Penthouse Novels & Stories

“I guess… Papunta na tayo sa huling parte ng presentation. Pakibuksan ang mga envelopes na nakalagay sa harapan niyo, please.” Nagmamadaling kinuha ng mga ito ang mga envelope. May pangalan ang mga iyon kaya hindi sila malilito kung alin ang dapat kunin. Nakapangalan kay Mr.Chiu ang isang fully furnished suite sa 20th floor ng tower. Isang three hundred square meter naman na pwesto para sa restaurant ni Mrs.Elizalde ang nandoon sa envelope na nakapangalan dito. Lumuwang ang ngiti ng dalawa nang makuha ang gusto ng mga ito.

Ito pa lang ang parte ng penthouse na nakita ko nang buo at kahit dito ka lang mag-stay ng buong araw ay okay na. “Enjoying the view?” Rinig kong sabi ni Zach. Kaagad ko naman siyang nilingon at hindi ko man lang napansin na nasa tabi ko pala siya. Kanina pa ba siya d’yan? Tumango ako bilang sagot at maliit na ngumiti sa kaniya. Naiilang pa rin ako dahil sa sinabi niya kanina. "I had this penthouse built 3 years ago and I stayed here for just a month,” aniya habang nakatingin sa paligid.

Wala namang bakas ng kahit isang gamit na may nagmamay-ari nito, it's more like a guest room. Palabas ako ng banyo nang magkaroon ako ng pagkakataong pasadahan ng tingin ang buong kuwarto. The interior is very nice. Very manly 'cause of the black accent. Masiyadong panlalaki at halatang bachelor's pad nga itong penthouse na ito. Meron itong flat screen TV. Walang balkonahe pero may isang malaking glass window ang nandoon. Binuksan ko ang bintana at unang pasada ng tingin pa lang, kita na ang abalang ciudad ng Taguig. Hindi na ako magtataka kung nasa tuktok kami ng building na ito. Halata naman kasi.

Napatingala ako at hindi ko maiwasang mapatitig sa kumikinang na chandelier sa kisame habang hinahabol ang aking hininga. Nakakalula ang bawat sulok ng penthouse na ito: malawak, moderno, at lahat ng kagamitang makikita sa loob ay sumisigaw ng labis na karangyaan. Tila ba isa itong palasyo para sa isang makapangyarihang lalakeng tulad niya.

I wonder if the penthouse he's talking about is the same as what I am thinking. "Hmm...I made the builders built one. I wanted something from your world so that you will be comfortable." Sagot naman ni Elijah. He doesn't look shy, but his ears are throwing him away. They are beet red. "I wanna see it!" Sabik na saad ko. A penthouse is an extremely luxurious house or large unit in the mortal realm. I am excited to see it. Elijah's right-hand wave and the sentinels immediately called for our carriage. It was quick and my feet are almost stomping from excitement. Elijah noticed my excitement and he smiled. He did not bother me.

Inusod niya ang mga libro at tumambad ang isang maliit na kahon may mga numero. Pumindot siya doon. “110521.” Binalingan niya ako bago may kung anong hinila doon dahilan para bumukas iyon. “That’s the penthouse's passcode.” Nanlaki ang mga mata ko sa pagkamangha. Kaagad akong sumilip sa loob at bumungad sa akin isang maluwag na sala. May tatlong couch na magkakaharap sa gitna. Isang malaking TV at iba pa. Mas malaki ang mansyon pero parang isang malaking bahay na ang nasa harapan ko.

"Sir Xander informed us about you po. Welcome to The Penthouse!" The Penthouse. Parang title lang ng teleserye. Except ngayon, ako 'yung bida. Ako 'yung mahirap na babae na mapupunta sa mundo ng mayayaman. Pero unlike sa TV, walang forever dito. May countdown clock. "This way po," sabi ng guard. "Sa private elevator po ni Sir." Wow. May private elevator si Xander. Of course, bilyonaryo siya.

May art sa dingding-mga abstract na tila may isinisigaw na hindi ko maunawaan. Isang personal assistant ang lumapit. "Welcome back, Miss jossie," sabay yuko. At the very top of Asmodeus's building, he owns everything-the view, the power, and the control. But as I step closer inside the penthouse... I feel it more and more: there's nowhere for me to run. Pagkapasok ko sa penthouse, madilim ang lounge area-tanging mga ilaw mula sa floor lamps ang nagbibigay liwanag, at ang city lights sa labas ay parang mga matang nakatingin.

Sagot din naman nito sa akin kaagad. Malungkot naman akong napaisip. Oo nga naman pala..sino ba naman ang gustong tumira sa penthouse? Walang bakuran, walang sariling swimming pool at higit sa lahat walang saring malawak na garden. LUmaki si Gianna sa malawak, maayos at tahimik na kapaligiran. Alam kong ang penthouse para dito ay isang kulungan. Wala itong ibang ginawa maghapon kapag walang pasok sa School kundi ang maupo sa sofa, magcellphone at manood ng television.

Parang ito na ang parusa sa akin sa pagiging desperada ko. "Mommy, what is a penthouse? Is it a playground?" singit ni Kian, palipat-lipat ang tingin sa aming dalawa. Tumingin si Ezekiel sa bata, at sa isang saglit, naging banayad ang tingin niya. "It's a big house, Kian. May malaking TV, maraming toys, at pwedeng-pwede kang magtatakbo doon nang hindi ka mapapagalitan."