Pagtanggap Novels & Stories

For me, acceptance is harder than letting go. As a matter of fact, it's the aftermath of it. May mga bagay na napakawalan mo na pero hindi mo matanggap na napakawalan mo na. May mga bagay na nagawa mo na pero hindi mo matanggap na nangyari na.

"Paano ko tatanggapin na hindi ko siya maghihintay pa?" Pinisil ni Marites ang kamay ni Cherry at tumingin siya ng seryoso. "Ang unang hakbang, Cherry, ay ang tanggapin na hindi mo kayang baguhin ang mga nangyari. Ang buhay ay hindi palaging ayon sa plano natin. Bawat tao may mga nararamdaman, may mga pagkakataon na kailangan nating magdesisyon. Ngunit ang pinakamahalaga, ay magpatuloy ka, kahit na mahirap." Cherry nagngingiting sumulyap kay Marites. Sa kabila ng lahat ng nangyari, alam niyang nandiyan si Marites, ang kaibigang laging handang magbigay ng suporta.

Dahil ba na-trigger ito ni Darson Allegra? “Tsk! Mukha ba akong tumatanggap ng rejection?” mayabang pang anas ni Semion. “Look, walang choice si Celeste kundi ang tanggapin ako. She’s in a vulnerable situation, and I am the only man she could rely on. I don’t care if it will take one to five years before she returns her feelings for me, dahil kahit anong mangyari ay hindi ako tatanggap ng rejection.”

Hindi siya agad gumalaw o nagsalita, pero nakita ko kung paano bahagyang tumigas ang ekspresyon niya na parang sineryoso niya ang bawat salita ko. “I understand,” sagot niya nang mababa ang boses, walang pagkontra, walang depensa, kundi simpleng pagtanggap. Napatingin ako sa kanya nang mas mabuti, sinusubukang basahin kung totoo ba ang sinasabi niya o baka sinasabi lang niya iyon para matapos ang usapan, pero sa mga mata niya ay wala akong makitang pagdududa, tanging kaseryosohan lang na parang handa siyang tanggapin kahit anong kondisyon na ibibigay ko.

Base sa nakikita ko, may malalim siyang iniisip na nakapagpapalungkot sa kaniya. "Sa tingin mo ba mas mahalagang tanggap tayo ng ibang tao o tama na 'yong tanggap na natin 'yong sarili natin? Oo, hindi lahat kaya tayong tanggapin pero kung alam naman nating wala tayong ginagawa masama, hindi natin kailangang magmakaawang tanggapin nila tayo. Isa pa, may mga tao pa rin na tanggap at tatanggap sa atin," mahaba kong litanya habang nakatingin lang sa kaniya.

“Accceptance is the key rin kasi, Ry. Kapag tanggap mo na ang estado ng puso mo ngayon ay magigiging okay ka na lang.” “Paano? Paano ako magiging okay? Ang sakit kaya, James.” “Iyong sakit ay hindi mawawala unless hindi mo totoong mahal ang tao. Pero if tatangapin mo ang katotohanan ay unti-unti kang masanay na umahon araw-araw. The pain won’t leave, we just learn to live with it, Ry.”

People take advantage of her optimism and compassion and I despise them. Hindi bali, kapag na sakin na siya, hindi na niya kailangan pang makaramdaman ng sakit. My lips rose when I saw her stop and came back for him and in a swift move, na kay Matt na ang baril. Nalaglag ang panga ko nang makita kung paano bariliin ni Matt ang mga tao ko. I leaned and tilted my head. A regular person can’t aim that accurately unless you are trained.

paliwanag ko habang nakayuko. "Leave now, i don't need your explanation. I will not accept your plate." ani nito at tatalikod na sana ng magsalita ako. "No sir, please tanggapin niyo na po tong plate ko. Gagawin ko po lahat ng gusto niyong gawin ko basta tanggapin niyo lang po itong plate ko.please." pagmamakaawa ko na tanggapin niya ang plate ko na ipinapasa.

Nagkatinginan sila, tapos maingat na pinagmasdan ang formation. 🌩️ Pag-angat ng Bilang — 13… 28… Maya-maya, muling kumislap ang formation. Mula 13, umakyat ito sa 28 bilog. “Mukhang may nakatatandang dumadating.” Dalawa pang tagapagbantay ang nagmulat ng mata. May bahagyang paggalang sa malamig nilang mga tingin. 🛕 Ang Pagdating ng Isang Senior

bulong niya sa gitna ng halik. Pero sa halip na magsalita, hinila ni Elaine ang batok niya palapit. Isang senyales ng pagpayag. Ng pagtanggap. Inalalayan siya ni Aidan tumayo, sabay hila ng tuwalya. Hindi siya nahihiya. Hindi ngayon. Hindi sa harap ni Aidan. Bagkus ay pakiramdam niya’y tanggap siya nito sa kabuuan niya—ang kanyang katawan, ang kanyang damdamin, ang kanyang pagkatao.