Patinig At Katinig Novels & Stories

Tinakpan niya ang mga mata gamit ang dalawang palad. "No peeking!" paalala ni Junie. Napangiti siya. "I won't." Huminga siya nang malalim bago nagsimulang magbilang. "One..." Narinig niya ang mabilis na yabag ni Junie. "Two..." May isa pang mas mabagal na yabag. Marahil ay si Kevin. "Three..." "Four..." "Five..." Unti-unting natahimik ang paligid. Tanging ang ihip ng hangin at ang huni ng mga ibon ang naririnig niya.

mataray rin nitong sagot. Napailing siya ng ulo at kaagad na isinara ang pinto ng kuwarto kapagkuwan ay naglakad palapit sa babae na nakataas ang kilay. Bukod sa hindi maganda sa pandinig ang sinabi nito. Hindi rin nakaligtas sa kaniyang tainga ang pagtawag nitong Antoine imbes na Sir or Señorito gaya ng tinatawag nito kapag kaharap ang lalaki. "Pardon?" Tinapatan niya rin ang pinapakita nitong katarayan. Humalukipkip siya at taas kilay niya itong tinitigan sa mata.

sermon nito sa kapatid. Napanguso si Tatiana sa kapatid. Tiningnan nito ang ina na animo nanghihingi ng saklolo at kibit-balikat lamang nito. Tumingin siya sa ama at doon humingi ng saklolo. “Listen to your Kuya Trevin, anak. Ang bata mo pa para magka-crush. Baby ka pa kung tutuusin,” ani Gavin. “So, kung may bago na akong kapatid, pwede na akong magkaroon ng crush?” tanong ni Tatiana. Ang mga mata nito ay puno ng pag-aasam nang banggitin ang salitang kapatid.

“Katanaya!!” “Katanaya papatayin mo s'ya!” Hindi ko sila pinansin at ng makita kong nakaluhod na s'ya at mabilis akong huminto at hinawakan s'ya. NASAAN AKO?

At gano'n na lang ang panlalaki ng kanilang mga mata at pagsikip ng kanilang mga dibdib nang makitang unti-unti na bumagsak ang mga kapatid nilang pareho na napuruhan. "Keihzza!" sabay nilang pagtawag, at tila ba nag slow motion ang lahat ng nasa paligid nila. Maging na rin ang pagtakbo nila.

Hindi na ako babalik sa buhay na iyon. "Gusto kitang pakalmahin. Isa pa, sino ba ang gustong makipagtalo sa mga taong nagbabakasyon?" Napasinghap ako sa kanyang katawa-tawang pangangatwiran at tinakpan ang aking bibig para patahimikin ang tunog. Wala akong pakialam kung ilang beses na sinasabi sa akin ni Patterson na ang cute na tunog ay nagmumula sa akin. Hinding-hindi ako maniniwala. "Hindi kita narinig na nagrereklamo habang tumatakbo ka pataas at pababa sa mga pasilyo at kinukuha ang lahat," paalala niya sa akin.

Hataw-hataw niya itong itinatarak nang mabilis para sabay na silang makarating sa rurok. Ang tunog ng kanilang paglalapat at ang basang-basa na gitna ni Rain ay duminig sa buong kwarto. Sagad na sagad ang bawat pasok hanggang sa kapwa na sila napasigaw sa sobrang sarap. “Ahhh!” “Ughhh!”

Pagta-tama ko pero nacu-cutan ako sa pagsasalita n'ya kaya tuloy tuloy na 'to. "Niririgawan!" "Nililigawan nga kasi 'yon!" "Niririgawan nga kasi!" "Ayusin mo kaya! Nililigawan!" naiinis na wika ko. Proud pa s'ya kagabi na sanay na magtagalog pero pag-prounounce ng Nililigawan hindi? "Eh, hindi ko nga ma-pronounce, eh! Niririgawan!" "Nililigawan nga kasi!" "Niririwagan nga kasi!"

Tuwang-tuwa ito. “Baka malito sa atin ang tao kapag tinitigan tayong parehong-pareho.” Natawa naman siya sa sinabing iyon. Minsan kasi ay ginawa na nila ito noon, kaya sobrang nalito ang mga taong nakasasalamuha nila sa loob ng bahay kung sino si Katarina at si Katalina—pareho pa man din silang mahinhin. Kaya nga binigyan talaga sila ng pagkakaiba ng mga magulang nila para hindi malito; nilagyan nila ng bangs si Katarina samantalang siya ay wala. Palaging nakatali ang buhok ni Katarina, siya ay nakalugay lang ang mga buhok.

Mukhang iyong una ang sinabi ni Paige at dahil may pagka-ewan nga itong babae na ito ay iba na naman ang nasagap. She cutely pursed her lips and then smiled. “Aren’t the words the same?” Umiling ako at natawa na lang sa kaniya. Napasimangot na siya at humarap na muli sa mga peacocks. “What’s funny, Patricio?” she asked while giving me her side glances again. “Kanina may pa-’my Patricio’ ka, ngayon Patricio na lang…” I chuckled more.