Novel & Cerita Palabra De Honor Meaning Tagalog

Mutya POV “Manong eto po. Keep the change” wika ko sa uber driver habang inaabot ko ang bayad sa pamasahe. Excited akong bumaba ng kotse. Andito nako ngayon sa tapat ng Neumann University. “Ang ganda!” hindi ko mapigilang mamangha sa prestisyosong paaralan na sa mga magazine ko lang nakikita.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

sagot niya na kinangiti ko. "Salamat kung ganoon." I said smilingly. "For what?" he asked. "For walking with me." I said. "Assuming." Sabi niya na kinakunot ng noo ko. "Hindi ako assuming. I'm just grateful na naisip mo ring maglakad. Atlist may kasama ako." I said explaining my side. Assuming ka diyan! Pero pwede rin. Bigla akong napangiti sa naisip.

Advance raw kasi mag-isip. “Hoy!” untag na naman niya. “Hon not hoy.” Tumikhim siya habang hindi maalis ang ngiti sa labi niya. Papansinin lang pala siya kapag tatawagin niya ng hon. Ang arte talaga. “Okay, hon,” nakangiti niyang wika. “Why, hon? Any problem?” Tingnan mo nga naman. Kanina pa siya dada ng dada tapos isang hon lang pala ay tutumba na.

ang panganay I am the second Sanjel Garrett Valdez Santos 5 years old ,“Garrett means rules by the spear,”ang pangalawa I am the youngest Lexa Everett Valdez Santos, “Everrett means brave as boar,”ang pangatlo Mas lalong naiyak si Sanjela ng magpakilala ang mga anak. “Mom, you don't need to cry now because you are strong enough already. And starting today we are all here by your side,” sabi ng panganay sabay pahid ng mga luha ni Sanjela.

sabi ko nang maalala ko lahat ng naging karanasan namin dito ni Mama. "Sabi niya siya daw mismo magpapakilala sayo," he smiles at me. Wait- what happen to the De Marquez? "I'm sorry if you are involved here in our situation, nalubog kami ng utang sa mga Achilles at balak nilang kuhain ang Mansion at ang Farm." sabi niya sa akin na may umaambang luha na lalabas sa kaniyang mata.

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Sabi niya na kinakabahan, nagsumbong kaya si manang mira? "Ayy oo nga pala." Sabi ng ina na natawa pa. "Kumain kana at para makapagpahinga kana." Dagdag pa nito. She was feeling guilty, hindi deserve ng magulang niya ang pagsinungalingan. Pagkaraay nilapitan ang ama at hinalikan din ito, "Iloveyou sweety." Sabi ng ama niya na ginantihan din niya ng "I Love You Daddy"

Dahil sa pagkabigla ay hindi na nakapalag ang dalaga ay hinayaan na lang na mapahiga siya dito. Mabilis na pinatong ng lalake ang tuhod niya sa ibabaw ng sofa sa tapat ng nakabukang hita ng dalaga, “tell me, Danica… Did you know what sponsor means sa isang katulad mo na artista na kailangan na kailangan ng tulong?” Mahina ang boses nito na para siyang inaakit. “You offering yourself as their prostitute, now tell me, are you going to accept my sponsorship and willing to be my prostitute hm?”

“Thank you so much, HM. Can I call you that?” Ngumiti ako. “You can call me Hanneah.” “Hanneah?” Tumango ako. “That’s the meaning of H in HM, you can call me that.” “Really?” She looks excited. “Are we friends now?” “We are.” “Oh my gosh! Really?” hindi siya makapaniwala. Tumango ulit ako. “Of course.” Sa sobrang saya niya mabilis siyang yumakap ulit sa akin.