Palacio Novels & Stories

Nilingon ko siya dahil sa tanong niya sa akin. “Wala rito si Senyorito Antony, umuwi sa mansion nila.” “Mansion? May iba pa po siyang bahay bukod dito?” “Oo naman! Alam mo naman ang mga mayayaman.” Sagot ko rito. Huminto kami sa pinto ng kwarto ni Judy. Hindi ito mabubuksan dahil sa kwarto ni Senyorito ang pinto nito. “Dito mo ilalagay ang pagkain na ibibigay ko sa ‘yo.” Turo ko sa kanya sa maliit na butas.

This is very city like, unlike with Samona and far from Caracass or any other towns in Wysteria. Ibinaling ko naman ang aking mga mata sa matayog na palasyo ng Valeria. Painted with white and gold. If I remember correctly, it seems like the palace has it's own renovation. This is no longer the same as before. It's way more massive and intimidating.

Siguro itutulog ko na lang ‘to para mahimasmasan rin ang utak at dibdib ko. Manila, Philippines- -Sembrano’s Palace- Third Person’s POV Sembrano’s Palace isang palasyong pinagmamay-arian ng isang angkan na may kapangyarihang mapasunod kahit sino man. Ang dating ganda nito ay tila trumiple makalipas ang limang taon. Ang dating mahigpit na seguridad ay mas pinalakas at mas pinayabong. Ang mga nag training na maging kasapi sa organisasyon ng palasyo ay mas pinagaling at talagang hinahasa upang maging malakas at matapang.

Ito ay isang lamig na pumapasok sa buto, isang lamig na tila nanggagaling sa mismong lupa. Naka-lock si Paola sa isang maringal na kwarto sa loob ng Generalova Estate—isang palasyong gawa sa marmol at ginto, ngunit tila isang kulungan para sa kanya. Ang bintana ay may mga rehas na bakal na pinalamutian ng mga disenyong bulaklak, ngunit rehas pa rin ang mga ito.

Isang mansion no— that’s not the perfect description for such a breathtaking sight. Mas mainam na tawaging palasyo iyon kaysa isang mansion. And she doubted if she could see all the places of this palace in just two hours. Napakalaki talaga niyon at sigurado siyang kahit sampung tao ay maaring tumira doon. Hindi niya akalaing mayroong nagtatagong diyamante sa isla ng Siquijor.

tanong niya. “He’s on his palace, Mom. He’s busy.” Tugon ni Wynter. The palace she was referring is the Velasquez Empire. Moreover, the Velasquez Empire building was one of the biggest buildings in the country. Then Wynter looked at her father, “dad, can I talk to you in private?” Kumunot ang nuo ni Ramon. “Anong pag-uusapan natin?” “In private, dad.” Seryosong sabi ni Wynter saka tumingin sa ina. “Don’t worry, mom, it’s not something about you. This is about dad’s so-called work.”

My eyes nailed at a certain painting. Azazel. With a noble man. "That's Gerevich. Prince of Spain." Pagpapakilala ni Elexea na para bang nabasa ang naiisip ko. Napatango na lamang ako. This palace is so huge. At mukhang matibay pa naman. "Where are the canons?" Tanong ko at inilapag ang military bag sa isang upuan.

Location: White District Urvularia City White Palace "Paumanhin Prinsesa ngunit hindi ka maaaring pumasok," Pigil ng Elite Soldier kay Princess Asia ng tangkain nitong pumasok sa Hall of Ruler. "Umalis kayo sa daraanan ko!" galit na sabi ni Lira. Mahigit isang linggo na siyang nakabalik sa White Palace pero hindi pa rin niya nakikita kahit anino ng Prinsipe.

isang mahabang pasilyo ang bumungad pagkabukas ng elevator. Pinauna niya akong lumabas. Sumunod siya. Walang kwarto rito at tanging hagdan lang pababa. Malalaki at matataas na pundasyong bato sa kaliwa't kanan na maihahalintulad sa maharlikang tahanan. I know she's not a queen, walang reyna at hari rito sa Pilipinas. Ngunit ang ayos ng buong lugar ay tila sinaunang palasyo.

Nakatunghay sa tila palasyong istraktura ng hotel na nakatayo sa gitna ng malawak na lupain. Ilang taon man siyang sa restobar nagtatrabaho ay madalang naman niyang matanaw ang parteng ito ng Palacio Grande. Nasa kabilang kabisera kasi ang entrance gate ng restobar. At naroon na naman ang tila tambol sa lakas ng kabog sa kaniyang dibdib. "This is it! This is really it! Fighting, Sunshine! Fighting!" pagpapalakas-loob niya sa sarili.