Novel & Cerita Passion For Work Quotes

Kahit pa na hindi maganda para sa mga mata ng nakararami ang ganitong klaseng trabaho. "Marwa, pasensiya ka na sa trabaho ko. Ito lang ang kaya kong gawin. Hindi ako nakapagtapos. Wala akong maipagmamalaki. Itong ganda ko lang ang puhunan ko sa buhay. Kung ayaw mo man sa ganitong trabaho ko, naiintindihan ko iyon." "H-Hindi po iyon problema sakin, Tita," may pait kong sinabi. Hindi niya kailangang sabihin ito sa akin. Wala ako sa lugar upang kwestiyunin ang trabaho niya.

“Nararamdaman ko kasi na hindi ka okay… pakiramdam ko may naiwan kang trabaho na kailangan mong gawin…” “Marami Atasha, marami… pero kung papahirapan ka naman ng trabaho ko, hindi na lang…” “Alam kong magiging delikado ito para sa atin pero… nung nakilala kita, diba yan na ang trabaho mo?… at tinanggap kita, minahal kita… and I trust you with all my heart now na hinding-hindi mo kami pababayaan…” “Of course I do! Hinding-hindi ko talaga kayo pababayaan pero do you really want me to go back?”

“Bakit mo ba ginagawa ‘to?!” He just looked at me uninterested that boils my blood inside. Parang kulang pa ‘yata ang sampal ko sa kanya kagabi. “I’m saying…kung iniisip mo parin ang nangyari satin habang nagtatrabaho ka rito sa kompanya ko, hindi ka nga makakusad. You should set side that kind of matter to professionalis, Miss Dela Fuente,”

"Sabi ko naman kasi sa iyo, Vard, tumatanda na tayo. Kailangan natin ng mag-aalaga sa atin. Magiging makakalimutin din tayo kaya kailangan natin ng magpapaalala. Alam mo ba na ang mga may asawang tulad ko ay mas lalong gumagaling sa trabaho dahil palaging inspired?" Napabuga ako. Mga sira ulo 'tong mga 'to, ah. Kung ibuhos ko kaya sa kanila 'tong hawak kong kape? Bakit ba nila dinadamay 'yong pag-aasawa dito sa trabaho namin?

“Haay, napag-usapan na natin `to, uulit nanaman ba tayo...” “Basta! Galit ako sa `yo!” Nagtakip ako ng kumot at yumakap sa unan. Patuloy pa rin ang tulo ng luha ko. “Babe naman, try and understand, eto ang work ko! And that’s all there is to it – work! Wala ito’ng kinalaman sa personal life ko.” Tinapik ako ni Jinn sa braso. ”Babe? Love?”

“At kapag masaya ako, ikaw ang una kong makukuwentuhan.” “Kapag may problema ako, ikaw ang una kong yayakapin.” Bahagya kong hinawakan ang pisngi niya. “At ganoon din naman ako sa'yo.” Ngumiti siya. Pero alam kong hindi pa rin siya kuntento. “Kaso, honey, kung titigil ako sa pagtatrabaho, para ko ring pinapatay ang passion ko.” “Tama.” “Mahal ko ang ginagawa ko.”

Diyos ko, lahat ng sinasabi niya may double meaning! “I appreciate the positive feedback,” sabi ko, pinipilit maging composed. “Lagi kong tinatry na deliver ang quality results.” “Good.” Sinara niya yung folder at umupo nang mas relax. “I must say, I’m surprised with your performance so far. From what I’ve heard, you’re not afraid to fully commit when something captures your interest.” He was doing this on purpose. As in, walang duda. “I think passion for work is important,” sagot ko, naramdaman kong umiinit yung pisngi ko.

Pero kaya ko naman sigurong magtagal sa trabaho dahil wala akong interes na manligaw sa kanya tulad ng iba. Tila, si Eros Ramazzotti, ang aming CEO ay isang workaholic na sawang-sawa na ang kanyang mga batang sekretarya at PA ay umibig sa kanya at nawalan ng konsentrasyon sa kanilang trabaho. Lumalabas na ang pagiging hindi kaakit-akit ay itinuturing na isang bonus dahil hindi rin niya nais na magambala. Matagal ko nang naisumite ang aking resume at nahihirapan ako sa mababang trabaho, at part-time.. waitress, paglilinis, pagtuturo sa iyo ng pangalan na nagawa nito ang lahat ng mga kakaibang trabaho na maiisip mo.

Isa pa, hindi ko mararating kung nasaan ako ngayon at hindi ko mararamdaman ang ganitong satisfaction na resulta ng passion ko kung hanggang ngayon ay nasa tabi ko pa rin siya. Kaya kung may ipagpapasalamat man ako na nagustuhan kong ginawa niya? Iyon ay ang pagloloko niya. Dahil nang dahil doon, nagising ako at nagkaroon ako ng lakas ng loob na iwan at layuan siya. And because of that, narating ko ang kung nasaan man ako ngayon. “Alam mo, Ate, minsan? Iniisip ko na lang na hindi na dahil sa passion mo kung bakit mo pinapasok ang mga ganiyang bagay sa trabaho mo.” rinig kong saad ulit ni Jela.

Aam ko kung anong ibig niyang sabihin at kontento na ako sa bagay na iyon. “Gusto kong matuto kang mag explore. Madaming magagandang bagay sa mundo na dapat mong maranasan at makita. Alam kong workaholic ka pero dapat ienjoy mo rin ang buhay. Ang pera nandiyan lang, ang kompanya nandiyan lang pero ang oras ay nauubos. Maiksi lang ang buhay kaya dapat ay sulitin mo dahil pag tanda mo ay hindi mo na ulit magagawa ang mga bagay na dapat ay ginawa mo nang bata ka pa.” Tumango siya ay yumakap sa akin.