Pardon Novelas e Histórias

If I can't forgive, then I will forget. Mas lalo pang gumaan ang loob ko nang bumisita sa ospital ang mga magulang ni Dexon. I thought that his Mom is still mad at me, but she ran to me crying and saying sorry for everything. Humingi siya ng tawad sa pag-sampal, pagsabi ng masasakit na salita, at pag-iwas saakin. I am not mad for what she did to me but I really appreciate her apology. Nagalit lang daw siya dahil bigla akong umalis, pero hindi pa rin daw mawawala ang pagmamahal niya saakin. Naiintindihan ko naman kung bakit siya nagalit at tanggap ko na nagkasala rin ako.

Para saan pa, Lion? "I'm... I'm so sorry... I'm sorry..." Sobrang higpit ng yakap nito, halos mabalot na ang buong balingkinitan na katawan niya. Halos mapuno rin ng halik nito ang kaniyang ulo at mukha. "Perdonami, perdonami, amore mio," (Forgive me, my love) "Hindi ko sinasadya. I'm so sorry." Sorry? Sorry para sa buhay na nawala? Sa bago niya sanang pag-asa na pinatay nito?

Hindi makapaniwala sa nakita. "S-señor perdónalos porque no saben lo que están haciendo!" sigaw pa nito. Patay tayo dyan! --- follow me on twitter! let me know your thoughts about this update ;) @sheynaniganWP #FortheUnlovedKab2

I sigh. "Then if that's what you guys want then i will try to forgive what he did but i can't promise that i will let the Ezryl get off because of it. Is that fine? I can't tell you that i will forgive now because the scar is still new but soon and always remember that no matter how bad your father is, always loved and respect him because he is your father okay?"Sumusukong sabi ko.. Handa na ba talaga akong patawarin sya? pero kung ito ang makakapag alis ng sakit then i will but not now ..but soon....

“He's fine, you don't need to worry about him.” Tumango si Cathy bago sinapo ang pisngi ni Parker. “I'm sorry, Parker. Sana mapatawad mo ako sa nagawa ko. I refused to treat you dahil sa galit ko kay Phoenix. Kung alam ko lang na anak pala kita, gagamutin kita. Pero mas nanguna ang galit ko kaya tumanggi ako. Forgive me, Parker, forgive me, please…” maluha-luhang pagmamakaawa ni Cathy habang nakatitig sa maamong mukha ni Parker.

A fucking scary nightmare. “Thank God. You’re awake, baby. I thought I’ve lost you,” aniya sa naghihirap na tinig at yugyog ang magkabilang mga balikat habang kay higpit pa rin ng pagkakayakap sa dalaga. “I’m so sorry, mi amor, forgive me, it’s all my fault,” “Hush…wala kang kasalanan, mahal ko. Sorry rin dahil umalis ako mg mansion ng hindi mo nalalaman,”

Thank you. ******

" Were sorry sa inasal namin, di lang talaga namin matanggap na you're just a newbie here tas mag jowa na pala kayo ni Zian, our man in our dreams HUHUHUHU," " Mesh promise namin na, di na mauulit ang lahat ng 'to, well support na lang namin kayo pleasee mapatawad niyo lang kami," " Please maawa ka, forgive us ayaw pa naming matalsik sa school na ito," " Sorry pleaseeee," " Just name the punishment and we will oblige to take it," " Just give us another chance and promise you won't waste it," " Just pleassee!" " Zian, sorry , please don't kick us!"

Humarap muna ako rito upang magpaalam. " Thank you sa paghatid kuya. Ingat sa pagmamaneho " pasasalamat ko sa kanya. " I will love. You take care also. Don't forget what I said. " saad pa niya. " Of course kuya. Sige na baka ma late ka pa. Take care " saad ko bago humalik sa pisnge niya at lumabas ng sasakyan.

Hindi iyon tama. “Ano ‘yun? Ano ba? Bakit pati ako?!” Inumangan niya ng suntok ang lalaking kaharap. “Ha a e… You are forgiven!” Kitang kitang namula ang lalaki at napakamot na lang sa kanyang ulo. Sabay peace sign. With that kiss, Rose Anne is already forgiven.