Para Sa Kaibigan Novels & Stories

Tumango lang si Kyro bago bumaling sa'kin. “T-tapos na. Makakauwi na kayo.” “Ohh, but I'm sorry babe. I'm not here for you. Next time nalang okay? Yung kaibigan ko talaga ang balak ko.” Kita ang pagtaas ng kilay ni Kyro mukhang nagtataka sa inaasta ng kaibigan ko. Hindi ko alam kung matatawa ba ako or maiinis. Matatawa, dahil nalilito siya. Or maiinis dahil parang wala siyang pakialam sa kaibigan ko.

Saad pa Ng mga kaibigan ko. Ano? Paminsan-minsan ay magpaganda ka Naman para makahanap ka Ng lalaking magmamahal sa iyo. Bakit Kong ganito ba ako ay Walang magkakagusto sa akin?Saad ko Naman sa mga kaibigan ko. Di Kong talaga mahal ka Ng lalaki eh... kahit Sino ka pa? Saad ko pa sa kanila. Pero iba ring pagmaganda ka di ba? Saad pa Ng mga ito.

plaese! ‎babe .leta go!! ‎pano kaibigan mo? ‎umiinom pa man sya ihhatid kita! ‎wag na aaskasuhin mo kaibigan mo! sobrang lasing sya ‎aalis na Ako ‎please shy..ihe still hurts kami lang mayrron sya Dito sa pilipinas wlang may mag aasikaso sa kanya .

After no'n, napagdesisyunan na namin mag-ikot-ikot. Iba talaga ang pakiramdam kapag nakakatulong ka lalo na kung ito ay para sa 'yong kaibigan. Masasabi kong totoo talaga ang mga kaibigan ko, hindi lang kami magkakasama pagdating sa saya, tulong-tulong talaga para maiangat ang bawat isa.

Katahimikan "Nabanggit ni Yiu na kaibigan mo siya?" "Sino?, ibig mong sabihin Joyce" "Oo yung maid kanina" "Siya ang bago kong kaibigan" "Kaibigan sabi mo? Mag-ingat ka kung sino ang tinatawag mong kaibigan, not that am you having her as your friend or you having a friend here. All am trying to say is that be careful of who you call your friends" sabi nito sabay hila sa kanya. mga pisngi

may pag amba pa nga, galit na po siya "Mom' ang cute cute mo talaga kapag ganyan na reaksyon mo" "Wag mong ibahin ang usapan Leo!" naku seryoso na nga "Kaibigan ko pa lang po iyon pero- "Nililigawan mo na ba? aba' bisita mo naman na dito para makilala namin kahit KAIBIGAN pa lang kayo!!" may pag diin pa nga sa word na kaibigan. "Soon mommy... soon!!" "Soon ka nang soon diyan ehh!! "HAHAH oo nga po"

"Aking Mga kaibigan?" "Well, hindi ang iyong mga kaibigan, eksakto. Ngunit lahat ng iba pang mga katulong sa aking mga kaibigan. Yung mga araw-araw mong kinakaharap. Sabihin sa kanila na huwag nang gamitin muli ang serbisyo ng sasakyan na ito. Kung ano man ang tawag dito. Baka sakaling matuto ng kaunting pagpapakumbaba ang kaibigan natin.”

saad niya sa mga kaibigan dahil naka tingin ang mga ito sa kanya, sabay accept nang tawag " Hello! . . . Nandito pa, . . . No! Katatapos lang naming kumain, . . . Bahala ka, . . . May bibilhin pa kasi si Trish, . . Okay! " kausap nga nito sa manliligaw at binanggot na rin kung nasaan silang tatlo Kaya nag papalitan na lamang nang tingin ang dalawang kaibigan niya " Papunta na raw rito at ihahatid ako pauwi. " Saad niya sa mga kaharap pagka balik niya ng cellphone sa bag

sabi ko saka ngumiti sa kaniya kahit basang basa ng luha ang mukha ko. "Tumulong nga ako sa iba, sa 'yo pa kaya na kaibigan ko? Sa 'yo pa kaya na parang kapatid ko na rin? Mahalaga kayong lahat sa 'kin. Kaya hangga't maari tutulong at tutulong pa rin ako sa inyo. What are friends for, right?" Ngiti kong sabi sa kaniya. Umiiyak na niyakap niya lang ako.

Kaya ngayon ay Masaya kaming magkakasama Ng pamilya ko at kaibigan. the end