Pagtanggap Novelas e Histórias

JANIYA'S P. O. V BUONG ARAW KONG HININTAY ANG REPLY NI STRIKE PERO NI "LIKE" AY WALA MAN LANG AKONG NATANGGAP. Imbis tuloy na maging masaya ako 100% ay naging 50-50 pa dahil panlulumo ko na wala akong natanggap na sagot mula kay Strike. Ayoko na rin namang hintayin siya dahil mukhang magkakatotoo ang sabi ni Mamay na gagabihin na naman siya ng uwi. Alas diyes na kasi ng gabi, hindi ko pa rin naririnig ang pamilyar na tunog ng paborito niyang sasakyan.

People take advantage of her optimism and compassion and I despise them. Hindi bali, kapag na sakin na siya, hindi na niya kailangan pang makaramdaman ng sakit. My lips rose when I saw her stop and came back for him and in a swift move, na kay Matt na ang baril. Nalaglag ang panga ko nang makita kung paano bariliin ni Matt ang mga tao ko. I leaned and tilted my head. A regular person can’t aim that accurately unless you are trained.

paliwanag ko habang nakayuko. "Leave now, i don't need your explanation. I will not accept your plate." ani nito at tatalikod na sana ng magsalita ako. "No sir, please tanggapin niyo na po tong plate ko. Gagawin ko po lahat ng gusto niyong gawin ko basta tanggapin niyo lang po itong plate ko.please." pagmamakaawa ko na tanggapin niya ang plate ko na ipinapasa.

Nagkatinginan sila, tapos maingat na pinagmasdan ang formation. 🌩️ Pag-angat ng Bilang — 13… 28… Maya-maya, muling kumislap ang formation. Mula 13, umakyat ito sa 28 bilog. “Mukhang may nakatatandang dumadating.” Dalawa pang tagapagbantay ang nagmulat ng mata. May bahagyang paggalang sa malamig nilang mga tingin. 🛕 Ang Pagdating ng Isang Senior

Hindi ko na hinintay pa ang reaction niya at tumayo na ako. ———————— Abangan pls add to library and follow

bulong niya sa gitna ng halik. Pero sa halip na magsalita, hinila ni Elaine ang batok niya palapit. Isang senyales ng pagpayag. Ng pagtanggap. Inalalayan siya ni Aidan tumayo, sabay hila ng tuwalya. Hindi siya nahihiya. Hindi ngayon. Hindi sa harap ni Aidan. Bagkus ay pakiramdam niya’y tanggap siya nito sa kabuuan niya—ang kanyang katawan, ang kanyang damdamin, ang kanyang pagkatao.

"Napatawag po kayo? May kailangan po ba kayo?" "Tumawag lang ako para alamin kong natanggap mo ba ang perang idiniposito ko sa iyong account?" Napakamot ako sa aking noo at tumango kahit hindi naman niya ako nakikita. Napaigtad ako nang marinig ko siyang magsalita ulit. "Ariya, natanggap mo ba?" "Opo, natanggap ko na po. Huwag po kayong mag-alala at pupunta po ako sa kasalan bukas—"

Sa kabilang banda mas mabuti nang sinabi agad nito na hindi siya tanggap para hindi na siya umasa pa. “Ayos lang po, sir. Thank you,” sabi niyang ngumiti ng tipid. “But as I mentioned earlier, I will accept you as my employee because I want to help you.” “P-pero…akala ko po,” aniyang tila naguluhan sa narinig. Inulit niya sa kanyang isipan ang sinabi nitong “I will accept you”. “Ibig niyo po bang sabihin, sir, tatanggapin niyo pa rin ako?” paniguradong tanong niya.

Hindi ata ito yung napagkasunduan namin o ako yung mali nang pagkaintindi? Sa halip na magtanong o magpakita ng gulat, nanatili akong nakayuko pa rin, dahan‑dahang tinanggap ang bagong katotohanan. Ang lahat ng aking inihanda at tinanggap—ang sakripisyo, ang desisyon, ang paglayo—ay nananatili pa ring totoo. Ang nag‑iba lang ay ang anyo ng kapalarang tinatahak ko ngayon. Kung ito man ang itinakda… kung ito ang tanging paraan para matupad ang lahat ng aking hangarin—ang makaahon, ang makatulong, at ang tuluyang palayain si Edward—tanggapin ko na lang ito nang buo. Wala na akong balak lumingon pa.

Anuman ang tingin nila, hindi ko papansinin. Mabilis gumalaw ang pila. Mataas ang pamantayan dito—marami ang nare-reject. Lalong kumakabog ang dibdib ko habang papalapit ang oras ko. Ngumisi ulit ang lalaking nasa unahan. “Ako ang matatanggap,” kumpiyansa niyang sabi bago pumasok. Pinuwesto ako ng staff sa pinto, naghihintay ng turn ko.