روايات وقصص ضمن Paniniwala

ani Sunny sa waiter "Mj you can eat there in the fast food, we will just wait you here ilapag mo lang muna mga pinamili namin dito sa bakanteng upuan" sabay abot ni Sunny ng pera kay Mj para pang kain "Here ma'am" sabay abot ng menu ng waiter kay Sunny "1 panizza please" ani Mica "Your toppings ma'am?" tanong ng waiter "Stefano please and a glass of wine" sagot ni Mica

Panini na ang palaman ay pesto, keso, ham pero pinatuyo iyon, at salami, nakasupot kasi iyon at may pangalan na salami kaya hindi siya hirap hanapin ang tinutukoy ni Finn, ganoon din ang pesto na nakabote. Inayos niya rin ang pagkahanda nito at sinilip ang lalaki sa kwarto. Wala na ito sa kama at mukhang naliligo. Kaya nagtimpla na siya ng kape para dito. Maya-maya, "Mahalia!" "Ay báyág!" Buti na lang hindi natapon ang hawak niya. "Sir!" Dahan-dahan niyang nilapag ang kape sa ibabaw ng lamesa, at saka lumapit rito. "Anong ginagawa mo?" tanong nito, nakakunot ang noo.

Binato naman siyang unan ni Leopold na pinamumulahan na naman ng mukha. “Oh jeez! Corny,” reklamo naman ni Flint na inirapan pa ang mga kasama bago muling kumagat sa hawak na pizza. “Ay ang taray! May pag irap? Huwag mong lamunin lahat ng pizza na ‘yan. Hindi pa nakain si Andrea!” wika naman ni Mira kay Flint. “Puwede bang tumahimik na kayo? Let’s start this meeting.”

"Don't get me wrong, nagtataka lang ako." Sa sandaling lumabas ang mga salitang ito, ang mga ekspresyon ng lahat ng naroroon ay nagbago nang husto, dahil alam nilang lahat na ang Panther ay may mataas na katayuan, ngunit ang kanilang pinakamalaking pagsisisi ay ang pagkatalo sa isang world-class na kaganapan. Kahit minsan lang, hindi na niya naulit. Ang pakikilahok, na nagpapakita na siya ay napaka-bawal sa bagay na ito, at binanggit ito ni Paulina sa publiko, hindi ba't sinasadya niya ang pagwiwisik ng asin sa sugat?

he commented before he strolled to his table. Isa-isa kong inalis iyong mga sticky notes sa braso at dinikit iyon sa table nang maluha-luha na sa pagpapanic na lumapit sa akin si Elaia. "How did you get your hand on the Loro Piana?" "L-Loro Piana? Ano iyon? Bagong brand ng piyaya?" Sabay na mas lalong nagusot ang mukha namin ni Elaia.

*** There's something about the way you smile at me It takes me higher everytime I never thought I would end up like this Happy all the time All the time Pinaunlakan ni Frank ang pambubuyo ng mga crew ng restaurant, na siya mismo ang may-ari, na mag-perform sa harap ng mga customer ng gabing iyon. Kaya iyon, naroon siya ngayon sa entablado, umaawit kasabay ng pagtugtog ng gitara ng isang pamilyar na kanta. Pumasok tuloy sa isip ko ang unang-unang bagay na binigay niya sa akin, iyong calligraphy frame sa Siargao na may liriko nitong kinakanta niya ngayon. I got you now

Ang pangatlo ay isang manipis na gintong kadena na tumatakbo sa pagitan ng mga pang-ipit, bumababa sa kanyang sternum na parang kuwintas na hindi makikita ng iba maliban kung ang damit ay gumagalaw nang tama. Ang pang-apat ay mas makapal at mas mabigat: isang gintong singsing na tumutusok sa kanyang clit hood, bagong gawa ngayong hapon sa isang pribadong klinika na pagmamay-ari ni Victor. Maikli ang barbell ngunit ang singsing ay nakabitin sa ilalim nito, dumadampi sa kanyang namamagang dulo sa bawat hakbang, nagpapadala ng mga electric shock diretso sa kanyang gulugod.

Hindi din naman nakakatulong na aligaga na lang siya palagi pag nasa malapit ito at sapat na iyon para puminta ang matamis na ngiti nito. "Now, let me do my thing." Kumuha ito ng plato. Pinatong doon ang isang slice ng flattened bread. Pinwheel sandwich ang ginagawa nito. Sino ba ang mag-aakalang ang matigas at barakong gaya nito ay kayang gumawa ng delicate sandwich? Kakatwang kumbinasyon. Soft and rough. Very Lorenzo, encased in a hard nut shell pero may kabutihan. Madalas kaya nitong ipaghain ang mga babaeng nakarelasyon nito? Gaya ng Natalie na 'yon?

Paliwanag ni Sierra habang hinahalo ang mga sangkap sa isang stainless steel na lagayan ng pancake. Nakangiti naman si Alea roon, hindi niya maiwasang makaramdam ng kaunting inggit dahil may ina palang ganoon. Hindi kagaya ng kanyang inang mas pinili siyang pagtrabahuhin sa murang edad para may pambayad ng mga utang sa sugal.

aniya bago muling dinala ang lata sa bibig. Mabilis na lumapit si Trini, at bago pa niya mainom ang natitirang laman ng lata ay bigla nito iyong inagaw mula sa kaniya at siya namang dinala sa mga labi. Mangha siyang napatitig sa leeg nito habang sunud-sunod nitong nilagok ang beer. Nang maubos ni Trini ang laman ng lata ay nakangisi nito iyong ibinalik sa kaniya. Muli itong sumubo ng pizza; ang tingin ay nanatili pa rin sa kaniya.