Pagtanggap นิยาย & เรื่องราว

Paliwanag niya. "Kung tanggap ka nang tao, tatanggapin ka kahit wala ka mang ibang kayang ibigay maliban sa pagiging totoo mo. Hindi mo kailangan pagsilbihan ang iba para lang i-please sila Miss Angela Cortez, kaya itigil mo na yan." Ibinaba niya yung tasa ng kape.

Lumabas sa screen ang kanyang transfer record, ang tatlong libo limang daan at limang piso na hindi pa rin tinatanggap hanggang ngayon. Matagal na 'yun ah. Talaga bang nakalimutan niya o ayaw niya lang talagang tanggapin? Kapag hindi kasi iyon tinanggap sa loob ng dalawampu't apat na oras, awtomatikong mababalik sa kanya ang pera. Nag-atubili si Evie nang ilang segundo bago dahan-dahang nag-type ng mensahe. "Paki-accept naman po," padala ni Evie.

"Ano ang dapat kong gawin? Paano ko silang pipigilan? Paano ko matatanggap ang lahat ng ito?" "May magagawa tayo, Andrea. Ang mga bagay na mahirap tanggapin ay may paraan para baguhin. Kung gusto mong magbago ang lahat, kailangan mong makuha ang lakas mo. Huwag mong hayaang masayang ang iyong buhay sa paghihintay sa isang bagay na hindi mo na kayang kontrolin." ---

hikbi ko napangiti naman ito at bahagya akong niyakap at sabay halik sa ulo ko. " im sorry naiintindihan kita alam kung yun ang gusto mo kaya kung dun ka masaya at gusto mong matupad yun its ok naiintindihan ko andito lang ako at susuportahan kita and im willing to wait hanggang sa tuluyan na kitang madala at maipagmalaki sa harap ng altar." ngiting saad nito tumango tango nalang ako at kumalas na ito sa pagkakayakap sakin.

sagot ko nmn sakanya "Prenny ganito hah, alam mo nasobrahan kana sa pagtitiwala sakanya, niminsan ba hindi pumasok sa utak mo na magduda ka? prenny hindi sa lahat ng sitwasyon maintindihan mo tanggap mo prenny, kung pinag-usapan dito ay nararamdaman mo o yang puso mo" paliwanag niya sakin

Alam din nila kung ano ang dapat gawin kapag may tumatanggap sila ng isang bagay, ang magpasalamat. "Sofia, masyadong negatibo ang pag-iisip mo sa ibang tao. Kahit na mukhang nakakatakot at marumi sila, hindi naman palaging masama ang ugali nila. Kung gusto mong maging buo sa paggawa nito, ang dapat mong gawin ay, subukang maging malapit sa kanila. Huwag kang mahiya kapag inilahad nila ang kamay nila para makipagkamay, ganoon din sa'yo. Huwag kang mahiya na makipagkamay sa kanila, ngumiti ka na parang mabait at masayang tao." Sabi ng manager ni Sofia na medyo naiinis na. Buti na lang, sa isang tahimik na lugar sila ngayon kaya walang makakakita o makakakuha ng litrato.

saad ko. "Kiara lagi mong iisipan na natural lang sa isang tao ang magalit lalo na kung nasaktan sila ng taong mahalaga sa kanila. Pero huwag mong isipin na porke't nagkamali ka sa taong 'yon ay masama ka na lalo na kung may dahilan ka naman. Minsan hindi natin namamalayan na nakakagawa tayo ng bagay o desisyon na nakakasakit sa taong mahal natin, but what more important is? Ang lesson na makukura mo sa bagay na 'yon it's okay to commit mistake dahil tao tayo at walang perpekto sa mundo. Ang mahalaga lang ay kung paano tayo natuto sa pagkakamali na 'yon, kung paano tayo nagpakumbaba at humingin ng pasensya sa taong nasaktan natin. You should accept that you made a mistake and you need to apo

Mabilis ang paghinga niya at panay ang pag-igting ng panga habang sinasabi iyon. Ngumuso ako at nag-isip. Hindi ko man sya maintindihan ngunit may parte parin talaga sa puso ko na hindi ko sya kayang hindi patawarin. Pero hindi ako ganoon ka stupid para agad agad tanggapin ang sorry nya. Syempre kailangan ng peace offering! "Hmmm, okay tatanggapin ko ang sorry mo pero sa dalawang kondisyon!" taas noo ko syang tiningnan.

"Tapos? Anong sunod?" "Acceptance 'tay. Acceptance is the key. Tanggapin mo na hanggang don na lang talaga kayo ni nanay, na hindi na siya babalik sayo kahit kelan. At masaya na siya sa bago niyang buhay, sa buhay na hindi tayo kasama. Tsaka masaya naman tayo kahit tayong apat lang diba? Hindi naman siya kakulangan satin, naka survive nga tayo ng ilang taon na wala siya e, kakayanin la nating maka survive sa mga susunod pa." "Okay, tatandaan ko yan anak."

Tama na, ayoko na "Accept this" marahan nyang binaba saakin ang card at nanlaki ang mata ko. Debit card iyon at atm yung isa na nasa lagayan pa at hindi pa bukas para naman ako nainsulto sa ginawa nya "Anong gagawin ko dyan?" Nangunot naman ang noo nya at umupo sa tabi ko "If you need something, use this-" tinampal ko ang kamay nya at tinignan ng masama