Pardon Novelas e Histórias

Puno na ng pagsisisi. “Gabe, forgive me just once, please? H-Hindi ko kayang mabuhay ng wala ka. Oo nagkamali ako. Aminado ako. Mali ako. Hindi kita dapat sinaktan ng ganun na lang. Maling-mali ang naging aksyon ko...”

Pangako iyan, Mahal ko. END

I expect na susuntukin niya si Red pero nanatili siyang kalmado. Tumayo si Prince at naglakad papunta sa veranda. Tumingala siya sa kalangitan at pinagmasdan ang paglubog ng araw. " Time pass by kaya hindi tayo dapat manatili sa nakaraan. Sa paglubog ng araw ibig sabihin panibagong araw ulit bukas. As a human wala tayong kakayahan para baguhin kung ano ang nagawa natin dati. My mother told me before to forgive someone kahit gaano kalaki ang nagawa nitong kasalanan. God forgive a sinner like us thats why we should forgive someone who hurt and betrayed us kahit gaano kasakit o kahirap"

napangiti siya dahil doon at nararamdaman na niya ang panggigilid ng kaniyang mga luha lalo na ng yakapin niya ang apo. “I am sorry Ryc, patawarin mo ako sa ginawa ko. Alam kong hindi ko na maibabalik ang lahat pero sana mapatawad mo ako.” Hinging paumanhin ni Parker habang hinahagod ang likuran ng apo. “Napatawad na kita lolo, ‘wag niyo na pong sisihin ang sarili niyo dahil pare-pareho lang tayong biktima ng lola.”

At boses lalaki. (Now playing "This Time") (Oh I'm sorry, girl For causing you much pain Didn't mean to make you cry Make your efforts all in vain) Halos mabinge binge ako sa lakas nang hiyawan nang mga tao sa paligid, nang unti unting lumitaw si klent, habang hawak hawak ang mikropono. (And I apologize For all the things I've done You were loving me so much

Hindi na sana nawala ang kanyang anak. “I know I don't have the right to ask for forgiveness; I won't because I know what I've done to you was unforgivable. But… I'm so sorry. I'm terribly sorry… my dear.” Pinahid ni Grace ang kanyang luha at saka inabot ang ulo ni Ada para haplusin ng marahan ang buhok nito.

Kung paiiralin ko ang pride ko tungkol sa nakaraan ay hindi ko masasabi kung hanggang kailan ko sila makakasama. Tandaan niyo na ang buhay natin ay hiram lamang. Kaya kung mayroong taong nakagawa man ng malaking kasalanan sa’yo at humingi ng tawad, kung nakikita niyong they are really sorry, forgive them. ‘Wag niyong sayangin ang oras dahil hindi niyo alam huli na pala.

“Dahil hindi na ako yung babaeng tanga na kahit paulit-ulit mong saktan… mahal ka pa rin.” Napalunok siya. “Hindi mo na ba talaga ako mapapatawad?” Isang sandaling katahimikan. Ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Pero pinili ko ang sagot na hindi na pabalik. “Hindi.” Isang salita. Isang pader. Isang wakas. “You don’t deserve my forgiveness.” Tumalikod ako. At naglakad palayo.

Dahil ang pinakita ng gobernador na ito ay malayo sa pang-karaniwang nito pag-uugali. “Forgiveness is not something so easy to give.” ang nagsalita ay si Primo Alessandro na sa wakas ay kumilos na mula sa pananahimik. Para bang hinayaan nitong magtuos ang mga tagapagamana ng dalawang partido, at nang makisali na ang matandang Allegra ay saka lamang din ito nangialam. “Pardon?” nagugulat na napataas ng paningin si Governor Demetrio.

Parang isang kandila na sa sobrang lakas ng apoy ay kay bilis na malusaw. “Alam ko na hindi na kayang magsalita ng mommy at ate mo but just like me, they were also sorry for all the trouble they did to you. Patawarin mo sana kami, anak. Patawad kung naging marahas kami sa ‘yo. Patawad kung naisantabi ka namin nang bumalik ang ate mo. I know it’s very rude of me to ask for your forgiveness at this very moment but I am really hopeful that you’ll forgives us and treat us like we ‘re one family again kahit na may bago ka nang pamilya.”