Paranormal Novels & Stories

Nanlalamig ang buo kong katawan at pakiramdam ko ay aatakihin na ako sa puso dahil sa sobrang takot. Hindi ko kayang maipaliwanag ang mga nangyayari. I never believe in ghost, monsters and any supernatural beings. They are just from folklores and tales from ancient times. Pero ano itong nasa paligid ko? I can attest that this is not human, no human can be tall as her even in the world record.

Doon na nagsimula ang tuloy-tuloy na bangungot ko. Minsan ko na nga itong sinabi sa magulang ko pero ang sabi nila ay kapapanood ko raw ng mga documentaries tungkol sa paranormal. Pero alam ko na hindi 'yon ang dahilan. Dahil bakit iisang lalaki lamang ang nagpapakita sa akin? 'Di ba pag panaginip ay iba-ibang scene ang makikita mo? Ang sa akin ay paulit-ulit lamang na scenario. Minsan pa nga ay naglalakad daw ako mag-isa sa isang daan na may nagkalat na mga manika. Na kung hindi buo ay walang ulo o kaya'y kamay at paa pero gumagalaw sila na animo normal na tao. Tapos kakausapin pa ako ng manika at luluha ng dugo dahilan para magsisigaw ako sa takot. Bigla lam

Natukoy ni James ang natitirang aura ng mahiwagang kalansay na naiwan sa lupa. ‘Nararamdaman ko ang pinaghalong iba't ibang kapangyarihan mula sa natitirang aura ng kalansay. Isa na rito ang malinaw na kapangyarihan ng mga demonyong extraterrestrial. Isa pa ay parang pamilyar… Ito ang Walang Hanggang Kapangyarihan.

Nakita niya ang pag-uulit ng Project Phantasma sa logs. “Napansin mo ba ito, Mariel?” sabi ni Billie, itinuro ang logs. “Ang anomaly ay laging nangyayari sa mga lugar na walang Chimera monitoring—dark spots sa network.” “Dark spots... Hindi i-o-overload ang system,” sabi ni Mariel. “Hindi. Mas malalim pa. Ang Phantasma ay ginagamit ang absence ng Chimera para magtrabaho,” paliwanag ni Billie. “Hindi siya kalaban ng Chimera. Siya ay reflection ng Chimera.”

Mahigpit ang hawak niya sa kaniyang bag habang patuloy siya sa ginagawa niyang paghakbang. Ngayon lang siya nakaramdam ng pagod. Ang layo ng biyahe tapos naligaw pa sila. Anong drama ba itong napasukan niya? Horror ba ito kaya kasama niya ang isang Lloyd Gonzales o isang paranormal? Anong sunod na mangyayari? May dadating bang zombie? O ‘di kaya vampire?

Hindi mapakaling tanong ni Darryl, na halatang umaasa ng kahit kapiranggot na magandang balita. Maging si Zoran ay hindi na rin mapakali, pero sinubukan niyang kumalma habang sumasagot. "Base sa mga narinig ko, may isang evil technique raw na ginagamit noong dekada at ang tawag doon ay Dark Method... Pagkatapos magcultivate, pwedeng higupin ng isang tao ang spirit energy ng iba. Yun ba ang dahilan kung bakit nagkaganyan ang babaeng yan?"

Seryoso na seryosong tanong na naman ng isang panut na pulis. "Wala po at ano po ang ibig ninyong sabihin,ano po ba talaga kasi ang ginawa ko!" sa sobrang pagkalito ay namalayan ko nalang na nakatayo na ako sa kinauupuan ko. "Meron kalang naman na pinatay na inosenteng sanggol dahil sinaksak mo ang babaeng nagdadala sa kaniya at ngayon naman ay nasa kritikal ang babaeng ina sana ng sanggol na walang awa mong pinagsasaksak,kaya naman ikaw ay isang serial killer dahil sa ginawa mo kay ma'am Cindy Morales!"

tanong ni Lena, “Like… it’s alive, but not in any way we’ve known.” “Yes,” sagot Adrian. “Not AI, not organic… something else entirely. Conscious.” Sa huling pulse exchange, lumitaw ang visualization: parang abstract doorway, patungo sa isang realm na lampas sa kanilang karanasan. “It’s inviting us,” bulong Lena. “Not forcing. Just… inviting.” “Then we go,” sabi Adrian. “For the first time, we answer the unknown.” At sa sandaling iyon, parehong naramdaman nila:

" Tanong ko sa kanya. " Isang araw bigla na lang akong naka aninag at muling nakakita. Hindi kapani paniwala pero totoo. Agad kaming pumunta kay Doctor at sinabi niya saking isang milagro ang lahat dahil bumalik ang paningin ko at wala ng taning pa ang buhay ko." Paliwanag niya sakin pero wala pa din ang magic word. Kaya hindi pa din ako lumalapit sa kaniya.

Para lang akong isang manika na hindi na makaramdam at makagalaw kung wala ang amo ko o nagmamayari para kontrolin ako. Kahit ang sarili kong dila ay hindi ko na magalaw. Kahit ang mga tulikap ng mata ko ay hindi na makakurap. Pero nakakakita ako, alam ko ang nangyayari sa paligid ko. “Ano bang nangyayari? Isa ba itong uri ng parang sleep paralysis?” tanong ko sa isipan ko. Pero hindi... mali ang hinala ko. Hindi coincidence ang nangyari, at hindi ko rin nasagi ang nakatarak sa akin ngayon.