Para Sa Hopeless Romantic นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko pa man nauumpisahan ang laban pero mukhang talo na'ko, ngayon palang. "Kung ganoon, siya pala. O sige, kung 'yan ang kagustuhan mo. Palalayain na kita. Kahit masakit, kahit ayoko at kahit pa mahirapan akong kalimutan ka. Basta ika-sasaya mo, kahit ikaka-sakit ko. Palalayain kita. Hangad ko ang kaligayahan mo, kahit hindi na ako ang kasama mo. Patawad kung marami akong naging pagku-kulang. Kung hindi ako naging sapat. Kung wala sa'kin ang hinahanap mo. Pasensya kana, tao lang rin ako. Hindi perpekto pero ginawa ang lahat para maging karapat-dapat sa'yo. Minahal kita, Hope. Minahal kita sa bawat segundo at oras na mag kasama tayo. Hindi dahil ikaw yung nandiyan. Hindi dahil ikaw yung

Hinayaan ko siya bitbitin ang ibang dala ko. "Hindi ka pa din nagbabago. Ang effort mo pa din." Ang iba kasi kuntento na sa PowerPoint lahat ng tinuturo. "Sana pati sa ikaliligaya ng buo ng puso mo." Heto nanaman po siya. Kailan pa naging hopeless romantic ang isang ito? Kailan pa sila naging magkakilala at magkaibigan ni Rara? Palakad na kami ng parking lot. Naka hinga ako ng maluwag ng manahimik si Juno.

Isa siyang hopeless romantic, at madalas sabihin ng kanyang ina na siya ay katulad ni Grammie Miranda. Tuwing nakikita niya ang kanyang mga magulang, ang puso niya ay punong-puno ng pagmamahal at kaligayahan. Ang kanyang mga magulang ay nagkaroon ng arranged marriage, ngunit sa huli, umusbong ang kanilang pagmamahalan. Kita na kita ang pagmamahal sa pagitan nila. At tama ang kanyang ama. Walang perfectong kasal sa panahon ngayon.

Doon nya e tutuon ang isip para ma kawala sa kanyang bigong puso. "sege mars mag concentrate ka dyan at akoy dito nalang din sa sasakyan mag susulat din ako." wika din ni Bethy. Isang romance writer si Bethy kaya talagang nag blend ang friendship nila. "go lang mars para maka rami ka ng chapter." taboy ni Tasha. "ok Mars,." paalam na nito at bumalik na ng sasakyan nilang 4x4 pick up na kulay puti.

(🎼 I have loved you only in my mind But I know that there will come a time You'll feel this feeling I have inside You're a hopeless romantic is what they say Falling in and out of love just like a play Memorizing each line I still don't know what to say What to say 🎼) Matagal ko nang nililigawan si Rhea. At sa bawat araw na nililigawan ko siya ay mas lalo akong pursigidong makuha siya. Hindi ko maintindihan pero kapag nakatitig ako sa kanya ay pakiramdam ko ay walang ibang tao sa paligid ko at tila huminto sa pagikot ang mundo. Wala akong ibang nakikita kundi ang maamo niyang mukha na nagliliwanag habang pinagmamasdan ko. Sobrang nakakabighani ang ngiti niya parang hihinto ang ulan at ang

Spare Love Dianne POV Umuwi muna ako sa mansion namin. Hindi ko alam kung bakit… pero bigla ko na lang namiss ang totoong tahanan ko. Hindi yung bahay na tinutuluyan ko ngayon. Kundi yung lugar kung saan ako unang natutong magmahal… at masaktan. Pagdating ko, tahimik ang buong paligid. Halos walang tao. Tanging hangin lang ang maririnig, at ang mga dahong dahan-dahang nahuhulog mula sa mga puno sa garden.

Napakagat ako sa aking daliri sa kaba. Bakit ako kinakabahan? Just tell him, Solana! Na gusto mo siyang makasama. Minsan lamang siya pumayag sa mga request ko. At ipinagdadasal ko na sana ay pagbigyan niya ako ngayon. Narinig ko ang pag tunog ng pinto kaya agad akong napatayo. Lumabas siya na nakatuwalya lamang ang kanyang ibabang bahagi ng katawan. Ang kanyang magulong buhok ay basang basa pa at tumutulo ito sa kanyang katawan, adding more hotness to his body. He's a muscular man. Kahit sino ay magugustuhan siya dahil sa kanyang itsura at katawan. And that's why my young heart fell for him.

"Ang swerte mo naman. Sana dumating din ang time na makatagpo ako ng lalakeng makakasama ko hanggang pagtanda. Magkakaroon kami ng maraming anak pero kung hindi palarin ay ayos lang basta lagi lang kaming masaya." Hopeless romantic. Ganoon niya mailalarawan si Tanya. Parang nakikita niya ang sarili noon sa katauhan nito. Sana nga lang ay hindi ito magbago pagdating ng panahon gaya ng nangyari sa kanya. "Medyo OA ba?" Saka napahagikhik. "Alam mo kasi... wala akong matatawag na kaibigan dahil hindi ko naranasan 'yung mga nai-experience ng iba."

Habang naka-subsob ang mukha n'ya sa dibdib ko. "kaya nga mahal mo 'ko, 'di ba?" sabi ko. Tumango lang s'ya, habang naka-subsob sa dibdib ko. Napangiti nalang ko at napapikit. Napaka-romantic ng gabing ito para sa 'min, syempre para sa 'kin din. Ang sarap lang sa feeling na perfect na perfect ang lahat, yun bang lahat ng kulang sa buhay mo ay biglang napunan ng dahil sa pag-ibig. Sana tumigil nalang ang oras at manatili nalang kaming ganito. Malayo sa panghuhusga ng kapwa at dikta ng lipunan.

"Romeo, take me somewhere we can be alone I'll be waiting, all there's left to do is run You'll be the prince and I'll be the princess It's a love story, baby, just say, 'Yes'" I closed my eyes and let the song wash over me like a soothing tide. Naramdaman kong umakbay sa akin sila Brix habang si Lei naman ay nilagay sa bewang ko ang kamay. We swayed in rhythm as we listen to the song. "So I sneak out to the garden to see you We keep quiet, 'cause we're dead if they knew So close your eyes Escape this town for a little while, oh oh 'Cause you were Romeo, I was a scarlet letter