Parang May Nakabarang Pagkain Sa Dibdib Novels & Stories

Bahagya akong natawa dahil ang totoo ay hindi ko kayang magluto dahil may katulong kami para doon. Una naming niluto ang sinigang— naggayat-gayat muna kami ng mga sangkap habang pinakukuluan ang baboy. Matapos nito ay nagluto kami ng malagkit at masarap na biko. Nakakangalay man maghalo ng maghalo ngunit sabi ni lola ay mas masarap daw ang kalalabasan kung pinaghihirapan mo ang bawat bagay.

she assured me, taking a sip herself before offering it to me again. My stomach growled embarrassingly, and I flushed with shame. "Oh, I forgot your food!" Debby exclaimed, rushing to the other room. She returned with trays of food, all neatly arranged. My mouth watered, but I tried to maintain some semblance of composure. After she tasted each dish to show it was not poisoned, I couldn’t wait any longer. I devoured the food, driven by a hunger I couldn’t control, as if eating could somehow fill the void inside me.

Busy din yata sila at may kaniya-kaniyang ginagawa. Sumunod naman sa amin sina Nic at Lord Lewis. Kita kong nagbabasa muli ito ng libro. Matalino yata 'tong isang 'to. Umupo kami nina Liel sa isang table na may pagkain. May orange juice sa mga baso, ramen ang naka-hain tapos may isang bundle ng pork na hiniwa-hiwa, may dippings, lettuce, mushroom soup at rice tsaka chopsticks. Korean foods ito for sure. Maraming itniurong pagkain si mama sa 'kin before kaya nade-determine ko kung saang bansa galing 'yung pagkain. May isang stove rin sa gitna, para maluto siguro 'yung pork.

sabi ni Manong Jorgie. "Opo. Lalabas na po ako. Sandali lang po" sagot ko at bumangon sa pagkakahiga sa kama ko. Pagkarating ko sa kitchen ay nakahain na yong hapunan. Sinigang na baboy at adobong manok. Umupo ako at kumuha ng pinggan tapos sumandok ng kanin at ulam. "Kain na po tayo Manong Jorgie" anyaya ko kay Manong Jorgie.

Habang nasa hapag kainan ay ramdam ko ang titig sa akin ni Lorelei. I stared back at her, smiling, while slicing the pork on my plate, with it's juices flowing. “How are you liking your food, Lorelei?” Nakangiting tanong ko. ‘Ugh, disgusting. I hate her name.’ She cleared her throat and pushed her plate off. “Not so good, I don't eat much pork eh. What about yours?” Isinubo ko ang isang hiwa ng baboy at ngumuya ng marahan. Ninamnam ko ito at lumunok. “Hmm, hindi ko rin ma-enjoy eh.”

Habang sa gitna ay abalang tumutugtog ang isang banda. The organizer went overboard by providing a massive screen so people that are patiently waiting outside can watch the event. To complete the whole festive vibe, sa gilid ay may mahabang hanay ng pagkain. From lechon to seafoods and some delicacies I'm not familiar with but one look and I know they're all yummy. My fave of all is moron. Hindi pa man iniisip ko na kung anong ilalagay ko sa plato ko mamaya.

I saw in my peripheral vision that Ephraim was looking at me. I shrugged my shoulders and start eating it without glancing at them. Kumuha rin ako ng kare-kare at adobo at rice at kinain 'yon. Kumuha ako ng maliit na bowl para sa sinigang at naglagay dun. It's delicious. I missed foods like this. Nakarinig ako ng tikhim kaya inangat ko ang tingin ko. I raised my brows. "What?" I look at the bitch who's looking at me with her grimaced face.

Saan kumain ang mga'to? "Sa labas kami kumain... hinanap ka namin... kaya labg di ka namin nakita kahit saang fastfood chain pa. Ginutom 'tong si Fihn kaya kumain na kami. Saab ka ba kasi kumakain?" "Dyan lang. Kala ko ba bawal lumabas?" Ngumiti si Xavier... "Ay...oo nga pala." May ari pala 'to ng school na'to.

Nakikisaya sa kanyang pagtatapos. Lahat nakangiti... Nawala ang lungkot ni RaiLen. Patakbo siyang bumaba nang burol. At lalo pa siyang nagulat sa nadatnan. Lahat nakahanda sa kanyang pagbabalik. May mga dala pala ang bawat isa... Mga pagkain... Marami... Litsong baboy. Fried chicken. Spagetti. Pancit. Sopas. Salad. At kung ano-ano pa...

Dinatnan niyang masayang nagkukuwentuhan ang dalawang babae habang kumakain. “Puwede ba akong makisabay sa inyo?” “Iniwan mo si Sir?” Nagulat si Pepang pero tumindig agad ito para ipaghila siya ng silya. “Iniwan na ako ni Sir. Tapos na siyang kumain.” “Maupo ka dito, Abi. Ayan, tatlo na tayo.” “Teka’t ililigpit ko muna ang mga pagkain sa kumedor.” Maliksing nakaalis si Pepang.