Novel & Cerita Palacio

Ang West Palace ay isa sa apat na palasyo ng monarkiya ng Fielvia. Ang West Palace ang kinaroroonan ng mga opisina ng gobryerno ng Fielvia. Ang East Palace ang palasyo na nakalaan para sa mga conference, meetings at kung ano-ano pa, ito ang pinakanaka-open sa public at kasalukuyang kinaroroonan namin. Ang North Palace ang tirahan namin ni Papa. Ang South Palace ang nakalaan para sa mga knights and warriors of Fielvia, ang sandatahang lakas.

Lihim nagbubunyi ang pagiging delusyunal ko, I also took a several pictures of her, sobrang ganda niya e. Nang marating na namin ang Palace Del Rio, agad napaawang ang bibig ko, alam ko ay ito lang ang nag-iisang hotel na mukhang palasyo rito sa lugar ng Balban Del Rio. Kaharap ng hotel ay resort, same owner lang ng hotel kaya hindi na rin pinangalanan pa, kumbaga extended space lang siya ng hotel. Titig na titig ako sa napakalaking hotel at sa lawak ng espasyo nito, kaya hindi ko man lang namalayan na nakahinto na pala kami. Nakababa na si manong, maging si Luna, mukhang ako nalang talaga ang hinihintay nila na bumaba.

Pero ano naman ang titingnan ko kung madaling araw na kami dito? Mga ilang minuto ang nakalipas ay narating na namin ang Barcelo Bávaro Palace. It's a very huge and sky scraping resort hotel. White sands with lots of palm trees. There is a grand outdoor pool and surrounded by mini villas and shops. Agad na pumasok kami sa intrada. The lobby is really attractive, the floor is made of marble and there are in door plants there as well. May isang bellboy na nag-assist sa amin para sa mga bagahe.

Pinilit kong takpan ang natuklap na sapatos ko, nakakahiya. Ilang minuto pa, nakita ko na ang building ng Salfuego Palace. Napakaganda ng design, modern at parang spiral. Ang pader ay gawa sa salamin, kaya nagre-reflect ang ilaw ng lungsod tuwing gabi. Sa rooftop, may infinity pool at hardin para sa mga bisita.

Tuwang tuwang sabi ni Hadrian, “It’s the Palace of Nothingness. Matapos mawala sa napakaraming Epoch, ang Palace of Nothingness ay sa wakas ay babalik na." Masayang sabi ni Mia, “Pumunta na tayo at tignan ito! Kailangan nating malaman kung paano papasok sa palasyo." “Sige.” Tumango si James, saka humakbang patungo sa marangyang palasyo. Ang palasyo ay maningning sa ginto at jade. Ito ay kumikinang ng maliwanag at sobrang nakakamangha.

At lagi itong tinutukso ni Isabela tungkol doon. “Kung puwede lang sanang makauwi nang maaga si Dad.” “Ano raw?” “Ah… wala.” —-- Santillan’s Building. Sa labas ng floor-to-ceiling windows ng opisina ng president ay matatanaw ang paikot-ikot na ilog ng San Miguel. Malumanay na sinala ng glass curtain wall ang sikat ng tanghali at tumama ito sa madilim na leather na sofa.

Chapter 1 Hindi maiwasan ang paggala ng paningin ni Esmeralda sa kung saan-saang bahagi ng Puerto Galera Church. Napakaganda ng buong paligid na halos mabalot ng kulay puting dekorasyon. Maamoy mo ang sariwang bango ng white Kalachuci sa loob at labas ng simbahan. Hindi niya maiwasang puriin ang naging mga desisyon ni Irithel sa dekorasyon, gowns, at mismong simbahan na pagdadausan ng kanyang kasal. It's all perfect! Every single detail of her wedding is perfect.

Alam kong kasama sa plano ang mga ito ngunit hindi ang sumasapaw sa eksena ngayon na nagpakilala bilang isang royal princess. Habang nagkakainitan ay mabilis ko namang na-access ang security mula sa royal camera ng palasyo, luminga linga muna ako upang makasiguro na walang nasa likuran ko o nakatingin sa ginagawa ko. Abalang abala ang lahat maging sina Shaine sa mga nangyayari. Napangisi naman ako matapos ma-access ang main hall ng jewelry. Mula roon ay makikita ang mga korona, robe, scepter at ang orb na ginamit ng mga naging pinuno ng bansang ito. Marahan ko namang ginamit ang maliit na button kung saan mazozoom ko ang camera na na-access ko. Napakunot ang noo ko sa apat na sulok ng hall.

mabilis niyang sabi na tila batang excited dahil may bagong nalaman. "Bintana?" nagtatakang tanong ni Ichan, halatang hindi siya naniniwala sa sinabi ni Czarina o pakiramdam niya ay mali ang dinig niya. "Boss, napakataas na building nitong hospital, sino naman sana ang baliw na gagawa niyan kung alam niyang posible siyang mamatay?" "Hindi, ang opisina ng hospital president ay may balcony. Hindi ganoon kadali pero posible na makapasok mula roon."

Para akong bumalik sa lumang panahon. "The palace was built on 1903 by the Bouchske Family, ma'am, an old-rich french name. They lived here for 8 decades until they had decided to get back to France, dahil namatay na ang mag-asawang Bouchske. Matagal na pong walang nakatira rito kaya naisip ng mga apo ng may-ari na ibenta na lang," paliwanag ng babae habang nililibot namin ang mansyon. Para kaming naligaw ni Ricci at napadpad sa ibang lugar. Somehow, I found it creepy, pero mas nangingibabaw ang pagkabighani ko sa mga ito. Vintage things has their unique way of making my eyes twinkle.