Pakikipag-usap Novels & Stories

lahat ang niluluko, pero bakit ganon siya?, at kung makapag salita siya, makipag usap saakin parang wala siyang tinatago "love?, nasaan kaba talaga?, parang__umiiyak kaba?" Sunod sunod nitong tanung, napa hikbi pala ako dahil sa pag iisip at nakalimutan kong kausap kopa pala siya "ohm... ayus lang ako, sige na" tanging sagot ko, dahil wala naman na akong maiisip na isagut sa kaniya kundi ang putulin na ang pag uusap namin "love wait" pag pipigil niya na patayin ko ang tawag, kaya naman sandali kung hinintay ang sasabihin niya, umaasa na aaminin niya na ang tungkol sa kasal "ohm" tanging sagot ko "napaka cold mo ngayun love, may problima kaba?, may nagawa ba akong mali?, o baka naman may

Inakala niyang magbabago ang isip nito kapag kinausap niya nang masinsinan, pero parang iyon pa ang lalong nagpahamak sa kanya. “One month lang naman ito. Mag-uusap tayo ulit pagkatapos ng isang buwan. Your one month starts now. Mamayang gabi ay iisang kwarto lang kayo matutulog... Tapos na ang usapang ito at makakaalis na kayo. Gusto ko nang magpahinga,” wika nito saka umayos ng higa, nagtalukbong ng kumot at kunwaring matutulog. Hindi man lang sila binigyan ng pagkakataong magsalita pa.

Hindi na s'ya nakipag-usap pa sa mga ito dahil baka kung saan pa mapunta ang usapan nila. "Excuse me, I have to go," paalam n'ya sa tatlong chismosa sa kan'yang harapan at agad na tinalikuran ang mga uto. Hangga't maari at iiwasan n'ya ang makipag-usap sa mga ganitong klase ng mga tao.

Naku po naman ngumiti pa, para tuloy akong nakokonsensya. “Gigi, pwede ba tayong mag-usap?” bungad nito. “Oo ba teka igagawa kita ng tsaa, magandang may iniinom habang nag-uusap?” sagot ko. Nakita kong magandang pagkakataon ito, para painumin siya ng dala ko. “Hindi na, mabilis lang ‘to, saka marami na akong nainom na kape, baka hindi na ako makatulog niyan.” tanggi niya.

Pakiusap lang na huwag ka nang lumihis Tayo'y mag-usap, teka lang, ika'y huminto Huwag mo 'kong iwan, aayusin natin 'to Sana mapag-usapan pa natin ito kung di kaagad sumuko. Mahal na mahal kita Greige. Kung alam mo lang sana. Kung di sana ako magpapanggap hahayaan ko pa rin ang sarili na mahalin ka. Kaso hindi eh. Magkaiba ang landas natin.

mahinahong saad n'ya "Ayoko makipag usap sayo," saad ko at kinuha yung inumin ko pero mabilis n'yang inagaw at ininum tapos hinalikan ako nang may beer sa bibig n'ya at ipinainum sa akin iyon. Pag hiwalay n'ya napatingin lang ako sa kan'ya. "Now! We need to talk!" gigil na saad n'ya tapos hinila ako patayo at palayo kila Kuya. -------------

So unfair. Ngumisi ako at nagtype ng reply. Ako: Wag ka munang matulog. Usap muna tayo Maggie: Ano naman ang paguusapan natin? Hindi ka pa ba sawa? Maghapon na tayong magkasama at mag kausap 😪 Yun na nga eh. Maghapon na tayong magkasama at magkausap pero ikaw pa rin ang laman ng isip ko. Ngalingaling sabihin ko sa kanya.

Hindi ba pwedeng lowkey lang muna kami at mag-usap na parang magpinsan o magkaibigan lang? Tukso layuan mo ako.....

There’s something wrong here, i know. "Pwede ba… pwede bang mag-usap kaming dalawa lang?" sabi ko kay Louie, tinuro ko ang p***o. "Kailangan naming pag-usapan ‘to nang kaming dalawa lang. Hindi ka namin kailangan dito sa loob ngayon."

“Hindi pwedeng huwag kang pabalang sumagot? Dalawa lang tayong nag-uusap dito at maayos din akong nakikipag-usap sayo.” “I’m sorry,” agad kong sabi. “Marinig ko lang ang tungkol sa babaeng ‘yon ay umiinit na ang ulo ko.” “Sinong babae?” “Umiinit na nga ang ulo ko kapag narinig ko, gusto mo pang banggitin ko?”