Pagtanggap Novelas e Histórias

Isang buntong hininga na puno ng pag amin, pagod, at pagtanggap. "Kung sasabihin kong oo ay ano ang gagawin mo" Hindi ako nagdalawang isip. Hindi ako natakot. Hindi ako umatras. "Tatanggapin pa rin kita" Agad kong sagot habang nakatitig sa mga mata niya, pinaparamdam sa kanya ang katotohanan ng bawat salita ko. "Kahit anong mangyari ay ikaw lang ang nag iisang asawa ko at tatanggapin ko kung anong meron ka"

Gusto man niyang ipilit ang nararamdaman para rito, wala siyang magagawa dahil ayaw nitong tanggapin iyon. At sa pagkakataong ito, nakahanda na siya. Pinag-isipan na rin niya ang desisyong gagawin at alam niyang magreresulta iyon ng bagong magulong sitwasyon pero handa na siya sa kahit ano'ng resulta. Ito ang tama niyang gawin bago niya ipilit ang sarili kay Monica. Alam din niyang kahit ano'ng gawin niya, hindi na babalik sa dati ang sitwasyon pero anuman ang kahinatnan, tatanggapin niya iyon.

Ang bilis mo naman kaagad nakalimot,’ wika ng maliit na tinig sa kanyang isipan. She bit her lower lip. Oo nga pala. Kakaamin niya pa lang sa kanyang sarili kaya ganito na kung mag-react ang puso niya. Is this how acceptance is? Kapag tanggap mo na sa sarili mong mayroon talaga ay parang buong katawan mo ay apektado na at parang aware na sa lahat? “Aiden,” mahinang sambit niya habang gulat na nakatingin dito. She’s not expecting to see him tonight.

Kung siya naman ang tatanungin, para sa kaniya, sa halip maging negatibo ang pagtanggap sa ganoon, mas magandang gumawa ng mabuti at piliting maging masayahin, matapang at maging palaban sa buhay kaysa manisi at mainggit sa iba. Dahil naniniwala siyang ang pagiging konpident para sa sarili ang makapagpapasaya sa sinuman. Ang pagtanggap naman ang makapagbibigay ng kalayaan upang maging masaya kahit pa pakiramdam na iba sila sa lahat. Sabi pa nga nila, ang pagiging iba, isip lang ang nag-uudyok pero ang puso ang makapagsasabi ng katotohanan kahit anong klase nilalang pa. “Hayaan mo na siya, Cora, baka namalikmata lang ang ate mo,”

Maging ang sitwasyon nilang pareho ay kailangan din nilang timbangin. Naramdaman na lang niyang iniangat ni Rain ang kanyang mukha at sinalubong ang kanyang titig. "I understand if you will reject me now but I'm willing to wait until you're ready to accept me in your life..."

sabi ko. Tumango agad siya. “Yes… of course.” “Hindi ko kayang tanggapin lahat agad-agad,” dagdag ko. “I understand,” sagot niya. Dahan-dahan kong binawi ang kamay ko, hindi para lumayo, kundi para huminga, para mag-isip at para tanggapin. Dahil ang totoo ay hindi ito ang ending. Ito pa lang ang simula. At sa unang pagkakataon ay handa na akong harapin iyon.

He paused to take a deep, calming breath. At sandali pa siyang nagtaka nang matapos niyang sabihin ang mga salitang iyon ay bahagyang gumaan ang pakiramdam niya. Hindi niya maintindihan kung bakit, pero ang pag-tanggap niya sa katotohanang ito ay naghatid ng kung anong kapayapaan sa dibdib niya. Nakaramdam siya ng kaginhawaan nang tanggapin niya ang pagkatalo niya sa labang ito.

Tumigil siya sa harap ng main screen na kakabukas lang, kung saan malinaw pa ring nakadisplay ang mensahe. Condition met. Access granted. Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya nagpakita ng kahit anong reaksyon na puwedeng tawaging tagumpay. Kung may nararamdaman man siya, hindi iyon lalabas sa mukha niya.

Ito ay tungkol sa pagtanggap, sa pagpapatawad, at sa pagbuo ng isang mas matibay na bukas, kahit sa harap ng lahat ng hamon. Sa bawat hakbang na kanilang tinatahak, natutunan nilang ang tunay na lakas ay hindi sa pagiging perpekto, kundi sa pagiging tapat sa isa’t isa, sa pagiging bukas sa mga posibilidad, at sa pagiging handang magpatuloy, kahit pa maraming takot ang nagsusumikò sa kanilang puso.

Alam niyang para sa kanya ang mga paratang, kahit wala namang katotohanan ang mga ito. ‘Napakahigpit ng proseso ng pagtanggap ng aplikante sa kumpanyang ito. Bakit nila tinanggap ang isang malanding babae na palipat-lipat ng lalaki at buntis nang hindi pa ito kasal? Si Mr. Rage De Silva ba ang tumanggap sa kanya para sa pansariling kaligayahan? Hindi ba ito kawalan ng katarungan sa ibang aplikante? Dapat ba naming ialay ang katawan namin para lang matanggap dito?'