Pagtanggap Novelas e Histórias

“Paano ko naman matatanggap ang sarili ko? Hindi nga ako tanggap ng ibang tao; ng kuya ko?" “Erica, sa’yo magsisimula ang pagtanggap at hindi sa ibang tao. ‘Yong ibang tao bunos na lang ‘yon kung matatanggap ka nila bilang ikaw. Hindi ‘yong hahayaan mo na malugmok ang sarili mo dahil lang hindi ka nila tanggap.”

Sabi ni Rector, ‘hindi lahat ng bagay ay madali mong makakamtan, dapat marunong tayong tumanggap ng rejection, matuto sa mga pagkakamali at h’wag matatakot na sumubok muli. Dapat daw maghihirap ka muna. Mas malalasap ang tamis ng tagumpay kapag alam mong ibinuhos mo ang buo mong isip, lakas, at pasensya para makuha ang isang bagay na gustung-gusto mo. In short, hindi sapat iyong pogi ka lang, dapat marunong ka ring manuyo.

sagot ko saka niyakap ang tuhod ko "Sa bawat bagay na gagawin mo hija, may madadamay. Hanggat may halaga ang isang tao sayo, madadamay at madadamay pa rin ito" Nagsalubong ang kilay ko saka napatingin sakanya at nanatiling nakikinig "Hindi mo naman iyon maiiwasan, hija. Kailangan mo lang talaga tanggapin na sa bawat hakbang mo, madaming maaapektuhan"

Useless lang naman. At kung qualified ka nga sa mga sinabi ko, makapasok ka dito ng hindi nahihirapan. Congratulations! @Death Wish

“Pero six months, Eros—” “Then I’ll wait six months,” putol niya, deretsong sagot. “Kung gusto mong tanggapin ‘yan, I’ll support you. Kung gusto mong i-reject ‘yan, susuportahan pa rin kita. Pero gusto kong malaman mo... hindi kita pipigilan.”

Inilapag nito sa mesa ang hawak na tablet. “I know it’s not easy, Jax. In fact, I admire you for being brave enough to face your fears. Coming here was a huge accomplishment, and I want you to know that you are getting there. Hindi mo kailangan pilitin ang sarili, Jackson. One day, you will realize that you are ready.” Ngumiti si Trish, at tinawid nito ang nakapagitang mesa sa kanila at inabot ang kamay ni Jackson na nakakuyom. She tapped his hands and said, “ But let me tell you something, Jax. Acceptance. It is all that you need. Accept that you made a mistake in the past, accept that you had hurt her, accept that she’s mad at you, accept if she won’t forgive you, accept everything and let

"Tanggapin na lang natin na ganto talaga ang buhay. Sa totoo lang, mahirap sa akin 'to kasi kung kailan namang nagugustuhan ko na si Dylan tyaka pa nagkagan'to pero iniisip ko na lang na tanggapin ko na lang ang katotohanan na 'to. Ano namang magagawa ko diba? Ano namang laban ko kay Macy eh siya ang naunang makilala ni Dylan diba?" "You sounds defeated, Magi. And I don't like that." "Gaga. It's acceptance at hindi pagkatalo." natatawang sabi ko sa kaniya. "Hay nako, Magi. Kahit anong pagpapanggap mo na maging masaya, still makikita pa din talaga sa mga mata mo yung lungkot na kinikimkim mo sa loob mo." aniya saka hinawakan ang kamay ko. "Basta lagi mong tatandaan na hindi ka nag-iisa. Nandi

Parang ako lang. Dumaan ang katahimikan sa pagitan namin. "Hindi naman natin puwedeng sisihin 'yong mga taong ayaw nang magbigay ng second chance, lalo na kung sobra silang nasaktan. Panigurado kasing nag-create na 'yon ng takot sa kanila. Sabi ng iba, deserve raw ng lahat ang second chance, pero sa pananaw ko, hindi. Hindi naman talaga lahat ng tao na nakakatanggap niyon ay deserve 'yon. May mga tao lang talaga na sobrang laki at bukas ang puso at isipan, 'yong kahit na hindi madali pero nagagawa pa rin nilang magpatawad at bukas kamay ka nilang tatanggapin sa buhay nila, siguro dahil puno ng pagmamahal ang puso nila. Nakakatuwa ang mga gano'ng klaseng tao."

Para naman marealize niya kung ano ba ang ipinapagawa niya sa akin "Ah ok," maikli niyang sagot. Grabe! Grabe! Wala talagang puso. Inignore lang ang puyat ko. Masama ang loob kong binabasa ang bawat pahina. Napansin ko, mas marami ang ni reject niya kesa ia-aprrove. "We're done. Don't go Ms. Dimatibag, Someone will arrive," sabi niya na ikinataka ko.

May mga nagsasabing ang pagiging maingat ay tanda ng kahinaan, at ang pagtanggap ng lahat ng bago ay tanda ng katapangan at pag-unlad. Madalas akong makita ng marami bilang taong mabagal kumilos, mahirap pakiusapan, at tila walang pakialam sa mga bagong pagkakataong dumarating. Hindi ko inalis ang ganitong pananaw, dahil alam kong ang tunay na pag-unawa ay hindi dumarating sa isang iglap — kailangan itong patunayan ng panahon.