Panalangin Sa Pagtulog Novels & Stories

Pero bago ako tuluyang lumabas ay sinipa ko muna ang itlog niya. Mabuti na lang talaga at malakas ang pampatulog na binigay ko sa kanya. Sakto lang ‘yon mamaya ay magigising na siya. Nilakasan ko para maramdaman niya mamaya kapag nagising na siya.

Ang sarap sa pakiramdam nang may katabi matulog at gumising. Gusto kong matulog at gumising na laging may katabi. Ano ang gagawin ko? Totohanin ang palusot namin?

narinig niyang sita nito sa kaniya. Napalingon naman siya rito. Bakit parang kasalanan pa niya iyon? E himbing na himbing ito sa pagtulog. Baka mas magalit pa ito sa kaniya kapag ginising nga niya ito nang kasarapan ng tulog nito. “E tulog na tulog ka e.” simpleng sagot niya. “Its cold here huh.” muling sabi nito.

Nakakatawang tignan ang isang lalaking may ganito kalaking pangangatawan na seryosong nakakunot ang noo habang binabasa ang tamang paraan ng pagpapalit ng diaper. "Faith, kailangan daw ng baby ng white noise para mas mabilis makatulog. I should check the soundproofing of the nursery again," sabi ni Zaitan nang hindi inaalis ang tingin sa libro. "Zaitan, relax. Mas mabilis pang makakatulog ang baby kaysa sa iyo," biro ko.

Kahit pa nga ito rin ang iniiwasan nitong pagkatiwalaan naman sa ibang bagay. Bumalik si Anastacia sa silid. Magpapaalam sana siya rito pero nakatulog na pala ‘to. Ilang araw na rin ‘tong nahihirapang matulog. Ang mga bampira raw ay para pa ring mga tao hanggang dalawampu’t isa ng mga ‘to na nangangailangan ng pahinga at tulog. Pero pagkatapos no’n, magsisimula na rin magbago ang katawan ng mga ito at makakayanan ng ‘di magpahinga palagi. Kaya na ng mga itong ‘di matulog kahit isang buong linggo, may ilan pang kinakaya ang isang buong buwan. Itinaas niya ang kumot nito at hinayaan na lamang ‘tong magpahinga. Gumawa na lamang siya ng sulat dito at iniwanan ‘yon sa mas makikita nitong lugar.

Komportable naman ito sa ganung suot pantulog dahil ganun naman talaga ang mga gamit niya. Maya-maya pa ay nahiga na siya at gusto na rin niyang matulog. Ipinikit niya ang kanyang mga mata, pinipikit ang sarili upang sana ay makatulog na at ipinagdarsal na sana bukas paggising niya ay nasa sarili na siyang kwarto. Maya-maya pa ay biglang kumulog kasabay nito ang sunod-sunod na pagkidlat. Maya-maya pa ay bumuhos na ang malakas na ulan.

Naitakip din nito agad ang panyong may gamot pampatulog sa ilong at bibig nito. Nang masiguro na tulog na ang lakaki ay inayos ni James sa pagkaupo ang lalaki. Nagmukha itong tulog dahil sa antok. Nagkubli siyang muli at hinintay na makabalik ang isa pa. "Kahit kailan talaga ang takaw mo sa tulog!" palatak ng isa nang maabutan ang kasama na natutulog na.

Nagbabakasakaling makatulog kaagad dahil mabilis naman siyang nakakatulog kapag maulan ang panahon. Ipinikit niya na ang mga mata niya at umaasang makatulog kaagad. Pagkalipas ng ilang minuto ay iminulat niya ang mga mata niya dahil para bang hindi na siya dinadalaw ng antok. Muli niyang ipinikit ang mga mata niya hanggang sa lumipas ang kalahating oras pero gising na gising pa rin ang diwa niya.

Pinikit ko ang mata ko saka napamulat ulit ng maramdamang may yumuyugyug sa balikat ko. "Ano? Bakit ba?" May kunting irita kong tanong sakanya. "Kumain ka na muna bago mo balakin na matulog ulit dahil baka matagal ka pang gumising o magising kapag matulog ka na ngayon." Magpahinga ka muna pagkatapos mong kumain, wag kang sumasayaw ng deretso kapag kakatapos mo lang kumain.

Napailing na lang ako sa sinabi niya Gabi na at tapos na din kaming kumain. Nagpalit naman ako ng pantulog. Nasa tapat ako ng salamin habang nilalagay ang mga 'before sleeping rituals' ko. Nakahiga na sa kama si Dan habang pinapanood akong mag-ayos ng sarili. "Inaantok ka na?" tanong ko nang humikab siya. "tulog na." Sabi ko.