Para Sa Kaibigan Novels & Stories

Parang naiiyak na sabi ko sa kaibigan ko. “Me too you, beshy.” umiiyak na sagot sa akin ni Joy. “How about me? Friend mo rin naman ako ah,” biglang tanong ni Ana na nakanguso na parang bata. “Makakalimutan ba kita. Syempre ikaw ang pinakapangit kong kaibigan na laging nandyan para sa akin.” Sagot ko sa kanya. “Sana dumating rin ang araw na gumanda na ang tingin mo sa akin, huhuhu.” umaarte na sabi sa akin ni Ana.

sumisinghot-singhot niyang tugon sa kaibigan. “Ganoon talaga besty ang buhay, kapag mas nakaangat ka, kakainggitan ka ng karamihan. Kapag nasa baba ka naman, hahamakin ka, kaya hindi mo na rin talaga alam kung paano at saan ka lulugar. De bale, hayaan mo na ang mga kamag-anak ninyong mga inggitera, narito naman ako, handa kang kupkupin. And for sure, papayag naman ‘yon sina mommy at daddy na rito ka manuluyan,” sagot ng kaibigan niya.

Tunay na kaibigan. Sabi nga nila, "A friend in need is a friend indeed." Kaya siya talaga ang tunay na kaibigan. Binuksan ko ang computer. May lumabas na mensahe: "Simula na ang oras ninyo. Kailangan ninyong matapos ito bago mag-alas singko ng hapon. Isa pa, Elena, gusto sana kitang makausap ang kapatid mo. Sabihan mo siya."

Malungkot naman na tumingin aking kaibigan. "alam mo girl,Wala naman mawawala Kong subukan mo.At Saka mabait Naman Ang kapitan natin dito.Baka tatanggapin ka agad."wika nito.Sabagay walang mawawala Kong subukan ko mag-aply. "gusto mo samahan kita bukas.Free ako ,basta Ikaw."napangiti ako sa kaartehan ng aking kaibigan.Hanggang sa magpaalam na ako rito.

“Para sa akin? Paano namang naging para sa akin ang pagre-resign mo sa store?” “Sa tingin mo ba hindi mahirap para sa akin ito? Kaibigan kita. Ikaw lang ang nag-iisang lalaking kaibigan na mayroon ako. Pero ayaw mo nang maging kaibigan ko. Sa tingin mo, paano pa kita magagawang harapin pagkatapos ng lahat? Hindi ko gustong saktan ka. Gusto kitang i-keep bilang kaibigan ko pero… alam kong masasaktan lang kita. At alam kong sa bawat araw na makikita at makakasama mo ako ay mas lalo pa kitang masasaktan.”

May dalawang klase 'yan ang seasonal at FOR ALL SEASONS. Hindi lahat ng kaibigan, dapat pinapayuhan minsan kailangan mo lang silang batukan para matauhan. Ang tunay na kaibigan parang magnet didikit sa bakal pero hindi sa plastik. Napangiti na lang ako sa ginagawa ng kaibigan ko nakakilala ako ng tunay na kaibigan. "Jia, tapusin natin 'to para maka-balik tayo sa pamilya natin," tawag pansin ko sa kaibigan ko dahilan para tumingin ito sa akin.

Napahawak si Amara sa parte na kung saan siya pinitik ng kaibigan “ Alam mo akala ko sa tagal natin na magkaibigan akala ko hindi ka nagagawa pa ng ikagugulat ko pa. Hindi pala meron pa pala. Ako ba naman ang pag intindihin mo sa sarili mo ah” Amara clinging to her arm. Giving this cute pouty face to her friend. “Ay nako umayos ka. Sagutin mo tanong ko. Gusto mo maging masaya kapatid mo diba”

“Hindi ka ba nagpaalam sa mga kaibigan mo?” Umiling ako. “Kung gano'n mali ang ginawa mo. Kaibigan mo sila baka nag-alala sila sa ’yo dahil baka kung anong nangyari na sa 'yo. Tawagan mo, huwag mo silang idamay sa sitwasyon mo. At base naman sa mga text nila sa ’yo. Tunay mo talaga silang kaibigan. Sabihin ko sa kanila ang lahat. Tell them the truth. Kung na saan ka ngayon at kung ano ang sitwasyon mo.”

sabi ng isa nitong kaibigan. “oo naman kayo pa makakalimutan ko ba naman kayo," kahit inis parin sa isa nitong kaibigan ay mas minabuti nalamg nito magpigil sa sarili.

Pagkatapos ng saya, sakit ulit? “Well, concern lang ako sa ‘yo. You’re naive, Ysa. Ni hindi mo alam na pinaglalaruan ka lang ni Fourth. Hindi ko rin alam kung papaano at saan kayo nagkakilala at kung ano pa ang kailangan niya sa ‘yo pero gusto kong balaan ka because that’s what friends are for, right?” “Kaibigan? Ngayong alam mo nang may namamagitan sa amin ni Fourth, gusto mo pa rin ako maging kaibigan?”