Palagi Tj Monterde Lyrics Mga Nobela at Kwento

Hindi lang sa isa kundi lima. "Bantay lang gid na si Monteverde nga daw si katsupoy! Amo gali, paisog-isog ang gago. Indi pa gid kami palapiton sa imo kay may plano na gali. " [Malilintikan talaga yang si Monteverdeng pangit na yan sa akin. Kaya pala nagsusungit at ayaw kaming palapitin sayo kasi may binabalak ang gago.]

Palagi by TJ Monterde. “Hindi man araw-araw na nakangiti Ilang beses na rin tayong humihindi 'Di na mabilang ang ating mga tampuhan Away-bati natin, 'di na namamalayan Eto tayo~” Natawa ako ng bahagya dahil naalaala ko ang mga tampuhan namin ni Ethan. Na hanggang ngayon ay meron pa rin. Parang hindi kukompleto ang araw namin kung hindi kami nagkakatampuhan.

Pero hindi ko alam kung anong trip nilang dalawa dahil katagalan ang roar ay naging tunog aso na. "Rar! Rar...arrrf! arrrff!" tunong nilang dalawa pero ng makitang nanulis ang nguso ni Tressa sa kanilang dalawa agad umayos ang mga ito. "Okay ito na, ayusin na namin. Galingan mo kasi Montenegro. Roaarrrr! roarrrr! Roaarrrrr...row your boat, gently down the stream...." they both sang and laugh like crazy. Para silang mga batang tuwang-tuwa sa kalokohan nila. Si Tressa Monica naman ay nakasimangot na ngayon.

Samantalang ang mga kadalagahan dito ay impit na kinikilig at sobrang saya nilang nagagawang magpa-cute sa mga bisita! "Nasaan na si Mr Tyrone Montereal Del Mundo? Maari ka bang magtungo dito sa harapan, Sir?" Nanigas ako na halos lumuwa ang mga mata ko na marinig ang pangalan na binanggit nito! Paulit-ulit iyon na nagri-replay sa utak ko dahil baka namali lang ako ng dinig! Pero hindi pa man ako nakakabawi ay nagtititili na ang mga tao kasabay ng pagpasok sa bulwagan ng isang binatang tuwid na tuwid ang pagkakatayo!

��𝗲 𝗻𝗼 𝗹𝗼𝗻𝗴𝗲𝗿 𝗠𝗿𝘀.𝗠𝗼𝗻𝘁𝗲𝘃𝗲𝗿𝗱𝗲 𝗜 𝗻𝗲𝘃𝗲𝗿 𝘁𝗵𝗼𝘂𝗴𝗵𝘁 𝘁𝗵𝗮𝘁 𝗜 𝘄𝗶𝗹𝗹 𝗯𝗲 𝗮𝗯𝗹𝗲 𝘁𝗼 𝗹𝗲𝘁 𝘆𝗼𝘂 𝗴𝗼 𝗽𝗲𝗿𝗼 𝗺𝗮𝘀𝘆𝗮𝗱𝗼 𝗸𝗶𝘁𝗮𝗻𝗴 𝗺𝗮𝗵𝗮𝗹 �

paninimula ko sa speech na pinag-isipan ko. Tahimik pa rin ang lahat upang makinig sa 'kin kaya't pinagpatuloy ko ito. "Matagal tayong tinakot. Matagal tayong pinatahimik. Maraming nagtangkang ibagsak ang pangalan ng Monterezo, pero tignan ninyo tayo ngayon. We are still standing. Mas matatag. Mas makapangyarihan... at alam n’yo kung bakit? Because the biggest obstacle in our way is finally gone!..."

Aya nito sa kanya ng pumailanlang ang isang pamilyar na awiting Palagi by TJ Monterde. "Okay lang." Pumayag naman siya. Ibinigay niya ang kamay at hinila siya papunta sa gitna. They arch their bodies together with the slow music. Parang noon lang sa fiesta ng San Salvation kung saan ay malayang isinayaw siya ni Judas. Isa iyon sa pinaka-memorable na alaala nilang magkasama na dalawa. "Siya nga pala, alam kong gasgas na. Pero, gusto ko lang malaman mo. Sobrang ganda mo, Mona."

Umiwas ako sa mata ng waiter, dali dali nitong nilapag ang tea at curious na tumingin sa aming dalawa ni Nick. At parang sinadya.. Biglang tumunog ang kanta ni TJ Monterde na Palagi.. Hindi ko na mapigilan ang luha ko kaya kailangan ko nang nagpaalam kay Nick. “Just give me time Nick! … para.. para pag isipan kung ano ba talaga ang dapat kong gawin. Ngayon kasi, nalilito pa ako. I have to go!”

Tila galit at gusto nang makarating agad sa opisina ng Guidance. "Lagot 'yong tropa ni Trevor! Binangga nila ang isang Monteverde," dagdag pa ni Mona. Mas lalo tuloy akong kinabahan kaya kinalas ko ang pagkakahawak nina JP at Franz sa braso ko.

sana hindi ako umalis! Ang aking Papa ay tinatawag na Don Pablo habang si Mama ay si Donya Claveria na mismong anak ng dating may-ari ng Hacienda Valderama. Ipinagkasundo sila Mama at Papa ng kanilang mga magulang kaya hanggang sa lumipas ang henerasyon ay ipinama agad sakin ang pakikipag kasundo sa kasal, diba? ang talino ni Papa.