tumangging turuan ito. “Hindi mo na kailangan pang magmakaawa. Sa anak ko lamang maipapasa ang lahat ng aking nalalaman tungkol sa wika ng mga halimaw. Isang tao lamang sa buong mundo ang dapat na magkaroon ng kakayahang makipagusap sa mga halimaw. Siguradong magkakagulo ang lahat sa sandaling matutunan ito ng maraming tao.”

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

paliwanag niya. Heels lang naman tinanong ko, bakit ang daming etchos! "Anong conyo?" curious kong tanong. Napasimangot naman siya. Sorry naman! Wala 'yan sa bundok namin! "'Yong mag-e-english ka at the same time may tagalog words na kasama, sample, what are you doing ba? Want me to tusok-tusok you a bamboo stick! Ganoon!" Para naman akong paslit na tumatango.

Muli niyang wika Sa pagkakataon na ito, ramdam ko na ang matinding lungkot sa boses niya. “Russell, I’m sorry. Alam ko na ang tungkol sa bagay na iyan. Pero palagi mong tandaan, lahat ng mga nangyayari dito sa mundo, maayos man or hindi ay may dahilan. Nakita ko, buntis na ulit si Jillian and I think, napatawad ka na nila. Kasi kung hindi, hindi sila dadalo noong kasal natin.” seryoso kong wika

Ang masaklap pa, araw araw akong binabangungot ng anino ng nakaraan. "Biro lang mga anak, ang kuwit ginagamit upang paghiwalayin ang lipon ng mga salitang magkakauri. Ginagamit din ito sa hulihan ng bating panimula at pangwakas." Paliwanag ko. Dumako naman tayo sa mga halimbawa. Ang halimbawa ng pangungusap na ginagamitan ng tuldok ay.. Ako ay Pilipino kaya mahal ko ang bansa ko.

seryoso niyang wika "Prince, masyado nang mahal. Baka naman hindi ko magagamit iyan." naluluha kong sambit "I don't mind! Kung hindi mo magagamit, maluwag ang parking ng bahay na ito." natatawa niyang wika Hindi ko na mapigilan ang sarili ko at mahigpit na akong napayakap sa kanya Sa mga ganitong pagkakataon, walang lugar ang pagsisisi at panghihinayan kung bakit ako itinakwil ng sarili kong mga magulang

] Tumingin siya rito. Isa si Cydine noon sa mga dahilan kung bakit niya kinukulit ang kanyang lolo tungkol sa lengwaheng Russian. Mas mahirap pa itong aralin kaysa sa Mandarin, e. Well, mahirap din naman ang Mandarin, pero mas mahirap ang Russian. O baka para sa kanyang lang? “I can’t really remember some of the Russian words you taught me before,” pagtatapat niya rito. “I don’t know what you’re talking about. I don’t understand.”

May mga sandaling ang kawalan ng salita ay naglalahad ng katotohanang hindi kayang ipahayag ng wika. Kasabay nito, hindi rin mawawala ang tunggalian. Ang pagkakaiba ay hindi kaaway ng pagkakaisa, bagkus ito ang nagpapatibay ng quondral paggalang. Kung iisa lamang ang iniisip ng lahat, mabilis itong masisira. Ang tunay na pagkakaisa ay nasa pagtitipon ng iba’t ibang tinig sa loob ng iisang tapiserya ng karanasan.