The Story Of Pencil Novels & Stories

I asked the guard, who had appeared unexpectedly in our conversation. "How did it come to be that it belongs to you?" "Ma'am, this pencil has a name engraved on it." It's the name of my wife. ” I looked at the pencil. And he is telling the truth. ‘Josefa' Gosh, Vida! Shame of you! "Thank you, Sir Dion, for assisting me in finding this pencil. I'm sure my wife would be furious if I didn't get to bring this home," I said as I smiled at the man in front of me.

tanong nito. “Paper works.” maigsing sagot ni Pierce. “Ibaba ko na.” sabi niya at pagkatapos ay mabilis na ibinaba ang tawag at ibinaba ang kanyang cellphone sa mesa maging ang ballpen na hawak niya sa kabilang kamay niya. Dahil dito ay hindi sinasadyang mapatitig siya sa ballpen na iyon kung saan ay nakalagay ang initial niya. Biglang nanlamig ang kanyang mukha. Hindi niya matandaan kung kailan niya ito dinala doon at kung kailan niya inumpisahang gamitin iyon. Kapag nakikita niya ang ballpen na iyon ay hindi niya maiwasang maalala ang mga mainit na sandali na pinagsaluhan nila, ngunit sa kabila nun ay hindi niya rin maiwasang na isipin na bigla na lang nitong ibinigay sa sarili sa ibang la

Isa-isang tinawag ni president ang mga mauunang kukuha ng lapis at sigurado akong unang mawawala sa table na iyan ang charcoal pencil. Nangangati na akong tawagin para makakuha na ako ng magandang lapis. Kahit iyon lang ang suwerte ko ngayon. Napatingin ako kay Sir Perez. Seryoso na ba siya dito? Kasi ako, hindi pa. “Andres Domingo, piliin mo na ang lapis mo.” Tinanguan ko lang siya saka ako dahan-dahang lumapit sa table na mayroong dalawang magkaibang mongol pencils. Napapikit ako. Seryoso ba ito?

gulat na bulong ni Tom kay Jeric habang nakaturo sa lapis na gamit ni Lorryce. Bumaling sila kay Enrique na gumagamit ng ibang lapis sa kanyang drawing. Batid nina Jeric at Tom na ang drafting pencil na gamit ni Lorryce ang paboritong gamitin ni Enrique. Ni hindi nga iyon ipinapahawak ni Enrique sa iba. But now, Enrique was drawing with an ordinary graphite pencil.

Nang makalabas ito ay bumaling ako sa ballpen na kaniyang binigay. What am I gonna do with this shit? Binaba ko ito at tumingin sa labas. The sun is getting set. Sinisimulan na akong makaramdam ng kaba. A feeling that I never felt since I was a kid. Muli akong nagbaba ng tingin sa ballpen na binigay ni Sir Constello. It's just a common type of pen that can be seen and bought in any convenience stores. But I feel like something's going on with this pen. Hindi niya ibibigay ang ballpen na ito king wala itong kwenta.

Hinila ko ulit ang sketchpad mula sa ilalim ng kutson at kinuha ko ang mechanical pencil ko. Nagsimula akong mag-drawing. Hindi ko alam kung anong iguguhit ko noong una, pero habang gumagalaw ang kamay ko, isang imahe ng isang mataas na tore ang nabubuo. May mga matatalas na gilid at walang bintana sa ibabang bahagi. Ang tanging daan palabas ay sa pinakatuktok. Habang nagpapatuloy ako sa pagguhit, napansin kong masyado kong ibinabaon ang dulo ng lapis sa papel sa sobrang galit na nararamdaman ko. Nabali ang lead ng lapis. "Shit," bulong ko sa sarili ko.

Kaya naman napangisi nga siya at tumawa ng may bahid ng panunukso. "Mahilig kasi akong mangolekta ng mga panulat. Noong panahong iyon ay gumawa ang matanda ng ilang custom made pens at binili ko ang ilan sa mataas na halaga. Pero nang araw na iyon ay aksidente kitang nakita na inuukit ang mga pattern sa panulat," sagot ni Raymond kay Sophia.

Kasabay ko siyang naglalakad habang tulak ko ang maliit na basket na pinaglalagyan ko ng mga gamit na bibilhin. Kumuha ako ng iba’t ibang klase ng pencils, markers, colored pens, pati na rin ng dalawang malalaking sketchpad. “Grabe,” natatawang sabi ni Sofie habang pinapanood ako. “Mukhang babalik ka talaga sa pagdo-drawing ah.” Ngumiti ako habang tinitingnan ang isang set ng charcoal pencils. “Namiss ko kasi.” “Eh bakit ngayon mo lang ulit ginawa?”

Ilang segundo lang ay halos manginig ang mga kamay nito na maingat na ibinalik ‘yon sa lalagyan. “What is wrong?” “That is truly the one and only PEn 1966. Invented by the Coleman Handicraft Industry. Sa pagkakaalam ko ay nag-iisa lang ‘yan at sa auction ‘yan unang lumabas na umabot sa billion ang bidding.” “That much for this pen? It's looks so ordinary,” bakas ang ‘di makapaniwala sa ekspresyon ng mukha nito at muling napatitig sa pen. Ano mayroon dito at gusto ito ni Great Gaia? At bakit nasa kamay ito ng kanyang ama.

"Oh, bakit naka-simangot ito?" Turo niya sakin habang nakatingin siya kay Atarah. Napatigil naman sa pagsusulat si Atarah at napatingin sakin. "Ay alam ko yan. Hindi makapagsulat 'yan kasi wala 'yong ballpen niya para sa pagsusulat ng istorya niya." Mas lalo akong napasimangot. May ballpen kasi ako para sa pag-aaral ko at ibang ballpen naman para sa pagsusulat ko talaga sa story notebook ko.